Adhyaya 177: The Curse of Sāmba and the Prescribed Observance of Sun-Worship

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु चान्यद्वरारोहे कृष्णस्य अन्यद्विचेष्टितम् ॥ द्वारकां वसमानस्य साम्बशापादिकं शृणु ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមស្តាប់បន្តទៀត ឱ នាងមានចង្កេះនិងត្រគាកស្រស់ស្អាត នូវរឿងមួយទៀតអំពីព្រះក្រឹស្ណៈ។ សូមស្តាប់អំពីបណ្តាសាលើសាំបា និងហេតុការណ៍ពាក់ព័ន្ធ ខណៈដែលគាត់ស្នាក់នៅទ្វារកា»។

Verse 2

सुखासीनस्य कृष्णस्य पुत्रदारसुतैः सह ॥ आगतो नारदस्तत्र यदृच्छागमनो मुनिः ॥ पाद्यमर्घ्यं च आसनं च मधुपर्कं सभाजनम् ॥ गां च दत्त्वा यथान्यायं कृतं संवादमुत्तमम् ॥

នៅពេលព្រះក្រឹស្ណៈអង្គុយដោយសុខសាន្តជាមួយព្រះបុត្រា ព្រះភរិយា និងកូនចៅទាំងឡាយ មុនីនារទបានមកដល់ទីនោះដោយចៃដន្យតាមចិត្ត។ គេបានប្រគេនទឹកលាងជើង អរឃ្យ អាសនៈ មធុបរក និងការទទួលស្វាគមន៍តាមពិធី; ហើយបានប្រគេនគោមួយតាមទំនៀមត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកមានសន្ទនាដ៏ឧត្តមកើតឡើង។

Verse 3

एकान्ते प्राप्य कृष्णं च विज्ञप्तिमकरोत्प्रभुः ॥ कृष्ण किञ्चिद्वक्तुकामस्तत्त्वं शृणु महामते ॥ साम्बनाम तव युवा पुत्रो वाग्मी तु रूपवान् ॥ स्पृहणीयः सदा कान्तः स्त्रीजनस्य सुरेश्वर ॥

ក្រោយបានជួបព្រះក្រឹស្ណៈដោយឯកជន ព្រះឥសីដ៏គួរគោរពបានទូលស្នើថា៖ «ឱ ព្រះក្រឹស្ណៈ ខ្ញុំចង់ទូលអ្វីមួយ—សូមស្តាប់សេចក្តីពិត ឱអ្នកមានចិត្តធំ។ ព្រះបុត្រវ័យក្មេងរបស់ព្រះអង្គឈ្មោះ សាំបៈ មានវាចាឆ្លាតវៃ និងរូបសម្បត្តិល្អ; ឱព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា គាត់តែងជាទីប្រាថ្នា និងមានសោភ័ណភាពចំពោះស្ត្រីជានិច្ច»។

Verse 4

एतास्तु वरनार्यो वै क्रीडार्थं हि सुरेश्वरः । देवयोन्यो ददुस्तुभ्यं सहस्राणि च षोडश ॥

ឱព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ស្ត្រីដ៏ប្រសើរទាំងនេះ—មានកំណើតជាទេវយោនី—ត្រូវបានប្រទានដល់ព្រះអង្គ ដើម្បីកម្សាន្តលេងសប្បាយ; មានចំនួនដល់ទៅដប់ប្រាំមួយពាន់នាក់។

Verse 5

साम्बं दृष्ट्वा च सर्वासां क्षुभ्यते च मनः प्रभो ॥ एतत्तु ब्रह्मलोके च गीयते दैवतैः स्वयम् ॥

ឱព្រះអម្ចាស់ ពេលស្ត្រីទាំងអស់បានឃើញសាំបៈ ចិត្តរបស់ពួកនាងក៏រំភើបកក្រើក។ រឿងនេះផ្ទាល់ សូម្បីនៅព្រហ្មលោក ក៏ត្រូវទេវតាទាំងឡាយច្រៀងសរសើរដោយខ្លួនឯង។

Verse 6

त्वत्प्रियार्थं समायातः कथितुं ते सुरोत्तम ॥ श्रूयते चार्थ विद्रूपः श्लोको द्वैपायनेन वै ॥

ដើម្បីអ្វីដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់ ខ្ញុំបានមកដើម្បីទូលប្រាប់ព្រះអង្គ ឱទេវតាដ៏ប្រសើរបំផុត។ ហើយគេបានឮថា ទ្វៃបាយនៈបានបញ្ចេញស្លោកមួយ ដែលមានន័យខ្លាំង និងគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល។

Verse 7

क्रियातः स्वर्गवासोऽस्ति नरकस्तद्विपर्ययात् ॥ पुण्यरूपं तु यत्कर्म दिशो भूमिं च संस्पृशेत्

ដោយអំពើប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ មានការស្នាក់នៅសួគ៌; ដោយអំពើផ្ទុយវិញ មាននរក។ កម្មណាដែលមានសភាពជាបុណ្យ គេថាវាពង្រីកឥទ្ធិពលទៅទិសទាំងឡាយ និងលើផែនដី។

Verse 8

नरके पुरुषः प्रोक्तो विपरीतो मनीषिभिः ॥ तस्मात्साम्बं समाहूय तथा देवीगणं च तम्

បុរសណាដែលប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីធម៌ អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយបានពណ៌នាថា គេធ្លាក់ចូលនរក។ ដូច្នេះ គាត់បានអញ្ជើញសាំបៈ (Sāmba) ហើយក៏អញ្ជើញក្រុមទេវីទាំងនោះផងដែរ។

Verse 9

आसनेषूपविष्टानां तासां क्षोभं च तत्त्वतः ॥ लक्षयिष्याम्यहं सर्वं सत्यं चासत्यमेव च

ពេលពួកនាងអង្គុយលើអាសនៈរបស់ខ្លួនហើយ ខ្ញុំនឹងពិនិត្យឃើញដោយត្រឹមត្រូវតាមសច្ចៈ នូវការរំខានក្នុងចិត្តរបស់ពួកនាង; ខ្ញុំនឹងសង្កេតអស់ទាំងអ្វីៗ ទាំងពិត និងមិនពិត។

Verse 10

तावत्सभ्यासनान्येव स्वास्तीर्य च विभागशः ॥ सर्वास्तास्तु समाहूय आसने चोपवेश्य च

ក្នុងពេលនោះ អាសនៈសម្រាប់សភាត្រូវបានប铺 និងរៀបចំតាមការបែងចែក; បន្ទាប់មកបានអញ្ជើញពួកនាងទាំងអស់មក ហើយអង្គុយលើអាសនៈរបស់ខ្លួន។

Verse 11

पश्चात्साम्बः समायातस्तस्याग्रे करसंपुटम् ॥ कृत्वा स्थितो मुहूर्तं तु किमाज्ञापयसि प्रभो

បន្ទាប់មក សាំបៈ (Sāmba) បានមកដល់; គាត់ឈរនៅមុខដោយប្រណមដៃមួយភ្លែត ហើយនិយាយថា «ព្រះអម្ចាស់ តើព្រះองค์បញ្ជាអ្វី?»

Verse 12

दृष्ट्वा रूपमतीवास्य साम्बस्यैव वरस्त्रियः ॥ चुक्षुभुः सकला देव्यो कृष्णस्यैव तु पश्यतः

ពេលឃើញរូបសម្បត្តិដ៏ស្រស់ស្អាតលើសលប់របស់ សាម្ពៈ ស្ត្រីអ្នកប្រសើរ—សូម្បីតែទេវីទាំងអស់—ក៏រំជើបរំជួល ទោះព្រះក្រឹෂ្ណកំពុងទតមើលក៏ដោយ។

Verse 13

उत्तिष्ठत प्रियाः सर्वा गच्छत स्वनिवेशनम् ॥ कृष्णवाक्यात्तदा देव्यो जग्मुः स्वं स्वं निवेशनम्

(ព្រះองค์មានព្រះបន្ទូលថា) «ចូរលើកឡើង ឱ ស្រីជាទីស្រឡាញ់ទាំងអស់; ចូរទៅកាន់លំនៅរបស់ខ្លួនៗ»។ បន្ទាប់មក តាមព្រះវាចារបស់ព្រះក្រឹෂ្ណា ទេវីទាំងឡាយក៏ទៅកាន់លំនៅរបស់ខ្លួនៗ។

Verse 14

साम्बस्तत्रैव संतस्थौ वेपमानः कृताञ्जलिः ॥ स कृष्णो नारदं वीक्ष्य लज्जयावाङ्मुखोऽभवत्

សាម្ពៈនៅតែឈរនៅទីនោះ ដោយញ័រខ្លួន និងប្រណមដៃដោយក្តីគោរព។ ព្រះក្រឹෂ្ណា ពេលទតឃើញ នារ​ទៈ ក៏ស្រកពាក្យស្រកមុខដោយសេចក្តីអៀនខ្មាស់។

Verse 15

कृष्णस्तु कथयामास नारदाय सविस्तरम् ॥ स्त्रीस्वभावं चरित्रं च आश्चर्यं पापकाकरकम्

បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹෂ្ណា បានពន្យល់ប្រាប់ នារ​ទៈ ដោយលម្អិត អំពីរឿងនោះ—អំពីសភាព និងអាកប្បកិរិយារបស់ស្ត្រី—ដែលគួរឱ្យអស្ចារ្យ និងអាចនាំឲ្យកើតបាប។

Verse 16

क्षणो नास्ति रहो नास्ति नास्ति कृत्ये विभावना ॥ तेन नारद नारीणां सतीत्वमुपजायते

មិនមានសូម្បីតែមួយខណៈសម្រាប់ឈប់សម្រាក មិនមានភាពឯកជន និងមិនមានការពិចារណាក្នុងកិច្ចដែលត្រូវធ្វើ; ដូច្នេះ ឱ នារ​ទៈ ស្ថានភាពសតីត្វ (ភាពស្មោះត្រង់ដល់ស្វាមី) ក្នុងស្ត្រី ក៏ត្រូវបាននិយាយ និងបង្កើតឡើង។

Verse 17

सुरूपं पुरुषं दृष्ट्वा क्षरन्ति मुनिसत्तम ॥ स्वभाव एष नारीणां साम्बस्य शृणु कारणम् ॥

ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ! ពេលឃើញបុរសមានរូបសម្បត្តិ ស្ត្រីទាំងឡាយកើតមានសំណើមហូរចេញ; នេះជាស្វភាវៈធម្មជាតិរបស់ស្ត្រី។ ឥឡូវសូមស្តាប់ហេតុក្នុងករណីសាម្ព។

Verse 18

अतीव मानी तेजस्वी धार्मिकॊऽतिगुणान्वितः ॥ रूपकारणमुद्दिश्य गतः क्षोभं कथञ्चन ॥

គាត់មានមោទនភាពខ្លាំង ពេញដោយតេជៈ និងប្រកបដោយធម៌ មានគុណធម៌ជាច្រើន; ទោះយ៉ាងណា ដោយហេតុមួយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងរូបសម្បត្តិ គាត់បានកើតការរំខានចិត្តឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន។

Verse 19

नारदस्त्वेवमेवं च प्रतिपूज्य हरेर्वचः ॥ अन्तरज्ञ उवाचेदं साम्बशापकरेण तथा ॥

នារ៉ទៈ បន្ទាប់ពីគោរពទទួលព្រះវាចនៈរបស់ព្រះហរិយ៉ាងសមគួរ ហើយដោយដឹងអំពីអាថ៌កំបាំងក្នុងចិត្ត បាននិយាយរឿងនេះ ដែលនាំឲ្យកើតបណ្តាសារបស់សាម្ព។

Verse 20

यथा एकेन चक्रेण रथस्य न गतिर्भवेत् ॥ पुरुषास्वादनाच्चैवं क्षरन्ति सततं स्त्रियः ॥

ដូចដែលរទេះមិនអាចមានចលនាបានដោយកង់តែមួយ យ៉ាងណា ក៏យ៉ាងនោះ ដោយការសប្បាយរីករាយក្នុងការសមាគមជាមួយបុរស ស្ត្រីទាំងឡាយក៏មានសំណើមហូរចេញជានិច្ច។

Verse 21

पुंसः सुदृष्टिपातेन कृतकृत्या भवन्ति ताः ॥ प्रद्युम्नं वीक्ष्य नार्यस्तु लज्जामापुः सुपुष्कलाम् ॥

ដោយតែការធ្លាក់មកនៃសម្រស់នៃសាយភ្នែករបស់បុរស ពួកនាងគិតថាបានសម្រេចគោលបំណងហើយ; ប៉ុន្តែពេលឃើញប្រទ្យុម្ន ស្ត្រីទាំងឡាយត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយភាពអៀនខ្មាសយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 22

साम्बं दृष्ट्वैव ताः सर्वा अनङ्गेन प्रपीडिताः ॥ उद्दीपनविभावोऽयं तासां गन्धादिकं यथा ॥

គ្រាន់តែឃើញ សាម្បា ប៉ុណ្ណោះ នាងទាំងអស់ត្រូវ អនង្គ (ទេវតានៃកាម) ធ្វើឲ្យរងទុក្ខ។ នេះជាឧទ្ធីបន-វិភាវៈសម្រាប់ពួកនាង ដូចក្លិនក្រអូបជាដើម។

Verse 23

तस्मात्साम्बस्तु दुष्टात्मा तव स्त्रीणां विनाशकृत् ॥ सत्यलोके प्रवादो यस्तव जातो दुरत्ययः ॥

ដូច្នេះ សាម្បា ដែលមានចិត្តអាក្រក់ ក្លាយជាមូលហេតុនៃវិនាសសម្រាប់ស្ត្រីរបស់អ្នក; ហើយពាក្យចចាមអារ៉ាមដែលកើតឡើងអំពីអ្នកនៅ សត្យលោក ក៏លំបាកនឹងលុបបំបាត់។

Verse 24

मया श्रुतस्तु लोकेभ्यो ब्रह्मर्षिभ्यो मुहुर्मुहुः ॥ साम्बत्यागात्प्रमार्ष्टुं त्वमयशः कुलनाशकम् ॥

ខ្ញុំបានឮម្តងហើយម្តងទៀតពីលោកទាំងឡាយ និងពីព្រះព្រហ្មឫសីថា ដោយបោះបង់ សាម្បា អ្នកគួរលុបបំបាត់អយស ដែលបំផ្លាញវង្សកុល។

Verse 25

त्वमिहार्हस्यमेयात्मन् मया नु कथितं हितम् ॥ इत्युक्त्वा वचनं तत्र नारदो मौनमास्थितः ॥

ឱ អ្នកមានអាត្មាដែលមិនអាចវាស់បាន នៅទីនេះអ្នកសមគួរធ្វើតាម; ខ្ញុំបាននិយាយពាក្យដែលជាប្រយោជន៍ពិតប្រាកដ។ និយាយដូច្នេះហើយ នារ​ទៈ ក៏ស្ងៀមស្ងាត់នៅទីនោះ។

Verse 26

शरीरात्तु गलद्रक्तं पूतिगन्धयुतं सदा ॥ पशुवत्कर्तितो यस्तु तद्वद्देहोऽस्य दृश्यते ॥

ពីរាងកាយរបស់គាត់ ឈាមហូរច្រេះជានិច្ច ហើយមានក្លិនស្អុយជាប់ជានិរន្តរ៍។ ដូចសត្វដែលត្រូវកាត់ចិញ្ច្រាំ នោះហើយជាសភាពរាងកាយរបស់គាត់ដែលឃើញ។

Verse 27

ततस्तु नारदेनैव साम्बशापविनाशकः ॥ समादिष्टो महान्धर्म आदित्यआराधनं प्रति

បន្ទាប់មក នារ៉ដា បានណែនាំគាត់អំពីធម៌ដ៏មហិមា ដែលបំផ្លាញបណ្តាសារបស់ សាំបៈ គឺវិន័យនៃការអារាធនា អាទិត្យ (ព្រះអាទិត្យ)។

Verse 28

साम्ब साम्ब महाबाहो शृणु जाम्बवतीसुत ॥ पूर्वाचले च पूर्वाह्ने उद्यन्तं तु विभावसुम्

‘សាំបៈ សាំបៈ ឱ មហាបាហុ កូនប្រុសរបស់ ជាំបវតី—ស្តាប់ចុះ៖ នៅភ្នំព្រះអាទិត្យខាងកើត ក្នុងពេលព្រឹកមុនថ្ងៃត្រង់ ចូរគោរព វិភាវសុ (ព្រះអាទិត្យ) ខណៈកំពុងរះឡើង’។

Verse 29

नमस्कुरु यथान्यायं वेदोपनिषदादिभिः ॥ त्वयोदितं रविः श्रुत्वा तुष्टिं यास्यति नान्यथा

‘ចូរធ្វើនមស្ការ​តាមវិធីត្រឹមត្រូវ ដោយប្រើមន្តពី វេដៈ ឧបនិសដៈ និងគម្ពីរពាក់ព័ន្ធ។ ព្រះរាវិ (ព្រះអាទិត្យ) នឹងពេញព្រះហឫទ័យ ពេលស្តាប់ស្តូត្រដែលអ្នកបានអាន; បើមិនដូច្នោះទេ មិនអាចទេ’។

Verse 30

साम्ब उवाच ॥ अगम्यगमनात्पापाद्व्याप्तो यः पुरुषो भवेत् ॥ तस्य देवः कथं तुष्टो भविष्यति स वै मुने

សាំបៈ បាននិយាយថា៖ ‘ឱ មុនី ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយបាប ដែលកើតពីការចូលទៅជិតអ្វីដែលមិនគួរចូលទៅជិត នោះទេវតានឹងពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់ដូចម្តេច?’

Verse 31

नारद उवाच ॥ भविष्यत्पुराणमिति तव वादाद्भविष्यति ॥ ब्रह्मलोके पठिष्यामि ब्रह्मणोऽग्रे त्वहं सदा

នារ៉ដា បាននិយាយថា៖ ‘ដោយសារពាក្យរបស់អ្នក នេះនឹងត្រូវគេស្គាល់ថា “ភវិષ្យត្ពុរាណ”។ នៅព្រហ្មលោក ខ្ញុំនឹងសូត្រវានេះជានិច្ច នៅចំពោះមុខ ព្រហ្មា’។

Verse 32

सुमन्तुर्मर्त्यलोके च मनोः प्र कथयिष्यति ॥ साम्ब उवाच ॥ कथं पूर्वाचले गत्वा मांसपिण्डोपमः प्रभो

(នារ៉ទបន្តថា:) «ហើយ សុមន្តុ នៅក្នុងលោកមនុស្ស នឹងប្រាប់រឿងនេះដល់ មនុ»។ សាំបៈបាននិយាយថា: «ឱ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំដូចជាកំណាត់សាច់ តើខ្ញុំនឹងទៅកាន់ ពូರ್ವាចល បានដូចម្តេច?»

Verse 33

त्वत्प्रसादान्महद्दुःखं प्राप्तस्त्वहमकल्मषः ॥ नारद उवाच ॥ यथोदयाचले देवमाराध्य लभते फलम्

«ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ខ្ញុំបានជួបទុក្ខធំ ប៉ុន្តែខ្ញុំអកល្មស—គ្មានមលទោស និងគ្មានចិត្តអាក្រក់»។ នារ៉ទបាននិយាយថា: «ដូចដែលនៅឧទយាចល ការអារាធនាទេវតា នាំឲ្យទទួលបានផល…»

Verse 34

मथुरायां तथा गत्वा षट्सूर्ये लभते फलम् ॥ मध्याह्ने च तथा देवं फलप्रियं अकल्मषम्

«ដូចគ្នានេះ ដោយទៅកាន់មថុរា មនុស្សទទួលបានផលនៅទីកន្លែងឈ្មោះ ិឋត្សូរ្យ (Ṣaṭsūrya)។ ហើយនៅពេលថ្ងៃត្រង់ គួរអារាធនាទេវតា—អ្នកស្រឡាញ់ការប្រទានផល និងអកល្មស (គ្មានមលទោស)»

Verse 35

मथुरायां तथा पुण्यमुदयास्तं रवेर् जपन् ॥ मध्याह्ने प्रयतो वाग्भिः जपन् मुच्येत पातकात्

«ដូចគ្នានេះ នៅមថុរា ការជប (japa) នៅពេលព្រះអាទិត្យ (រវិ) រះ និងលិច នាំឲ្យបានបុណ្យ។ ហើយនៅថ្ងៃត្រង់ ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងសំយមវាចា ជបហើយ នឹងរួចផុតពីបាប»

Verse 36

कृष्णगङ्गोद्भवे स्नात्वा सूर्यं आराध्य यत्नतः ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तः कुष्ठादिभ्यो विमुच्यते

«ក្រោយស្នាននៅប្រភព/លំហូរនៃ ក្រឹṣṇagaṅgā (ក្រឹស್ಣគង្គា) ហើយអារាធនាព្រះអាទិត្យដោយការខិតខំ មនុស្សនោះរួចផុតពីបាបទាំងអស់ និងរួចផុតពីជំងឺចាប់ពីកុષ્ઠ (រោគក្រិន/កើតស្បែក) ជាដើម»

Verse 37

श्रीवराह उवाच ॥ ततः साम्बो महाबाहुः कृष्णाज्ञप्तो ययौ पुरीम् ॥ मथुरां मुक्तिफलदां रवेराराधनोत्सुकः ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក សាំបៈ អ្នកមានដៃខ្លាំង ដោយព្រះក្រឹෂ្ណាបញ្ជា បានទៅកាន់ទីក្រុងមថុរា ដែលគេពោលថាប្រទានផលនៃមោក្សៈ ដោយមានចិត្តក្លៀវក្លាចង់អារាធនាព្រះរវិ (ព្រះអាទិត្យ)។

Verse 38

नारदोक्तेन विधिना साम्बो जाम्बवतीसुतः ॥ षट्सूर्यान्पूजयामास उदयन्तं दिवाकरम् ॥

តាមវិធីដែលព្រះនារៈទៈបានបង្រៀន សាំបៈ ព្រះរាជបុត្ររបស់ជាំបវតី បានបូជាព្រះសូរ្យៈក្នុងប្រាំមួយរូប និងគោរពបូជាទិវាករៈដែលកំពុងរះ។

Verse 39

कृत्वा योगेन चात्मानं साम्बस्याग्रे रविस्तदा ॥ वरं वृणीष्व भद्रं ते मद्व्रतख्यापनाय च ॥

បន្ទាប់មក ព្រះរវិបានបង្ហាញព្រះអង្គដោយអំណាចយោគៈនៅមុខសាំបៈ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរជ្រើសរើសពរ—សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់អ្នក—ហើយសម្រាប់ការប្រកាសវ្រតៈ (ព្រហ្មចរិយា/ពិធីសច្ចៈ) របស់ខ្ញុំផងដែរ»។

Verse 40

यस्तोषितो नारदेन तद्वदस्व ममाग्रतः ॥ साम्ब पञ्चाशकैः श्लोकैर्वेदगृह्यपदाक्षरैः ॥

«ចូរនិយាយនៅមុខខ្ញុំ នូវស្តុតិ/ពាក្យសរសើរនោះ ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យតាមរយៈព្រះនារៈទៈ ឱ សាំបៈ ដោយអានជាហាសិបស្លោក ប្រើពាក្យ និងអក្សរដែលសមស្របតាមវេដៈ និងគ្រឹហ្យៈ»។

Verse 41

यः स्तुतोऽहं त्वया वीर तेन तुष्टोऽस्मि ते सदा ॥ स्पृष्टो देवेन सर्वाङ्गे तत्क्षणाद्दीप्तसच्छविः ॥

«ឱ វីរៈ ដោយស្តុតិដែលអ្នកបានសរសើរខ្ញុំ ខ្ញុំតែងតែពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នកជានិច្ច»។ ពេលព្រះទេវតាប៉ះពាល់លើរាងកាយទាំងមូលរបស់គាត់ ក្នុងខណៈនោះឯង គាត់ក៏ភ្លឺរលោងដោយពន្លឺកាយដ៏ចែងចាំង។

Verse 42

व्यक्ताङ्गावयवः साक्षाद्द्वितीयोऽभूद्रविर्यथा ॥ मध्याह्ने याज्ञवल्क्यस्य यज्ञं माध्यन्दिनीयकम् ॥

ដោយអវយវៈ និងលក្ខណៈបានបង្ហាញច្បាស់ គាត់ក្លាយដូចជាព្រះរវិទីពីរ ក្នុងរូបដែលមើលឃើញបាន។ នៅពេលថ្ងៃត្រង់ មានការលើកឡើងអំពីយជ្ញៈថ្ងៃត្រង់របស់ យាជ្ញវល្ក្យៈ គឺ «មាធ្យន្ទិនីយក»។

Verse 43

अध्यापयत्साम्बयुतो रविर्मध्यन्दिनोऽभवत् ॥ वैकुण्ठपश्चिमे पार्श्वे तीर्थं माध्यन्दिनीयकम् ॥

ព្រះរវិ ដោយមានសាំបៈជាគូដំណើរ បានបង្រៀន (ធម៌) ហើយដោយហេតុនោះទ្រង់ត្រូវបានភ្ជាប់នឹងប្រពៃណីថ្ងៃត្រង់ (មាធ្យន្ទិន)។ នៅខាងលិចនៃ វៃគុន្ឋ មានទីឆ្លងទឹកបរិសុទ្ធមួយឈ្មោះ «មាធ្យន្ទិនីយក ទីរថ»។

Verse 44

सायाह्ने कृष्णगङ्गाया दक्षिणे संस्थितस्तदा ॥ तत्र दृष्ट्वा तु सायाह्ने रविमस्तोदयं प्रभुम् ॥

បន្ទាប់មកនៅពេលល្ងាច គាត់ឈរនៅលើច្រាំងខាងត្បូងនៃ ក្រឹṣṇa-គង្គា។ នៅទីនោះ ក្នុងពេលល្ងាច គាត់បានឃើញព្រះរវិដ៏ជាព្រះអម្ចាស់ នៅវេលាសន្ធ្យា នៃការរះ និងលិច។

Verse 45

सर्वपापविशुद्धात्मा परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं साम्बस्य तुष्टेन मध्याह्ने तु नभस्तलात् ॥

អ្នកដែលចិត្តវិញ្ញាណបានបរិសុទ្ធពីបាបទាំងអស់ នឹងឈានដល់ ព្រះព្រហ្ម (Brahman) ដ៏អធិក។ ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះ ព្រះអាទិត្យបានពេញព្រះហឫទ័យចំពោះសាំបៈ ហើយនៅពេលថ្ងៃត្រង់ ពីលើផ្ទៃមេឃ (ព្រឹត្តិការណ៍បានបន្ត)។

Verse 46

द्विधाकृतात्मयोगेन साम्बकुष्ठमपोहितम् ॥ साम्बः प्रख्याततीर्थे तु तत्रैवान्तरधीयत ॥

ដោយអាត្ម-យោគៈដែលធ្វើឲ្យខ្លួនបែកជាពីរ កុស្ឋ (ជំងឺឃ្លង់) របស់សាំបៈត្រូវបានបំបាត់។ បន្ទាប់មក សាំបៈ នៅទីរថដ៏ល្បីនោះ បានអន្តរធានបាត់ពីទិដ្ឋភាព នៅទីនោះផ្ទាល់។

Verse 47

साम्बस्तु सह सूर्येण रथस्थेन दिवानिशम् ॥ रविं पप्रच्छ धर्मात्मा पुराणं सूर्यभाषितम्

សាំបា ជាមួយព្រះសូរ្យៈដែលគង់លើរថ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ បានសួរព្រះរវិ អ្នកមានធម៌ អំពីពុរាណៈដែលព្រះអាទិត្យបានប្រកាស។

Verse 48

भविष्यमिति विख्यातं ख्यातं कृत्वा पुनर्नवम् ॥ साम्बः सूर्यप्रतिष्ठां च कारयामास तत्त्ववित्

អ្វីដែលល្បីថា «ភវិષ្យ» នោះ គាត់បានធ្វើឲ្យល្បីឡើងវិញ និងបង្កើតឲ្យថ្មី; សាំបា អ្នកដឹងតត្តវៈ បានរៀបចំពិធីប្រតិស្ឋា (ការប្រតិស្ថាបនា) ព្រះសូរ្យៈ។

Verse 49

उदयाचलमाश्रित्य यमुनायाश्च दक्षिणे ॥ मध्ये कालप्रियं देवं मध्याह्ने स्थाप्य चोत्तमम्

ដោយអាស្រ័យលើភ្នំឧទយាចល និងនៅលើច្រាំងខាងត្បូងនៃទន្លេយមុនា គាត់បានប្រតិស្ថាបនានៅកណ្ដាល—នៅពេលថ្ងៃត្រង់—ព្រះទេវតាឧត្តម អ្នកជាទីពេញចិត្តរបស់កាលៈ (លំដាប់ពេលវេលា)។

Verse 50

मूलस्थानं ततः पश्चादस्तमानाचले रविम् ॥ स्थाप्य त्रिमूर्तिं साम्बस्तु प्रातर्मध्यापराह्णिकम्

បន្ទាប់មក គាត់បានប្រតិស្ថាបនាព្រះរវិ នៅភ្នំខាងលិចអស្តមានាចល ជាមូលស្ថាន (ទីតាំងដើម) ហើយសាំបាបានតាំងរូបត្រីមូរតិ សម្រាប់ពេលព្រឹក ថ្ងៃត្រង់ និងរសៀល។

Verse 51

मथुरायां तथा चैकें स्थाप्य साम्बो वसुन्धरे ॥ स्वनाम्ना स्थापयामास पुराणविधिना स्वयम्

ហើយដូចគ្នានេះដែរ ឱ វសុន្ធរា ដោយបានប្រតិស្ថាបនាមួយ (រូប/ស្ថាន) នៅមធុរា សាំបា បានប្រតិស្ថាបនាដោយខ្លួនឯងក្រោមនាមរបស់ខ្លួន តាមវិធីពុរាណៈ។

Verse 52

गच्छन्ति तत्पदं शान्तं सूर्यमण्डलभेदकम् ॥ एतत्ते कथितं देवि साम्बशापसमुद्भवम्

ពួកគេឈានដល់ស្ថានបដ្ឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ដែលត្រូវបានពិពណ៌នាថា «ជ្រៀតចូលរង្វង់ព្រះអាទិត្យ»។ ឱ ទេវី អធិប្បាយនេះបានប្រាប់ដល់អ្នកហើយ ថាជារឿងកើតចេញពីបណ្តាសារបស់ សាំបៈ។

Verse 53

पापप्रशमनाख्यानं महापातक नाशनम्

នេះជាអាខ្យានដែលគេនិយាយថា បន្ធូរបាប និងនាំឲ្យមហាបាតកៈ (អំពើល្មើសធំ) ត្រូវវិនាស។

Verse 54

एवं साम्बपुरं नाम मथुरायां कुलेश्वरम् ॥ रथयात्रां तथा कृत्वा रविणा कथिता यदा

ដូច្នេះ នៅមធុរា មានទីក្រុងមួយឈ្មោះ «សាំបបុរៈ» ដែលមាន «កុលេឝ្វរ»។ ហើយនៅពេលបានធ្វើពិធីរ​ថយាត្រា​ដូច្នោះហើយ នោះព្រះរ​វិ (ព្រះអាទិត្យ) បានពោលប្រាប់។

Verse 55

यावत्त स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते ॥ पुरुषश्चाविनाशी च कथ्यते शाश्वतोऽव्ययः

ដរាបណា «សព្ទ/ពាក្យ» នោះនៅមាន ដរាបនោះគេហៅថា «បុរុសៈ»។ ហើយបុរុសៈ ត្រូវបាននិយាយថា មិនវិនាស—ជានិច្ច និងមិនចុះខ្សោយ (អវ្យយ)។

Verse 56

एकवासास्तथा गौरी श्यामा वा वरवर्णिनी ॥ मध्यं गता प्रगल्भा च वयोऽतीतास्तथा स्त्रियः

ស្ត្រីទាំងឡាយក៏ដូចគ្នា អាចស្លៀកពាក់តែសំពត់មួយ; ជា «គោរី» (ស្បែកស) ឬ «ឝ្យាមា» (ស្បែកខ្មៅ) មានពណ៌សម្បុរល្អ; មានវ័យកណ្ដាល ក្លាហាន និងមានទំនុកចិត្ត; ហើយរួមទាំងអ្នកដែលបានលើសវ័យយុវវ័យផងដែរ។

Verse 57

कृष्णः शशाप साम्बं तु विरूपत्वं भविष्यति ॥ शापयुक्तः स साम्बस्तु कुष्ठयुक्तोऽभवत्क्षणात् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹṣṇa បានដាក់បណ្តាសា សាំបា ថា «ភាពវិកលរូបនឹងកើតមានលើអ្នក»។ ពេលត្រូវបណ្តាសា សាំបា ក៏ភ្លាមៗក្លាយជាអ្នកមានជំងឺកុស្ឋ (រោគស្បែក)។

Verse 58

मथुरायां च मध्याह्ने मध्यन्दिन रवौ तथा ॥ अस्तङ्गते तथा देवं सद्यो राज्यफलं भवेत् ॥

នៅមថុរា ប្រសិនបើគេបូជាព្រះទេវតា នៅពេលថ្ងៃត្រង់—ពេលព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅកំពូលមេឃ—ហើយដូចគ្នានោះនៅពេលថ្ងៃលិច នោះគេនិយាយថា ផលនឹងកើតឡើងភ្លាមៗ ដូចផ្លែផលស្មើនឹងរាជ្យ។

Verse 59

स्नात्वा मध्यन्दिनं दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ उदयास्ते ततो देवः साम्बेन सहितो विराट् ॥

បន្ទាប់ពីងូតទឹក ហើយបានឃើញព្រះអាទិត្យពេលថ្ងៃត្រង់ មនុស្សនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។ បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាដ៏វិសាលអស្ចារ្យ—ជាមួយសាំបា—ត្រូវបានពិពណ៌នាថា ទ្រង់រះឡើង និងលិចចុះ។

Verse 60

माघमासस्य सप्तम्यां दिव्यं साम्बपुरं नराः ॥ रथयात्रां प्रकुर्वन्ति सर्वद्वन्द्वविवर्जिताः ॥

នៅថ្ងៃសប្តមី នៃខែមាឃ ក្នុងទីក្រុងទេវីយ៍ សាំបបុរៈ មនុស្សធ្វើពិធីដង្ហែររថ (រថយាត្រា) ដោយឥតមានទ្វន្ទ និងជម្លោះទាំងអស់។