Adhyaya 15: Gauramukha’s Recollection and the Hymn to Hari at Prabhāsa

Verse 1

श्रीवराह उवाच । एवं श्राद्धविधिं श्रुत्वा मार्कण्डेयान्महामुनिः । तदा गौरमुखो देव किमूर्ध्वं कृतवान्विभो ॥ १५.१ ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីស្តាប់វិធីស្រាទ្ធៈហើយ ព្រះមហាមុនីបានសួរម៉ាកណ្ឌេយៈថា ‘បន្ទាប់មក ឱ ព្រះដែលមានមុខស ភ្លឺ—អ្នកបានធ្វើអ្វីទៀត បពិត្រអ្នកមានអานุភាព?’»

Verse 2

एतच्छ्रुत्वा तदा धात्री पितृऋतन्त्रं महामुनिः । संस्मारितो जन्मशतं मार्कण्डेयेन धीमता ॥ १५.२ ॥

ពេលនោះ បន្ទាប់ពីស្តាប់រឿងនេះ ក្នុងបរិបទនៃតន្ត្រពិត្រៈ ព្រះមហាមុនីត្រូវបានម៉ាកណ្ឌេយៈអ្នកមានប្រាជ្ញា ឲ្យរំលឹកចាំជាតិមួយរយ។

Verse 3

धरण्युवाच । भगवन् गौरमुखः कोऽसौ अन्यजन्मनि कः स्मृतः । कथं च स्मृतवान् स्मृत्वा किं चकार च सत्तमः ॥ १५.३ ॥

ធរណីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បពិត្រព្រះមានព្រះភាគ អ្នកមានមុខសភ្លឺនោះជានរណា? ក្នុងជាតិផ្សេង គាត់ត្រូវបានរំលឹកថាជានរណា? ហើយគាត់រំលឹកបានដូចម្តេច—ពេលរំលឹកហើយ បុរសប្រសើរនោះបានធ្វើអ្វី?»

Verse 4

श्रीवराह उवाच । भृगुरासीत् स्वयं साक्षाद् अन्यस्मिन् ब्रह्मजन्मनि । तदन्वयात्मजस्त्वेष मार्कण्डेयो महामुनिः ॥ १५.४ ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ក្នុងកំណើតមួយផ្សេងទៀតនៃព្រះព្រហ្មា ព្រះឥសីភ្រឹគុបានមានវត្តមានដោយខ្លួនឯង។ ពីវង្សនោះ មារកណ្ឌេយៈនេះបានកើតជាមហាមុនី។

Verse 5

पुत्रैस्तु बोधिताः यूयं सुगतिं प्राप्स्यथेति यत् । प्रागुक्तं ब्रह्मणा तेन मार्कण्डेयेन बोधितः ॥ १५.५ ॥

ព្រះព្រហ្មាបានមានព្រះបន្ទូលពីមុនថា «អ្នកទាំងឡាយនឹងបានដល់គតិសុគតិ ពេលត្រូវបានបង្រៀនដោយកូនប្រុសរបស់អ្នក»។ ពាក្យនោះ គាត់បាននាំមកប្រាប់នេះ បន្ទាប់ពីត្រូវបានមារកណ្ឌេយៈបង្រៀន។

Verse 6

सस्मार सर्वजन्मानि स्मृत्वा चैव तु यत्कृतम् । तच्छृणुष्व वरारोहे कथयामि समासतः ॥ १५.६ ॥

គាត់បានរំលឹកកំណើតទាំងអស់ ហើយរំលឹកអំពីអ្វីដែលបានធ្វើកន្លងមក។ បន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយថា៖ «សូមស្តាប់ទៅ ឱ នារីចង្កេះស្រស់; ខ្ញុំនឹងប្រាប់ដោយសង្ខេប»។

Verse 7

एवं श्राद्धविधानॆन द्वादशाब्दं ततः पितॄन् । इष्ट्वा पश्चाद्धरेः स्तोत्रं स मुनिस्तूपचक्रमे ॥ १५.७ ॥

ដូច្នេះ តាមវិធីសាស្ត្រស្រាទ្ធដែលបានកំណត់ គាត់បានធ្វើពិធីបូជាបិត្រឹសរយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក មុនីនោះបានចាប់ផ្តើមស្តូត្រសរសើរព្រះហរិ។

Verse 8

प्रभासं नाम यत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र दैत्यान्तकं देवं स्तोतुं गौरमुखः स्थितः ॥ १५.८ ॥

ទីរថៈមួយឈ្មោះ ប្រភាសៈ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញក្នុងលោកទាំងបី។ នៅទីនោះ គោរមុខៈបានឈរត្រៀមសរសើរព្រះដេវៈ ដៃត្យាន្តកៈ អ្នកសម្លាប់ដៃត្យៈ។

Verse 9

गौरमुख उवाच । स्तोष्ये महेन्द्रं रिपुदर्पहं शिवं नारायणं ब्रह्मविदां प्रतिष्ठितम् । आदित्यचन्द्राश्वियुगस्थमाद्यं पुरातनं दैत्यहरं सदा हरिम् ॥ १५.९ ॥

គោរមុខា បានមានវាចា៖ «ខ្ញុំនឹងសរសើរ មហេន្រ្ទ្រា អ្នកបំបាក់អហង្គាររបស់សត្រូវ—នារាយណៈដ៏មង្គល ដែលបានបង្កើតមូលដ្ឋានក្នុងចំណោមអ្នកដឹងព្រហ្ម; ហរិដើមកំណើត និងបុរាណ ស្ថិតក្នុងវដ្តព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងអស្វិន ជានិច្ចជាអ្នកសម្លាប់ដៃត្យ»។

Verse 10

चकार मात्स्यं वपुरात्मनो यः पुराकृतं वेदविनाशकाले । महामहीधृग्वपुरग्रपुच्छ-छटाहवार्च्छिः सुरशत्रुहाद्यः ॥ १५.१० ॥

ព្រះអង្គដែលកាលបុរាណ បានយករូបកាយរបស់ព្រះអង្គជាត្រី (មាត្ស្យ) នៅពេលវេទកំពុងជិតវិនាស; ព្រះអង្គនោះ ជាអ្នកសម្លាប់សត្រូវនៃទេវតា ឥឡូវស្ថិតក្នុងរូបកាយអ្នកលើកផែនដីដ៏មហា ពន្លឺរលោងដោយសិរីរុងរឿងដ៏ឆេះចាំងពីកន្ទុយលេចចេញ និងរោមរឹងដូចសក់ក្បាល។

Verse 11

तथाब्धिमन्थानकृते गिरिन्द्रं दधार यः कूर्म्मवपुः पुराणम् । हितेच्छया यः पुरुषः पुराणः प्रपातु मां दैत्यहरः सुरेशः ॥ १५.११ ॥

សូមព្រះអម្ចាស់បុរាណនោះ—ដែលយករូបកាយអណ្តើក (កូរម) ដ៏ដើមកំណើត ហើយទ្រទ្រង់ភ្នំជាមហារាជសម្រាប់ការកូរមហាសមុទ្រ; ដែលជាបុរសបុរាណដោយចេតនាមេត្តាករុណា; អ្នកសម្លាប់ដៃត្យ និងជាព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—សូមការពារខ្ញុំ។

Verse 12

महावराहः सततं पृथिव्यास्तलातलं प्राविशद्यो महात्मा । यज्ञाङ्गसंज्ञः सुरसिद्धवन्द्यः स पातु मां दैत्यहरः पुराणः ॥ १५.१२ ॥

សូមមហាវរាហៈដ៏បុរាណ និងមានព្រះហឫទ័យធំ—ដែលជានិច្ចចូលទៅក្នុងតលាតល (Talātala) ក្រោមផែនដី; ដែលត្រូវបានហៅថា «អង្គនៃយជ្ញ» ហើយត្រូវបានទេវតា និងសិទ្ធៈគោរពបូជា—សូមការពារខ្ញុំ; ព្រះអង្គជាអ្នកបំផ្លាញដៃត្យ។

Verse 13

नृसिंहरूपी च भवत्यजस्त्रं युगे युगे योगिवरोग्रभीमः । करालवक्त्रः कनकाग्रवर्चा रत्नाशयोऽस्मानसुरान्तकोऽव्यात् ॥ १५.१३ ॥

សូមអ្នកសម្លាប់អសុរ—ដែលយករូបនೃសിംហៈ—ការពារយើងដោយមិនឈប់សម្រាក ក្នុងគ្រប់យុគ: ជាយោគីឧត្តម ដ៏កាចសាហាវ និងគួរឱ្យខ្លាច មានមាត់គួរឱ្យរន្ធត់ ពន្លឺដូចមាសសុទ្ធ និងជាឃ្លាំងនៃរតនៈ។

Verse 14

बलिर्मखध्वंसकृते महात्मा स्वां गूढतां योगवपुःस्वरूपः । स दण्डकाश्ठाजिनलक्षणः पुनः क्षितिं च पदाक्रान्तवान् यः स पातु ॥ १५.१४ ॥

សូមឲ្យព្រះមហាបុរសនោះគង់ការពារយើង—ព្រះអង្គដែលដើម្បីបញ្ចប់យញ្ញារបស់ពលិ បានទទួលយករូបយោគីដែលលាក់លៀមរបស់ព្រះអង្គ; ហើយដែលមានសញ្ញាដោយដណ្ឌា ឈើឧបករណ៍ និងស្បែកក្តាន់របស់សមណៈ បានដើរជំហានគ្របដណ្តប់ផែនដីម្ដងទៀត។

Verse 15

त्रिःसप्तकृत्वो जगतीं जिगाय जित्वा ददौ कश्यपाय प्रचण्डः । स जामदग्न्योऽभिजनस्य गोप्ता हिरण्यगर्भोऽसुरहा प्रपातु ॥ १५.१५ ॥

ព្រះអង្គដ៏កាចសាហាវបានឈ្នះផែនដីម្ភៃមួយដង ហើយក្រោយជ័យជម្នះបានប្រគល់វាទៅកាន់កស្ស្យប។ សូមឲ្យព្រះជាមទគ្ន្យ—ពូជពង្សនៃជាមទគ្និ អ្នកការពារវង្សកុលខ្ពង់ខ្ពស់ ហិរណ្យគರ್ಭ និងអ្នកសម្លាប់អសុរ—គង់ការពារយើង។

Verse 16

चतुःप्रकारं च वपुर्य आद्यं हैरण्यगर्भप्रतिमानलक्ष्यम् । रामादिरूपैर्बहुरूपभेदश्चकार सोऽस्मानसुरान्तकोऽव्यात् ॥ १५.१६ ॥

ហើយរូបកាយដើមបុរាណនោះ ដែលមានលក្ខណៈបួនប្រភេទ និងមានមាត្រស្មើនឹងហិរណ្យគರ್ಭ—ព្រះអង្គបានបង្កើតការប្រែប្រួលជារូបជាច្រើន ប្រកបដោយរូបរាមជាដើម។ សូមឲ្យអ្នកបញ្ចប់អសុរ នោះគង់ការពារយើង។

Verse 17

चाणूरकंसासुरदर्पभीतेर्भीतामराणामभयाय देवः । युगे युगे वासुदेवो बभूव कल्पे भवत्यद्भुतरूपकारी ॥ युगे युगे कल्किनाम्ना महात्मा वर्णस्थितिं कर्त्तुमनेकमूर्त्तिः ॥ १५.१७ ॥

ដើម្បីដកចេញនូវភ័យដែលកើតពីអំនួតរបស់សត្រូវដូចជា ចាណូរ កំស និងអសុរ ហើយដើម្បីផ្តល់អភ័យដល់ទេវតាដែលភ័យខ្លាច ព្រះដ៏ទេវៈបានក្លាយជាវាសុទេវ ក្នុងគ្រប់យុគ; ក្នុងគ្រប់កល្បៈ ព្រះអង្គទទួលយករូបអស្ចារ្យជាច្រើន។ ម្តងហើយម្តងទៀត ជាព្រះមហាត្មា មាននាមថា កល్కិ ដោយមានរូបជាច្រើន ព្រះអង្គប្រតិបត្តិដើម្បីស្តារឡើងវិញនូវរបៀបវណ្ណៈដែលបានដាក់តាំង។

Verse 18

सनातनो ब्रह्ममयः पुराणो न यस्य रूपं सुरसिद्धदैत्याः । पश्यन्ति विज्ञानगतिं विहाय अथोप्यनेकानि समर्च्वयन्ति । मत्स्यादिरूपाणि चरणि सोऽव्यात् ॥ १५.१८ ॥

ព្រះអង្គជានិរន្តរ ប្រែប្រួលជាព្រះព្រហ្ម (ប្រាហ្មន៍) ជាបុរាណ—រូបពិតរបស់ព្រះអង្គ ទេវតា សិទ្ធ និងទៃត្យ មិនអាចឃើញបាន ព្រោះបានបោះបង់ផ្លូវនៃវិជ្ជាផ្សែងចែក; ទោះយ៉ាងណា ពួកគេក៏គោរពបូជារូបបង្ហាញជាច្រើន។ សូមឲ្យព្រះអង្គការពារយើង—ព្រះអង្គដែលមានរូបចាប់ពីមត្ស្យ (ត្រី) ជាដើម ហើយព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានគោរពបូជា។

Verse 19

नमो नमस्ते पुरुषोत्तमाय पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते । नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते नयस्व मां मुक्तिपदं नमस्ते ॥ १५.१९ ॥

សូមនមស្ការ សូមនមស្ការ ដល់ព្រះបុរសោត្តមា; ម្តងទៀត ហើយម្តងទៀត សូមនមស្ការ។ សូមនមស្ការ ពីខាងមុខ និងពីខាងក្រោយ; សូមនាំខ្ញុំទៅកាន់ស្ថានភាពមោក្ខៈ—សូមនមស្ការ។

Verse 20

एवं नमस्यतस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः । प्रत्यक्षतां गतो देवः स्वयं चक्रगदाधरः ॥ १५.२० ॥

នៅពេលដែលមហាឥសីមានចិត្តបានបណ្តុះបណ្តាលនោះ កំពុងធ្វើនមស្ការយ៉ាងគោរព ដេវតា—ព្រះអង្គផ្ទាល់ អ្នកកាន់ចក្រ និងគដា—បានបង្ហាញខ្លួនជាក់ស្តែងនៅមុខគាត់។

Verse 21

तं दृष्ट्वा तस्य विज्ञानं निस्तरङ्गं स्वदेहतः । उत्तस्थौ सोऽपि तं लब्ध्वा तस्मिन् ब्रह्मणि शाश्वते । लयं जगाम देवात्मा त्वपुनर्भवसंज्ञिते ॥ १५.२१ ॥

ពេលបានឃើញចំណេះដឹងរបស់ខ្លួន—ស្ងប់ស្ងាត់ ដូចគ្មានរលក—កើតឡើងពីក្នុងសភាពជារូបកាយរបស់ខ្លួន គាត់ក៏លើកឡើងដែរ; ហើយពេលបានទទួលវា ព្រះវិញ្ញាណដ៏ទេវភាពនោះ បានចូលទៅក្នុងការលាយរលាយក្នុងព្រះព្រហ្មអនន្ត នៅស្ថានភាពដែលហៅថា «មិនត្រឡប់មកវិញ» (មិនកើតឡើងវិញ)។