Adhyaya 169: The Greatness of Mathurā: The Ardhacandra Sacred Bathing Rite and the Procedure for the Yajñopavīta Observance

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ मथुरायाः परं क्षेत्रं त्रैलोक्ये न च विद्यते ॥ तस्यां वसाम्यहं देवि मथुरायां च सर्वदा ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ក្នុងត្រៃលោក មិនមានដែនបរិសុទ្ធណាលើសមធុរា។ ឱ ទេវី ខ្ញុំស្ថិតនៅមធុរាជានិច្ច។

Verse 2

सर्वेषामेव तीर्थानां मथुरा च परं महत् ॥ कृष्णेन क्रीडितं तत्र तच्छुद्धं हि पदे पदे ॥

ក្នុងចំណោមទីរថទាំងអស់ មធុរាមហាអស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង។ នៅទីនោះព្រះក្រឹស្ណៈបានលេងលីឡា ដូច្នេះគេរាប់ថាបរិសុទ្ធគ្រប់ជំហាន។

Verse 3

चक्रस्थितं हि तत्सर्वं कृष्णस्यैव पदेन तु ॥ तत्र मध्यं तु तत्स्थानमर्द्धचन्द्रे प्रतिष्ठितम् ॥

ដែនបរិសុទ្ធទាំងមូលនោះស្ថិតដូចជា ‘កង់’ មានស្នាមជើងរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈជាសញ្ញា។ ហើយនៅខាងក្នុង ចំណុចកណ្ដាលត្រូវបានស្ថាបនានៅក្នុងទម្រង់ ‘ព្រះចន្ទកន្លះ’។

Verse 4

तत्रैव वासिनो लोका मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ कृष्णस्य दक्षिणा कोटिरुत्तरा कोटिमध्यतः ॥

អ្នកដែលរស់នៅទីនោះផ្ទាល់ នឹងទៅដល់មោក្សៈ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ (ដែននេះ) ត្រូវបានពិពណ៌នាដោយ ‘គែម’ ខាងត្បូង និង ‘គែម’ ខាងជើងរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈ ហើយមានផ្នែកកណ្ដាលនៅចន្លោះគែមទាំងពីរ។

Verse 5

तस्माद्धि मरणं चात्र द्वे कोटी सर्वकर्मसु ॥ अर्द्धचन्द्रे तु यः स्नानं करोति नियताशनः ॥

ដូច្នេះ សូម្បីតែការស្លាប់នៅទីនេះ ក៏ត្រូវបាននិយាយថា ផ្តល់ផលបុណ្យជាពីរដងក្នុងពិធីកម្មទាំងអស់។ ហើយអ្នកណាដែលងូតទឹកនៅតំបន់ ‘ព្រះចន្ទកន្លះ’ ដោយរក្សាវិន័យអាហារឲ្យទៀងទាត់…

Verse 6

तेन वै चाक्षया लोकाः प्राप्ताश्चैव न संशयः ॥ दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतमात्रेण त्रायन्ते च कुलं बहु ॥

ដោយ (ការអនុវត្ត) នោះ មនុស្សបានឈានដល់លោកអមតៈមិនរលាយ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ចាប់ផ្តើមពីខាងត្បូង ហើយបញ្ចប់នៅខាងជើង។ ដោយតែ “មាត្រា” នៃយជ្ញោបវីត (ខ្សែសក្ការៈ) ប៉ុណ្ណោះ ក៏មានការប្រាប់ថា អាចការពារ/សង្គ្រោះមនុស្សជាច្រើនក្នុងវង្សត្រកូលបាន។

Verse 7

पृथिव्युवाच ॥ यज्ञोपवीत मात्राया विधानं कीदृशं प्रभो ॥

ព្រះនាងព្រឹថវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ វិធាន (នីតិវិធី) សម្រាប់ ‘មាត្រាប៉ុណ្ណោះ’ នៃយជ្ញោបវីត (យជ្ញោបវីត-មាត្រា) មានរបៀបដូចម្តេច?»

Verse 8

तयोर्मध्ये स्थितो देव आकारात्सोमचक्रता ॥ तौ देवौ क्षेत्रफलदौ स्नानदानादिकर्मणि ॥

នៅចន្លោះចំណុចទាំងពីរ មានទេវតាស្ថិតនៅក្នុងរូប “សោមចក្រ”។ ទេវតាទាំងពីរនោះប្រទានផលនៃក្សេត្រសក្ការៈ ក្នុងអំពើដូចជា ការងូតទឹកបរិសុទ្ធ ការបរិច្ចាគទាន និងពិធីកម្មផ្សេងៗ។

Verse 9

यथामानं हि कर्तव्यं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिं शृणुष्व वरवर्णिनि ॥

តាមមាត្រដែលត្រឹមត្រូវ អ្វីៗដែលត្រូវធ្វើទាំងអស់ អ្នកគួរប្រាប់ឲ្យច្បាស់។ ព្រះស្រីវរាហមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរស្តាប់ នាងមានពណ៌សម្បុរល្អ អំពីវិធីនៃយជ្ញោបវីត»។

Verse 10

मनुजा येन विधिना मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ अनेन विधिना चैव उत्तरस्यां समापयेत् ॥ गृहान्निःसृत्य मौनेन यावत्स्नानं समाचरेत् ॥

ដោយវិធានដែលមនុស្សឈានដល់មោក្ខៈ—គ្មានសង្ស័យ—ដោយវិធាននេះเอง គួរបញ្ចប់នៅចំណុចខាងជើង។ ចេញពីផ្ទះហើយរក្សាមោនៈ (ស្ងៀមស្ងាត់) រហូតដល់បំពេញវត្តស្នាន (ការងូតទឹកបរិសុទ្ធ) ឲ្យសម្រេច។

Verse 11

पूजां कृष्णस्य कृत्वा वै ततो ब्रूयाद्वसुन्धरे ॥ स्नाने समाप्ते विधिवद्देवदेवस्य चैव हि ॥

ក្រោយបានធ្វើបូជាព្រះក្រឹෂ្ណៈរួចហើយ គួរបន្ទាប់មកអំពាវនាវទៅកាន់អ្នក ឱ វសុន្ធរា។ ហើយពេលពិធីស្នាន (ងូតទឹកបរិសុទ្ធ) បានបញ្ចប់ត្រឹមត្រូវតាមវិធី គួរធ្វើបន្តតាមក្បួនសម្រាប់ទេវទេវៈ (ទេវនៃទេវទាំងឡាយ) ផងដែរ។

Verse 12

कृष्णस्य कृत्वा तु मखं स्नानादीनि यथाक्रमम् ॥ गां वै पयस्विनीं दत्त्वा हिरण्यं वसु चैव हि ॥

ហើយក្រោយបានប្រតិបត្តិមខៈ (យញ្ញ) សម្រាប់ព្រះក្រឹෂ្ណៈ និងបានធ្វើពិធីស្នានជាដើមតាមលំដាប់ គួរបរិច្ចាគគោឲ្យទឹកដោះ និងបរិច្ចាគមាស និងទ្រព្យសម្បត្តិផងដែរ។

Verse 13

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्विधिरेष उदाहृतः ॥ तथा शयनमुद्दिश्य एवमेवं तु कारयेत् ॥

បន្ទាប់មក គួរឲ្យបរិភោគអាហារដល់ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ—នេះជាវិធីដែលបានប្រកាសហើយ។ ដូចគ្នានេះដែរ ពិធីដែលទាក់ទងនឹង ‘សយន’ (ការសម្រាក/ដេក) ក៏គួរឲ្យអនុវត្តតាមរបៀបនេះដែរ។

Verse 14

न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोके महीयते ॥ अर्द्धचन्द्रे मृता देवि मम लोकं व्रजन्ति ते ॥

សម្រាប់បុគ្គលនោះ មិនមានការត្រឡប់មកវិញទៀតឡើយ; នៅក្នុងលោករបស់ខ្ញុំ គាត់ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើង។ ឱ ទេវី អ្នកណាដែលស្លាប់នៅអរធចន្ទ្រា ពួកគេនឹងទៅដល់ធម៌ដ្ឋានរបស់ខ្ញុំ។

Verse 15

अन्यत्र तु मृता ये च अर्धचन्द्रकृतक्रियाः ॥ तेऽपि स्वर्गं गमिष्यन्ति दाहादिकरणैर्युताः ॥

ប៉ុន្តែអ្នកដែលស្លាប់នៅកន្លែងផ្សេង ហើយសម្រាប់ពួកគេបានធ្វើកិច្ចអរធចន្ទ្រា—ពួកគេក៏នឹងទៅសួគ៌ដែរ ប្រសិនបើមានការអនុវត្តកិច្ចចាប់ពីការដុតសព (ដាហ) និងវិធីការពាក់ព័ន្ធផ្សេងៗរួមជាមួយ។

Verse 16

यावदस्थीन्यर्द्धचन्द्रं यस्य तिष्ठन्ति देहिनः ॥ तावत्सुपुण्यकर्त्ता च स्वर्गलोके महीयते ॥

ដរាបណាឆ្អឹងរបស់សត្វមានកាយនៅតែស្ថិតនៅទីអរធចន្ទ្រា ដរាបនោះគាត់ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងក្នុងស្វರ್ಗលោកថាជាអ្នកប្រព្រឹត្តបុណ្យធំ។

Verse 17

अर्द्धचन्द्रे विशेषोऽस्ति तीर्थे विश्रान्तिसंज्ञके ॥ दाहादिकरणे तत्र गर्दभोऽपि चतुर्भुजः ॥

នៅអរធចន្ទ្រា មានលក្ខណៈពិសេសមួយនៅទីរតីរថៈដែលហៅថា ‘វិශ්រាន្តិ’។ នៅទីនោះ ក្នុងការធ្វើពិធីដុតសព និងសំស្ការៈពាក់ព័ន្ធ គេនិយាយថា សូម្បីតែលាក៏ក្លាយជាមានដៃបួន។

Verse 18

गर्त्तेश्वरोऽथ भूतेशो द्वे कोटी तु वसुन्धरे ॥ मध्ये सदैव तिष्ठामि न त्यजामि कदाचन ॥

ក្នុងនាម ‘គរត្តេឝ្វរ’ និង ‘ភូតេឝ’—ឱ វសុន្ធរា មានពីរកោដិលើផែនដី។ នៅកណ្ដាលរវាងទាំងពីរនោះ ខ្ញុំស្ថិតនៅជានិច្ច; ខ្ញុំមិនដែលបោះបង់ទីនេះនៅពេលណាមួយឡើយ។

Verse 19

शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः ॥ मथुरामागतो योऽसौ कृष्णदर्शनकाङ्क्षया ॥ मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति ॥

សូមស្តាប់ ឱ ទេវី អំពីហេតុការណ៍ដែលកើតឡើងចំពោះគរុឌមហាត្មា។ គាត់បានមកកាន់មថុរា ដោយប្រាថ្នាចង់បានទស្សនៈ (darśana) នៃព្រះក្រឹෂ្ណ; ប៉ុន្តែទោះព្រះទេវតាស្ថិតនៅមថុរាក៏ដោយ គាត់មិនបានឃើញទេ ព្រោះព្រះមានរូបផ្សេង។

Verse 20

तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहङ्गमः ॥ कृष्णस्य दर्शनार्थाय दिव्यं स्तोत्रमुदीरयन् ॥

បន្ទាប់មក ឱ ផែនដី សត្វបក្សីនោះ (គរុឌ) បានទៅឈរនៅមុខព្រះទេវតា; ហើយដើម្បីទទួលបានទស្សនៈនៃព្រះក្រឹෂ្ណ គាត់បានសូត្រស្តូត្រៈដ៏ទេវីយ៍។

Verse 21

गरुड उवाच ॥ विश्वरूप जयादित्य जय विष्णो जयाच्युत ॥ जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते ॥

គរុឌបាននិយាយថា៖ «ជ័យជម្នះដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះវិશ્વរូប; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះជយាទិត្យ; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះវិṣṇុ; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះអច្យុត។ ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះកេសវ; ឱ ព្រះឥសាន ជ័យជម្នះ; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះក្រឹṣṇa—សូមគោរពនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ»។

Verse 22

जय मूर्त जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण ॥ इत्येवं संस्तुतो देवो गरुडेन महात्मना ॥

«ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះអង្គអ្នកមានរូប; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះអង្គអ្នកមិនអាចគិតដល់; ជ័យជម្នះ ឱ ព្រះអង្គជាគ្រឿងអលង្ការនៃលោកទាំងឡាយ»។ ដូច្នេះ ព្រះទេវតាត្រូវបានគរុឌមហាត្មា សរសើរតាមរបៀបនេះ។

Verse 23

गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान् ॥ सान्त्वयामास गरुडं प्रीतिपूर्वमुवाच ह ॥

នៅទីនោះ មុខគរុឌ ព្រះទេវតាបានឈរនៅក្នុងរូបកាយមានសារីរៈ។ ព្រះអង្គបានលួងលោមគរុឌ ហើយមានព្រះបន្ទូលដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ដូច្នេះ។

Verse 24

किं कुर्यात् स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम् ॥ मथुरागमकृत्ये ते सर्वं ब्रूहि ममाग्रतः ॥

«ស្តូត្រនេះសម្រាប់ព្រះអង្គ មានគោលបំណងអ្វី? ឬអ្នកមានបំណងធ្វើអ្វី? អំពីកិច្ចការដែលអ្នកទៅកាន់មធុរា—ចូរប្រាប់ទាំងអស់នៅមុខព្រះអង្គ»។

Verse 25

गरुड उवाच ॥ मथुरामागतश्चाहं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम् ॥

គរុឌបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានមកកាន់មធុរា ដោយប្រាថ្នាចង់បានទស្សនៈ (darśana) របស់ព្រះអង្គ។ ប៉ុន្តែ ឱ ព្រះទេវៈ ទោះខ្ញុំមកដល់ហើយ ក៏មិនបានឃើញរូបរបស់ព្រះអង្គទេ»។

Verse 26

माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम् ॥ एकीभूतमहं सर्वं दृष्ट्वा मां मोह आविशत् ॥

ប៉ុន្តែប្រជាជននៅមធុរា ក៏បានឃើញរូបនោះដូចគ្នា ដោយស្មើគ្នាទាំងអស់។ ពេលខ្ញុំឃើញសព្វវត្ថុដូចជារួមជាអង្គតែមួយ នោះមោហៈ (ភាពវង្វេង) ក៏ចូលគ្រប់គ្រងខ្ញុំ។

Verse 27

तस्मात् स्तुतिस्तु देवेश कृतानुग्रहकाम्यया ॥ गरुडस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः ॥

ដូច្នេះ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ការសរសើរនេះត្រូវបានថ្វាយ ដោយបំណងសុំអនុគ្រោះរបស់ព្រះអង្គ។ ពេលមធុសូទនៈបានស្តាប់ពាក្យរបស់គរុឌៈ ព្រះអង្គក៏ញញឹម។

Verse 28

ये पापास्ते न पश्यन्ति मद्रूपा माथुरा द्विजाः ॥ एवमुक्त्वा ततः कृष्णस्तत्रैवान्तरधीयत ॥

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍នៃមធុរា អ្នកដែលធ្លាក់ចុះដោយបាប មិនអាចឃើញរូបរបស់ខ្ញុំបានទេ។ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះក្រឹષ્ણៈក៏អន្តរធាននៅទីនោះតែម្តង។

Verse 29

गरुडोऽपि ततः स्थानाद्गतो देवि यथासुखम् ॥ एतत्ते कथितं देवि माथुराणां तु रूपकम् ॥

បន្ទាប់មក ឱ ទេវី គរុឌៈក៏ចាកចេញពីទីនោះ ដោយសុខសាន្តតាមចិត្តប្រាថ្នា។ ឱ ទេវី នេះហើយជារឿងដែលបានប្រាប់ដល់អ្នក អំពី “រូប/ការបង្ហាញ” ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រជាជនមធុរា។

Verse 30

येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा ॥ मथुरायां मृता ये च मुक्तिं यान्ति न चान्यथा ॥

អ្នកណាដែលគ្រាន់តែបូជាក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យជានិច្ច; ហើយអ្នកណាដែលស្លាប់នៅមធុរា—អ្នកទាំងនោះទើបបានដល់មោក្សៈ (ការរំដោះ) មិនមែនដោយវិធីផ្សេងទេ។

Verse 31

अपि कीटः पतङ्गो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा ॥ चतुर्भुजास्तु ते सर्वे भवन्तीति विनिश्चितम् ॥

ទោះបីជាមនុស្សម្នាក់ជាដង្កូវ ឬសត្វល្អិត ឬសូម្បីតែបានកើតក្នុងកំណើតសត្វតិរច្ឆានក៏ដោយ ក៏បានកំណត់យ៉ាងប្រាកដថា សត្វទាំងអស់នោះសុទ្ធតែមានដៃបួន។

Verse 32

यः पश्येत्पद्मनाभं तु द्वादश्यामाश्विनस्य तु ॥ एकदेहधरौ देवौ शिवकेशवरूपिणौ ॥

អ្នកណាដែលបានឃើញពទ្មនាភៈ នៅថ្ងៃទ្វាទសី នៃខែអាស្វិន—ទេវទាំងពីរ គឺ ព្រះសិវៈ និង ព្រះកេសវៈ ស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយតែមួយ និងរូបតែមួយ។

Verse 33

एकादश्यां चोपवासी कृतशौचः समाहितः ॥ कालिन्द्यां तु नरः स्नातो मुच्यते योनिसङ्कटात् ॥

ដោយអនុវត្តអុបវាសនៅថ្ងៃឯកាទសី បន្ទាប់ពីសម្អាតខ្លួន និងតាំងចិត្តឲ្យសមាធិ—ពេលមនុស្សងូតទឹកក្នុងទន្លេកាលិន្ដី គេរួចផុតពីទុក្ខលំបាកនៃការកើតជាប់ចង្អៀតក្នុងយោនី។

Verse 34

चैत्रस्य शुक्लद्वादश्यामुपोष्य स्नानमाचरेत् ॥ चिन्ताविष्णुं समभ्यर्च्य कृत्वा वै जागरं निशि ॥

នៅថ្ងៃទ្វាទសី ខាងស (សុក្ល) នៃខែចៃត្រា បន្ទាប់ពីអុបវាស គួរធ្វើពិធីងូតទឹក; បន្ទាប់ពីបូជាព្រះចិន្តាវិષ્ણុតាមវិធីសាស្ត្រ គួរធ្វើជាគារណ៍ (យាមភ្ញាក់) ពេញមួយយប់។

Verse 35

यः करोति स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा ॥ एकानंशां ततो देवीं यशोदां देवकीं तथा ॥

អ្នកណាដែលអនុវត្ត នោះរួចផុត—មិនចាំបាច់ពិចារណាសង្ស័យឡើយ។ បន្ទាប់មក គួរគោរព/រំលឹកដល់ទេវីឯកានំសា ហើយដូចគ្នានោះដល់យសោដា និងទេវគី។

Verse 36

महाविद्येश्वरीं देवी मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ या धारा धर्मराजस्य मथुरायाश्च पश्चिमे ॥

ដោយគោរព និងចូលស្និទ្ធនឹងព្រះនាង មហាវិទ្យេឝ្វរី ទើបអាចរួចផុតពីបាបធ្ងន់ ប្រាហ្មហត្យា (សម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍)។ មានស្ទឹងមួយពាក់ព័ន្ធនឹងធម្មរាជ ស្ថិតខាងលិចនៃមធុរា។

Verse 37

विश्रान्तिसंज्ञकं दृष्ट्वा दीर्घविष्णुं च केशवम् ॥ सर्वेषां दर्शनं पुण्यं पूजनात्तु फलं भवेत् ॥

ក្រោយបានឃើញទីកន្លែងឈ្មោះ វិឝ្រាន្តិ និងបានទស្សនារូបទេវតា ទីរឃវិષ્ણុ និង កេឝវៈ—សម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ ការទស្សនាប៉ុណ្ណោះក៏ជាបុណ្យ ប៉ុន្តែផលពេញលេញកើតពីការបូជា។

Verse 38

इति जपविधिहोमध्यानकाले स सम्यक्सततमभिसमीक्ष्य ब्रह्मणा यत्प्रयुक्तम् ॥ सकलगुणगणानामास्पदं ब्रह्मसंज्ञं जननमरणहीनं विष्णुमेवाभियाति ॥

ដូច្នេះ នៅពេលជប (japa) ពិធីហោម (homa) និងសមាធិ ដោយពិចារណាជានិច្ចយ៉ាងត្រឹមត្រូវនូវអ្វីដែលព្រះព្រហ្ម (Brahmā) បានបញ្ជា មនុស្សនោះឈានដល់ព្រះវិષ્ણុតែមួយ—ព្រះអង្គឥតកំណើតឥតមរណៈ ជាទីស្នាក់នៃសម្បត្តិគុណទាំងអស់ ហើយត្រូវបានហៅថា “ព្រហ្មន” (Brahman)។

Verse 39

दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिरेष एव प्रकीर्तितः ॥

ចាប់ផ្តើមពីខាងស្តាំ ហើយបញ្ចប់នៅខាងឆ្វេង—នេះហើយជាវិធីសាស្ត្រដែលបានប្រកាសសម្រាប់ យជ្ញោបវីត (ខ្សែសក្ការៈ/ខ្សែពិសិដ្ឋ)។

Verse 40

माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे ॥ माथुरेण तु तृप्तेन तृप्तोऽहं नात्र संशयः ॥

ឱ វសុន្ធរា! រូបរបរ ឬសភាពរបស់ប្រជាជនមធុរា មានដូចម្តេច នោះហើយជារូបរបស់ខ្ញុំ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពេលអ្នកមធុរាម្នាក់ពេញចិត្ត ខ្ញុំក៏ពេញចិត្តដែរ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 41

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि ॥ श्रीकृष्ण उवाच ॥ मथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे विहङ्गम

នាងបាននិយាយទៅកាន់គរុឌដោយសំឡេងទន់ភ្លន់ ពោរពេញដោយភាវៈ។ ព្រះស្រីក្រឹෂ្ណមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ បក្សីអើយ រូបដែលជារបស់ប្រជាជនមថុរា មានយ៉ាងណា រូបរបស់ខ្ញុំក៏យ៉ាងនោះដែរ»។

Verse 42

स्नानं करोति तस्यां तु ग्रहदाशैर्न लिप्यते ॥ यं यं देवमभिध्यायेद्भक्तियुक्तेन चेतसा

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះ មិនត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយទុក្ខទោសដែលគេយល់ថាមកពីឥទ្ធិពលភពផ្កាយឡើយ។ ហើយអ្នកណាដែលសមាធិគិតដល់ទេវតាណាមួយ ដោយចិត្តភ្ជាប់នឹងភក្តិ—