Adhyaya 55: Observance of the Auspicious Dvādaśī Vow and the Sacred Account of the Kubjākāmra Tīrtha

Verse 1

अगस्त्य उवाच । शृणु राजन् महाभाग व्रतानामुत्तमं व्रतम् । येन सम्प्राप्यते विष्णुः शुभेनैव न संशयः ॥ ५५.१ ॥

អគស្ត្យៈបានមានព្រះវាចា៖ សូមស្តាប់ ឱ ព្រះរាជាអ្នកមានភាគ្យធំ អំពីវ្រតដ៏ឧត្តមបំផុតក្នុងវ្រតទាំងឡាយ ដែលដោយវ្រតដ៏មង្គលនេះ អាចឈានដល់ព្រះវិស្ណុបាន ដោយមិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 2

मार्गशीर्षेऽथ मासे तु प्रथमह्नात् समारभेत् । एकभक्तं सिते पक्षे यावत् स्याद् दशमी तिथिः ॥ ५५.२ ॥

បន្ទាប់មក ក្នុងខែមារគសីរសៈ គួរចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃដំបូង។ ក្នុងពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ គួរទទួលអាហារតែមួយពេលក្នុងមួយថ្ងៃ រហូតដល់ថ្ងៃទសមី (ថ្ងៃទីដប់) មកដល់។

Verse 3

ततो दशम्यां मध्याह्ने स्नात्वा विष्णुं समर्च्य च । भक्त्या संकल्पयेत् प्राग्वद् द्वादशीं पक्षतो नृप ॥ ५५.३ ॥

បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទសមី ពេលថ្ងៃត្រង់ ក្រោយងូតទឹក និងបូជាព្រះវិស្ណុដោយគួរសមហើយ គួរធ្វើសង្កល្បៈដោយសទ្ធា ដើម្បីអនុវត្តថ្ងៃទ្វាទសី ដូចដែលបានពណ៌នាមុន តាមពាក់កណ្តាលខែ ឱ ព្រះរាជា។

Verse 4

तामप्येवमुषित्वा च यवान् विप्राय दापयेत् । कृष्णायेति हरिर्वाच्यो दाने होमे तथार्च्चने ॥ ५५.४ ॥

បន្ទាប់ពីបានរក្សាវ្រតនោះតាមរបៀបនេះហើយ គួរផ្តល់ស្រូវបារ្លី (យវ) ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់។ ក្នុងការបរិច្ចាគ ក្នុងការហូម (បូជាភ្លើង) និងក្នុងការអរចនា (បូជា) គួរអំពាវនាវព្រះហរិដោយមន្តថា «សម្រាប់ក្រឹෂ್ಣ»។

Verse 5

चातुर्मास्यमथैवं तु क्षपित्वा राजसत्तम । चैत्रादिषु पुनस्तद्वदुपोष्य प्रयतः सुधीः । सक्तुपात्राणि विप्राणां सहिरण्यानि दापयेत् ॥ ५५.५ ॥

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់វ្រតៈចាតុರ್ಮាស្យា ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ អ្នកមានវិន័យ និងប្រាជ្ញា គួរតែអត់អាហារវិញ ក្នុងខែចាប់ពីចៃត្រា ដោយរបៀបដូចគ្នា ហើយគួរឲ្យប្រគេនចានម្សៅស្រូវលីង (សក្តុ) ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ព្រមទាំងមាស។

Verse 6

श्रावणादिषु मासेषु तद्वच्छालिं प्रदापयेत् । त्रिषु मासेषु यावच्च कार्त्तिकस्यादिरागतः ॥ ५५.६ ॥

ក្នុងខែចាប់ពីស្រាវណៈ ជាដើម គួរឲ្យប្រគេនអង្ករ ដោយរបៀបដូចគ្នា; ហើយគួរបន្តរយៈបីខែ រហូតដល់ដើមខែកាត្តិកៈ មកដល់។

Verse 7

तमप्येवं क्षपित्वा तु दशम्यां प्रयतः शुचिः । अर्चयित्वा हरिं भक्त्या मासनाम्ना विचक्षणः ॥ ५५.७ ॥

បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់រយៈពេលនោះ ដោយរបៀបនេះហើយ នៅថ្ងៃដសមី (ថ្ងៃទីដប់) អ្នកមានវិន័យ និងសុចរិត គួរបូជាព្រះហរិ ដោយភក្តី; អ្នកមានការយល់ដឹង គួរធ្វើដោយមន្ត្រតាមនាមខែ (រូបមន្តនាមខែ)។

Verse 8

संकल्पं पूर्ववद् भक्त्या द्वादश्यां संयतेन्द्रियः । एकादश्यां यथाशक्त्या कारयेत् पृथिवीं नृप ॥ ५५.८ ॥

នៅថ្ងៃទ្វាទសី (ថ្ងៃទីដប់ពីរ) ដោយភក្តី និងដោយទប់ស្កាត់អារម្មណ៍ទាំងឡាយ គួរធ្វើសង្កល្ប (ពាក្យប្តេជ្ញាវ្រតៈ) ដូចមុន; ហើយនៅថ្ងៃឯកាទសី ឱ ព្រះរាជា គួរឲ្យធ្វើពិធីសម្រាប់ព្រឹថិវី តាមសមត្ថភាព។

Verse 9

काञ्चनाङ्गां च पातालकुलपर्वतसंयुताम् । भूमिन्यासविधानेन स्थापयेत् तां हरेः पुरः ॥ ५५.९ ॥

ហើយគួរតាំងរូបនោះ—មានអវយវៈមាស និងភ្ជាប់ជាមួយក្រុមភ្នំនៃបាតាល—ដោយវិធីបញ្ញត្តិនៃការរៀបចំដី (ភូមិន្យាស) ដាក់នៅមុខព្រះហរិ។

Verse 10

सितवस्त्रयुगच्छन्नां सर्वबीजसमन्विताम् । सम्पूज्य प्रियदत्तेति पञ्चरत्नैर्विचक्षणः ॥ ५५.१० ॥

បុគ្គលមានប្រាជ្ញា ក្រោយបានបូជាដោយគោរព (នាង) គួរធ្វើទានថា «ព្រហ្មទានដោយសេចក្តីស្រឡាញ់» (priyadattā) ដោយគ្របអំណោយដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សជាគូ ហើយបំពេញដោយគ្រាប់ពូជគ្រប់ប្រភេទ ព្រមទាំងរតនៈប្រាំ។

Verse 11

जागरं तत्र कुर्वीत प्रभाते तु पुनर्द्विजान् । आमन्त्र्य संख्यया राजंśचतुर्विंशति यावतः ॥ ५५.११ ॥

គួរតែអង្គុយយាម (រក្សាវេន) នៅទីនោះ; ហើយនៅពេលព្រឹករះ ឱ ព្រះរាជា គួរអញ្ជើញពួកទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) ម្តងទៀត ដោយរាប់ចំនួន—រហូតដល់ ២៤ នាក់។

Verse 12

तेषां एकैकशो गां च अनड्वाहं च दापयेत् । एकैकं वस्त्रयुग्मं च अङ्गुलीयकम् एव च ॥ ५५.१२ ॥

ចំពោះពួកគេម្នាក់ៗ តាមលំដាប់ គួរឲ្យមានការផ្តល់គោមួយ និងគោឈ្មោល (អណដ្វាហ) មួយ; ហើយដូចគ្នានោះ ម្នាក់ៗទទួលសម្លៀកបំពាក់ជាគូ និងចិញ្ចៀនមួយផងដែរ។

Verse 13

कटकार्णि च सौवर्णकर्णाभरणकानि च । एकैकं ग्राममेतॆषां राजा राजन् प्रदापयेत् ॥ ५५.१३ ॥

ហើយគួរផ្តល់កងដៃផង និងក្រវិលមាសផង; ហើយឱ ព្រះរាជា ព្រះមហាក្សត្រ គួរប្រទានភូមិមួយៗ ដល់អ្នកទទួលទាំងនេះ ម្នាក់មួយ។

Verse 14

तन्मध्यमं सयुग्मं तु सर्वमाद्यं प्रदापयेत् । स्वशक्त्याभरणं चैव दरिद्रस्य स्वशक्तितः ॥ ५५.१४ ॥

គួរផ្តល់ជាមុនសិន នូវអ្វីៗទាំងអស់ដែលមានគុណភាពមធ្យម ហើយជាគូ។ ហើយគួរផ្តល់គ្រឿងអលង្ការដល់អ្នកក្រីក្រ ផងដែរ តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។

Verse 15

यथाशक्त्या महीṃ कृत्वा काञ्चनीं गोयुगं तथा । वस्त्रयुग्मं च दातव्यं यथाविभवशक्तितः ॥ ५५.१५ ॥

តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន គួររៀបចំអំណោយតំណាង «ផែនដី» ឲ្យធ្វើពីមាស ហើយដូចគ្នានោះផ្តល់គោជាគូ និងផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ជាគូ តាមទ្រព្យសម្បត្តិ និងកម្លាំងដែលមាន។

Verse 16

गां युग्माभरणात् सर्वं सहिरण्यं च कारयेत् । एवं कृते तथा कृष्णशुक्लद्वादश्यमेव च ॥ ५५.१६ ॥

គួររៀបចំការផ្តល់គោមួយ (ឬគោ) ជាមួយគ្រឿងអលង្ការជាគូ ហើយឲ្យរៀបចំអ្វីៗទាំងអស់ជាមួយមាសផងដែរ។ ពេលរៀបចំរួចហើយ គួរធ្វើពិធីនេះនៅថ្ងៃទ្វាទសី (ថ្ងៃទី១២) ទាំងក្នុងពាក់កណ្ដាលខ្មៅ ឬពាក់កណ្ដាលស។

Verse 17

रौप्यां वा पृथिवीं कृत्वा यथाविभवशक्तितः । दापयेद् ब्राह्मणानां तु तथा तेषां च भोजनम् । उपानहौ यथाशक्त्या पादुके छत्रिकां तथा ॥ ५५.१७ ॥

ដោយធ្វើរូបតំណាង «ផែនដី» ជាប្រាក់ តាមទ្រព្យសម្បត្តិ និងសមត្ថភាព គួរឲ្យមានការផ្តល់ទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ហើយផ្តល់អាហារឲ្យពួកគេផងដែរ; ហើយតាមសមត្ថភាព គួរផ្តល់ស្បែកជើង—សាន់ដាល់—និងឆ័ត្រតូចផង។

Verse 18

एतान् दत्त्वा वदेदेवं कृष्णो दामोदरॊ मम । प्रीयतां सर्वदा देवो विश्वरूपो हरिर्मम ॥ ५५.१८ ॥

ក្រោយពេលផ្តល់ទាំងនេះហើយ គួរអានថា៖ «ក្រឹષ્ણ ដាមោទរ ជារបស់ខ្ញុំ; សូមឲ្យព្រះហរិ ដែលមានរូបសកល សព្វពេលពេញចិត្តចំពោះខ្ញុំ»។

Verse 19

दाने च भोजने चैव कृत्वा यत् फलमाप्यते । तन्न शक्यं सहस्रेण वर्षाणामपि कीर्तितुम् ॥ ५५.१९ ॥

ផលដែលទទួលបានដោយការធ្វើទាន និងការផ្តល់អាហារ មិនអាចពណ៌នាបានគ្រប់គ្រាន់ទេ ទោះបីនិយាយអស់ពាន់ឆ្នាំក៏ដោយ។

Verse 20

तथाप्युद्देशतः किञ्चित् फलं वक्ष्यामि तेऽनघ । व्रतस्यास्य पुरा वृत्तं शुभान्यस्य शृणुष्व तत् ॥ ५५.२० ॥

ទោះជាយ៉ាងណា ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នក ដោយសង្ខេប អំពីផលខ្លះៗនៃវ្រតនេះ ឱ អ្នកគ្មានទោស។ សូមស្តាប់ផងដែរ នូវរឿងរ៉ាវដ៏មង្គល អំពីរបៀបដែលវ្រតនេះត្រូវបានអនុវត្តកាលពីបុរាណ។

Verse 21

आसीदादियुगे राजा ब्रह्मवादी दृढव्रतः । स पुत्रकामः पप्रच्छ ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । तस्येदं व्रतमाचख्यौ ब्रह्मा स कृतवांस्तथा ॥ ५५.२१ ॥

នៅក្នុងយុគដើម មានព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គ ជាអ្នកពោលព្រះព្រហ្មវិទ្យា និងមានវ្រតដ៏មាំមួន។ ព្រះអង្គប្រាថ្នាបុត្រា ក៏សួរព្រះព្រហ្មា ព្រះអធិបតីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ព្រះព្រហ្មាបានពន្យល់វ្រតនេះ ហើយព្រះមហាក្សត្របានអនុវត្តតាមដូច្នោះ។

Verse 22

तस्य व्रतान्ते विश्वात्मा स्वयं प्रत्यक्षतां ययौ । तुष्टश्चोवाच भो राजन् वरो मे व्रियतां वरः ॥ ५५.२२ ॥

នៅចុងបញ្ចប់នៃវ្រតរបស់ព្រះអង្គ ព្រះវិશ્વાત્મា បានបង្ហាញព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ ដោយព្រះអង្គឯង។ ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ចូរជ្រើសពរ ពីខ្ញុំ—ពរដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 23

राजोवाच । पुत्रं मे देहि देवेश वेदमन्त्रविशारदम् । याजकं यजनासक्तं कीर्त्या युक्तं चिरायुषम् । असंख्यातगुणं चैव ब्रह्मभूतमकल्मषम् ॥ ५५.२३ ॥

ព្រះមហាក្សត្របានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ សូមប្រទានបុត្រាម្នាក់ដល់ខ្ញុំ—ឲ្យមានជំនាញក្នុងវេដ និងមន្តសក្ការៈ; ជាយាជក (បូជាចារ្យ) ដែលស្រឡាញ់ពិធីយជ្ញ; មានកិត្តិយស និងអាយុវែង; មានគុណធម៌រាប់មិនអស់; ស្ថិតក្នុងព្រហ្ម (brahman) និងគ្មានមលទោស»។

Verse 24

एवमुक्त्वा ततो राजा पुनर्वचनमब्रवीत् । ममाप्यन्ते शुभं स्थानं प्रयच्छ परमेश्वर । यत्तन्मुनिपदं नाम यत्र गत्वा न शोचति ॥ ५५.२४ ॥

បន្ទាប់ពីទូលដូច្នោះ ព្រះមហាក្សត្របានទូលបន្តថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ សូមប្រទានទីស្ថានដ៏មង្គលដល់ខ្ញុំផង នៅចុងជីវិត—គឺទីកន្លែងដែលហៅថា ‘មុនិបទ’ (munipada) ជាស្ថានរបស់ព្រះមុនី ដែលអ្នកណាទៅដល់ហើយ មិនសោកស្តាយទៀតឡើយ»។

Verse 25

एवमस्त्विति तं देवः प्रोक्त्वा चादर्शनं गतः । तस्यापि राज्ञः पुत्रोऽभूद्वत्सप्रीर्नाम नामतः ॥ ५५.२५ ॥

«សូមឲ្យដូច្នោះ»—ព្រះទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលហើយ ក៏លាក់ខ្លួនបាត់ពីទស្សនៈ។ ហើយស្តេចនោះក៏មានព្រះរាជបុត្រា មួយអង្គ មាននាមថា វត្សប្រ៊ី (Vatsaprī)។

Verse 26

वेदवेदाङ्गसम्पन्नो यज्ञयाजी बहुश्रुतः । तस्य कीर्त्तिर्महाराज विस्तृता धरणीतले ॥ ५५.२६ ॥

ពោរពេញដោយចំណេះដឹងវេដៈ និងវេដាង្គៈ ជាអ្នកប្រតិបត្តិយជ្ញៈ និងស្តាប់រៀនច្រើន—កិត្តិយសរបស់គាត់ ឱ មហារាជ បានរីកសាយពាសពេញលើផ្ទៃផែនដី។

Verse 27

राजाऽपि तं सुतं लब्ध्वा विष्णुदत्तं प्रतापिनम् । जगाम तपसे युक्तः सर्वद्वन्द्वान् प्रहाय सः ॥ ५५.२७ ॥

ស្តេចក៏ដូចគ្នា ដោយបានទទួលព្រះរាជបុត្រនោះ—វិෂ្ណុទត្ត (Viṣṇudatta) អ្នកមានតេជៈ—ក៏ចេញទៅប្រតិបត្តិតបៈ; មានវិន័យក្នុងអាសេតិកៈ ហើយបានបោះបង់ទ្វន្ទ្វទាំងអស់ (ដូចជា សុខ និងទុក្ខ)។

Verse 28

आराधयामास हरिं निराहारो जितेन्द्रियः । हिमवत्पर्वते रम्ये स्तुतिं कुर्वंस्तदा नृपः ॥ ५५.२८ ॥

នៅពេលនោះ ស្តេចបានអារាធនាព្រះហរិ (Hari) ដោយអត់អាហារ និងគ្រប់គ្រងឥន្ទ្រីយ៍។ លើភ្នំហិមវត (Himavat) ដ៏ស្រស់ស្អាត គាត់បានថ្វាយស្តូត្រសរសើរ។

Verse 29

भद्राश्व उवाच । कीदृशी सा स्तुतिर्ब्रह्मन् यां चकार स पार्थिवः । किं च तस्याभवद् देवं स्तुवतः पुरुषोत्तमम् ॥ ५५.२९ ॥

ភទ្រាស្វ (Bhadrāśva) បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍, ស្តូត្រនោះមានលក្ខណៈដូចម្តេច ដែលស្តេចបានតែង? ហើយនៅពេលគាត់សរសើរព្រះបុរសោត្តម (Puruṣottama) ព្រះទេវតា នោះមានអ្វីកើតឡើងចំពោះគាត់?»

Verse 30

दुर्वासा उवाच । हिमवन्तं समाश्रित्य राजा तद्गतमानसः । स्तुतिं चकार देवाय विष्णवे प्रभविष्णवे ॥ ५५.३० ॥

ទុរវាសា បានមានព្រះវាចា៖ ដោយយកភ្នំហិមវាន (ហិមាល័យ) ជាទីពឹងពាក់ ព្រះរាជា—ចិត្តរបស់ព្រះអង្គជ្រាបជ្រែងក្នុងការចងចាំព្រះ—បានសូត្រស្តូត្រព្រះវិស្ណុ ព្រះវិស្ណុដ៏មានអានុភាពលើសលប់។

Verse 31

राजोवाच । क्षराक्षरं क्षीरसमुद्रशायिनं क्षितीधरं मूर्तिमतां परं पदम् । अतीन्द्रियं विश्वभुजां पुरः कृतं निराकृतं स्तौमि जनार्दनं प्रभुम् ॥ ५५.३१ ॥

ព្រះរាជា មានព្រះវាចា៖ «ខ្ញុំសូមស្តូត្រព្រះជនារទនៈ ព្រះអម្ចាស់—ព្រះអង្គជាទាំងអ្វីដែលរលាយទៅ និងអ្វីដែលមិនរលាយ; សម្រាកលើសមុទ្រទឹកដោះ; ទ្រទ្រង់ផែនដី; ជាបទដ្ឋានខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមរូបកាយទាំងឡាយ; លើសពីអារម្មណ៍; ត្រូវបានដាក់ជាមុខគេក្នុងការអភិរក្សលោក; ហើយទោះជាយ៉ាងណា ក៏អស្ថិតក្នុងលក្ខខណ្ឌ មិនជាប់រូប។»

Verse 32

त्वमादिदेवः परमार्थरूपी विभुः पुराणः पुरुषोत्तमश्च । अतीन्द्रियो वेदविदां प्रधानः प्रपाहि मां शङ्खगदास्त्रपाणे ॥ ५५.३२ ॥

«ព្រះអង្គជាព្រះដើមកំណើត (អាទិទេវ) មានរូបជាសច្ចធម៌ខ្ពស់បំផុត—ព្រះអង្គពេញលេញគ្របដណ្តប់ ស្ថិតយូរអង្វែង និងជាពុរសោត្តម។ លើសពីអារម្មណ៍ ជាអ្នកដ៏ប្រសើរនៃអ្នកដឹងវេដា—សូមការពារខ្ញុំ ឱ ព្រះអង្គអ្នកកាន់ស័ង្ខ កដា និងអាវុធទាំងឡាយ។»

Verse 33

कृतं त्वया देव सुरासुराणां संकीर्त्यतेऽसौ च अनन्तमूर्ते । सृष्ट्यर्थमेतत् तव देव विष्णो न चेष्टितं कूटगतस्य तत्स्यात् ॥ ५५.३३ ॥

«ឱ ព្រះជាម្ចាស់—អ្នកមានរូបអនន្ត—សកម្មភាពដែលព្រះអង្គបានធ្វើ ទាក់ទងទាំងទេវ និងអសុរ នេះត្រូវបានគេសូត្រសរសើរ។ ឱ ព្រះវិស្ណុដ៏ទេវៈ នេះគឺសម្រាប់គោលបំណងនៃការបង្កើត; វាមិនមែនជាកិច្ចការដែលអាចចាត់ទុកថាជារបស់អ្នកស្ថិតនៅក្នុងអវ្យក្ត (កូតស្ថ) ទេ។»

Verse 34

तथैव कूर्मत्वमृगत्‍वमुच्चैस् त्वया कृतं रूपमनेक रूप । सर्वज्ञभावादसकृच्छ जन्म संकीर्त्यते तेऽच्युत नैतदस्ति ॥ ५५.३४ ॥

«ដូចគ្នានេះដែរ សភាពជាគួម៌ (អវតារក្រពើ) និងជាសត្វ—រូបដ៏ខ្ពស់ទាំងនោះរបស់ព្រះអង្គ ឱ អ្នកមានរូបជាច្រើន—ត្រូវបាននិយាយថាព្រះអង្គបានទទួលយក។ ប៉ុន្តែដោយសារព្រះអង្គជាសព្វជ្ញា គេបានសូត្របន្តបន្ទាប់ថាព្រះអង្គកើតជាញឹកញាប់; ឱ អច្យុត នេះមិនមែនជាការពិតទេ។»

Verse 35

नृसिंह नमो वामन जमदग्निनाम दशास्यगोत्रान्तक वासुदेव । नमोऽस्तु ते बुद्ध कल्किन् खगेश शम्भो नमस्ते विबुधारिनाशन ॥ ५५.३५ ॥

សូមនមស្ការ នរ​សിംហៈ; សូមនមស្ការ វាមនៈ; សូមនមស្ការ ជាមដគ្និ; និង វាសុទេវៈ អ្នកបញ្ចប់វង្សនៃអ្នកក្បាលដប់ (រាវណៈ)។ សូមនមស្ការ ដល់ព្រះពុទ្ធ; ដល់ កល្កិន; ដល់ម្ចាស់នៃបក្សី (គរុឌ); ឱ សម្ភូ—សូមនមស្ការ ដល់ព្រះអង្គ អ្នកបំផ្លាញសត្រូវនៃទេវតា។

Verse 36

नमोऽस्तु नारायण पद्मनाभ नमो नमस्ते पुरुषोत्तमाय । नमः समस्तामरसङ्घपूज्य नमोऽस्तु ते सर्वविदां प्रधान ॥ ५५.३६ ॥

សូមនមស្ការ ដល់ នារាយណៈ បទ្មនាភៈ; សូមនមស្ការ សូមនមស្ការ ដល់ ពុរុសោត្តមៈ។ សូមនមស្ការ ដល់ព្រះអង្គ ដែលត្រូវបានគោរពដោយសមាគមអមរទាំងមូល; សូមនមស្ការ ដល់ព្រះអង្គ អ្នកលើកំពូលក្នុងចំណោមអ្នកមានវិជ្ជាទាំងអស់។

Verse 37

नमः करालास्य नृसिंहमूर्त्ते नमो विशालाद्रिसमान कूर्म । नमः समुद्रप्रतिमान मत्स्य नमामि त्वां क्रोडरूपिननन्त ॥ ५५.३७ ॥

សូមនមស្ការ ដល់រូបនរ​សിംហៈ មុខគួរភ័យខ្លាច; សូមនមស្ការ ដល់រូបគូរមៈ ដែលស្មើភ្នំធំទូលាយ។ សូមនមស្ការ ដល់រូបមត្ស្យៈ ដូចសមុទ្រ; ខ្ញុំសូមកោតក្បាលចំពោះព្រះអង្គ ឱ អនន្តៈ អ្នកបានទទួលរូបក្រូដ (ជ្រូកព្រៃ)។

Verse 38

सृष्ट्यर्थमेतत्तव देव चेष्टितं न मुख्यपक्षे तव मूर्तिता विभो । अजानता ध्यानमिदं प्रकाशितं नैभिर्विना लक्ष्यसे त्वं पुराण ॥ ५५.३८ ॥

សកម្មភាពនេះរបស់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះទេវៈ គឺធ្វើឡើងសម្រាប់គោលបំណងនៃការបង្កើត; រូបកាយរបស់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះអង្គគ្របដណ្តប់ទាំងអស់ មិនមែនជាស្ថានភាពសំខាន់បំផុតនៃសភាពដើមទេ។ សម្រាប់អ្នកមិនដឹង ការបង្រៀនអំពីសមាធិនេះត្រូវបានបង្ហាញ; បើគ្មានមធ្យោបាយទាំងនេះ ឱ ព្រះបុរាណ ព្រះអង្គមិនងាយត្រូវបានដឹងឃើញឡើយ។

Verse 39

आद्यो मखस्त्वं स्वयमेव विष्णो मखाङ्गभूतोऽसि हविस्त्वमेव । पशुर्भवानृत्विगिज्यं त्वमेव त्वां देवसङ्घा मुनयो यजन्ति ॥ ५५.३९ ॥

ព្រះអង្គជាយញ្ញដើម (មខៈ) ដោយខ្លួនឯង ឱ វិស្ណុ; ព្រះអង្គជាអង្គធាតុនៃយញ្ញ ហើយព្រះអង្គតែមួយគត់ជាហវិស (គ្រឿងបូជា)។ ព្រះអង្គជាបសុ (សត្វបូជា); ព្រះអង្គក៏ជាអំណាចព្រះសាស្ត្រាចារ្យដែលត្រូវគោរពដោយឫត្វិជ (អ្នកបំពេញយញ្ញ)។ សមាគមទេវតា និងមុនីទាំងឡាយ បូជាព្រះអង្គ។

Verse 40

यदेतस्मिन् जगद्ध्रुवं चलाचलं सुरादिकालानलसंस्थमुत्तमम् । न त्वं विभक्तोऽसि जनार्दनेश प्रयच्छ सिद्धिं हृदयेप्सितां मे ॥ ५५.४० ॥

ព្រោះសកលលោកដ៏ប្រសើរនេះ—ទាំងអចល និងចល—ឈរមាំមួននៅក្នុងព្រះអង្គ ស្ថិតស្ថេរទោះឆ្លងកាត់ភ្លើងកាលបញ្ចប់យុគ; ព្រះអង្គមិនបានបែកចេញពីវាទេ ឱ ព្រះជនារទនៈ។ សូមប្រទានសិទ្ធិ/ការសម្រេចដែលចិត្តខ្ញុំប្រាថ្នា។

Verse 41

नमः कमलपत्राक्ष मूर्तामूर्त नमो हरे । शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि संसारान्मां समुद्धर ॥ ५५.४१ ॥

សូមនមស្ការ ព្រះអង្គមានភ្នែកដូចស្លឹកផ្កាឈូក; សូមនមស្ការ ព្រះហរិ ដែលទាំងបង្ហាញរូប និងលាក់រូប។ ខ្ញុំបានចូលជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គហើយ; សូមលើកខ្ញុំឡើង និងសង្គ្រោះខ្ញុំពីសំសារៈ (វដ្តកំណើតមរណៈ)។

Verse 42

एवं स्तुतस्तदा देवस्तेन राज्ञा महात्मना । विशालाम्रतलस्थेन तुतोष परमेश्वरः ॥ ५५.४२ ॥

ដូច្នេះ ព្រះទេវៈត្រូវបានសរសើរនៅពេលនោះ ដោយព្រះរាជាដ៏មានមហាត្មា ដែលស្ថិតនៅលើទីទូលាយក្រោមដើមស្វាយ; ព្រះបរមេស្វរៈបានពេញព្រះហឫទ័យ។

Verse 43

कुब्जरूपी ततो भूत्वा आजगाम हरिः स्वयम् । तस्मिन्नागत मात्रे तु सीप्याम्रः कुब्जकोऽभवत् ॥ ५५.४३ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះហរិបានយាងមកដោយព្រះអង្គឯង ដោយទទួលរូបជាមនុស្សខ្នងកោង។ ហើយនៅពេលទើបតែយាងមកដល់នោះ មនុស្សខ្នងកោងបានក្លាយ (បម្លែង) ជា «សីព្យាម្រ»។

Verse 44

तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं स राजा संशितव्रतः । विशालस्य कथं कौब्ज्यमिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५५.४४ ॥

ព្រះរាជាដែលបានប្តេជ្ញាវ្រតយ៉ាងមាំមួន បានឃើញអស្ចារ្យដ៏ធំនោះហើយ ក៏ជ្រួលជ្រាបក្នុងការគិតថា៖ «វិសាលៈហេតុអ្វីបានជាមានរូបខ្នងកោង?»

Verse 45

तस्य चिन्तयतो बुद्धिर्बभौ तं ब्राह्मणं प्रति । अनेनागतमात्रेण कृतमेतन्न संशयः ॥ ५५.४५ ॥

ពេលគាត់ពិចារណា បញ្ញារបស់គាត់បានបង្វែរទៅរកព្រះព្រាហ្មណ៍នោះថា៖ «ដោយការមកដល់របស់លោកតែប៉ុណ្ណោះ ការនេះបានសម្រេចហើយ—មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

Verse 46

तस्मादेषैव भविता भगवान् पुरुषोत्तमः । एवमुक्त्वा नमश्चक्रे तस्य विप्रस्य स नृपः ॥ ५५.४६ ॥

«ដូច្នេះ មនុស្សនេះឯងនឹងក្លាយជាព្រះបុរសោត្តមដ៏មានព្រះភាគ»។ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះមហាក្សត្រនោះបានធ្វើនមស្ការ​ចំពោះព្រះព្រាហ្មណ៍នោះ។

Verse 47

अनुग्रहाय भगवन् नूनं त्वं पुरुषोत्तमः । आगतोऽसि स्वरूपं मे दर्शयस्वाधुना हरे ॥ ५५.४७ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ! ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអង្គជាពុរសោត្តម បានមកដោយព្រះករុណា។ ឱ ហរិ! សូមបង្ហាញឥឡូវនេះ នូវរូបសភាពពិតរបស់ព្រះអង្គដល់ខ្ញុំ។

Verse 48

एवमुक्तस्तदा देवः शङ्खचक्रगदाधरः । बभौ तत्पुरतः सौम्यो वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ५५.४८ ॥

ពេលត្រូវបានអំពាវនាវដូច្នេះ ព្រះទេវតាដែលកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគដា បានបង្ហាញខ្លួននៅមុខគាត់ ដោយទម្រង់សុភាពស្រទន់ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលពាក្យទាំងនេះ។

Verse 49

वरं वृणीष्व राजेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । मयि प्रसन्ने त्रैलोक्य तिलमात्रमिदं नृप ॥ ५५.४९ ॥

«ឱ រាជេន្រ្ត ជាព្រះមហាក្សត្រល្អបំផុត ចូរជ្រើសពរ តាមអ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។ ពេលខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ទាំងបីលោកក៏មានតម្លៃត្រឹមគ្រាប់ល្ងប៉ុណ្ណោះ»។

Verse 50

एवमुक्तस्ततो राजा हर्षोत्फुल्लितलोचनः । मोक्षं प्रयच्छ देवेशेत्युक्त्वा नोवाच किञ्चन ॥ ५५.५० ॥

ដូច្នេះ ព្រះរាជា ត្រូវបានទូលបង្គំដូច្នោះ ហើយភ្នែករីកធំដោយសេចក្តីរីករាយ បានទូលថា៖ «សូមប្រទានមោក្សៈ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា» ហើយបន្ទាប់ពីនិយាយរួច ក៏មិនបាននិយាយអ្វីទៀត។

Verse 51

एवमुक्तः स भगवान् पुनर्वाक्यमुवाच ह । मय्यागते विशालोऽयमाम्रः कुब्जत्वमागतः ॥ यस्मात्तस्मात्तीर्थमिदं कुब्जकाम्रं भविष्यति ॥ ५५.५१ ॥

ព្រះមានព្រះភាគ ត្រូវបានទូលដូច្នោះ ហើយបានមានព្រះវាចាឡើងវិញថា៖ «ពេលខ្ញុំមកដល់ ដើមស្វាយធំទូលាយនេះបានកោងចុះ។ ដូច្នេះ ទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធនេះ នឹងត្រូវហៅថា ‘គុប្ជក-អាម្រ’ (ដើមស្វាយកោង)»។

Verse 52

तिर्यग्योन्यादयोऽप्यस्मिन् ब्राह्मणान्ता यदि स्वकम् । कलेवरं त्यजिष्यन्ति तेषां पञ्चशतानि च । विमानानि भविष्यन्ति योगिनां मुक्तिरेव च ॥ ५५.५२ ॥

សត្វដែលកើតក្នុងយោនីសត្វទាបៗ ក៏ដូចជាអ្នកដល់ថ្នាក់ព្រាហ្មណ៍—បើនៅទីនេះ ពួកគេបោះបង់កាយរបស់ខ្លួន—សម្រាប់ពួកគេ នឹងមានវិមានប្រាំរយកើតឡើង; ចំណែកឯយោគី នឹងបានតែមោក្សៈប៉ុណ្ណោះ។

Verse 53

एवमुक्त्वा नृपं देवः शङ्खाग्रेण जनार्दनः । पस्पर्श स्पृष्टमात्रोऽसौ परं निर्वाणमाप्तवान् ॥ ५५.५३ ॥

ព្រះជនារទនៈ បានមានព្រះវាចាដូច្នោះទៅកាន់ព្រះរាជា ហើយបានប៉ះព្រះអង្គដោយចុងស័ង្ខ; ព្រះរាជា ត្រឹមតែត្រូវប៉ះប៉ុណ្ណោះ ក៏បានឈានដល់និរវាណដ៏អធិក។

Verse 54

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तं देवं शरणं व्रज । येन भूयः पुनः शोच्यपदवीं नो प्रयास्यसि ॥ ५५.५४ ॥

ដូច្នេះ ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ អ្នកក៏គួរចូលទៅសុំជ្រកកោននៅព្រះទេវៈនោះដែរ; ដោយអំណាចនោះ អ្នកនឹងមិនត្រឡប់ទៅដល់ស្ថានភាពដែលគួរឲ្យសោកស្តាយម្តងទៀតឡើយ។

Verse 55

य इदं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । पठेद्यश्चरितं ताभ्यां मोक्षधर्मार्थदो भवेत् ॥ ५५.५५ ॥

មនុស្សណាដែលភ្ញាក់ឡើងព្រឹកមុន ហើយស្តាប់ជានិច្ច និងសូត្រឡើងវិញនូវរឿងព្រះធម៌ដ៏បរិសុទ្ធនេះ ដោយការអនុវត្តទាំងនេះ នឹងទទួល និងក្លាយជាអ្នកប្រទាននូវមោក្សៈ ធម៌ និងអត្ថៈ។

Verse 56

शुभव्रतमिदं पुण्यं यश्च कुर्याज्जनेश्वर । स सर्वसम्पदं चेह भुक्त्वेते तल्लयं व्रजेत् ॥ ५५.५६ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ វ្រតៈដ៏មង្គលនេះមានបុណ្យធម៌; អ្នកណាដែលអនុវត្តវា នឹងរីករាយនូវសម្បត្តិទាំងអស់នៅលោកនេះ ហើយបន្ទាប់មកនឹងទៅដល់ការលាយរលំក្នុងព្រះតត់ (ការរលាយចូលចុងក្រោយ)។