
Dvārakā-māhātmya
Ancient-Geography (Tīrtha-Māhātmya) and Ritual-Manual
ជំពូកនេះចាប់ផ្តើមដោយ ព្រឹថវិ (ធរណី) មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ការសរសើរពីមុនអំពី ស្តុតស្វាមិន ហើយសូមឲ្យព្រះវរាហៈប្រទានសេចក្តីបង្រៀនដែលខ្ពស់ជាងមុន។ ព្រះវរាហៈពណ៌នាបរិបទសម័យ ទ្វាបរ-យុគៈ—ការកើនឡើងនៃវង្សយាទវៈ ការបង្កើតទីក្រុង ទ្វារកា ដែលបានពិពណ៌នាថាសាងសង់ដោយអំណាចទេវៈ និងវិបត្តិនាពេលក្រោយដោយសារព្រះសាបរបស់ ទុរវាសៈ។ មូលហេតុជិតស្និទ្ធនៃសាបគឺល្បិចរបស់ សាំបៈ ដែលបោកបញ្ឆោតដោយបង្ហាញការមានផ្ទៃពោះក្លែងក្លាយ បណ្តាលឲ្យមានព្យាករណ៍អំពី មុសល (ដំបង/គ្រាប់ក្លឹប) ហើយចុងក្រោយនាំទៅកាន់ការបំផ្លាញក្រុម វ្រឹෂṇិ–អន្ធក–ភោជៈ ព្រមទាំង បលរាម ទាញទីក្រុងទៅរកសមុទ្រ។ បន្ទាប់មក ព្រះវរាហៈបង្ហាញដំណើរបង្រៀនអំពីទីសក្ការៈនានានៃទ្វារកា (ទីរថៈ/កុណ្ឌៈ/ដើមឈើ) ដោយកំណត់ការងូតទឹកតាមពេលវេលា ការថ្វាយ ពិណ្ឌៈ និងលក្ខខណ្ឌសីលធម៌ (ភាពបរិសុទ្ធ និងការជៀសវាងបាប) ដែលផ្តល់ផលជាសួគ៌ ឬលោករបស់ព្រះវរាហៈផ្ទាល់—បង្ហាញភាពបរិសុទ្ធលើផែនដីថាជាប្រព័ន្ធអាកប្បកិរិយាដែលមានវិន័យ និងភ្ជាប់ជាមួយទីកន្លែង។
Verse 1
अथ द्वारकामाहात्म्यम्॥ सूत उवाच॥ श्रीस्तुतस्वामिमाहात्म्यं श्रुत्वा धर्मपरायणा॥ परितुष्टमना देवी वाक्यमेतदुवाच ह॥
ឥឡូវនេះ ជាប្រការអំពីមហិមារបស់ទ្វារកា។ សូតបាននិយាយថា៖ ក្រោយបានស្តាប់មហិមារបស់ព្រះស្រី-ស្ទុតស្វាមិន ទេវីដែលឧស្សាហ៍ក្នុងធម៌ មានចិត្តពេញចិត្ត ហើយបានពោលពាក្យទាំងនេះ។
Verse 2
धरण्युवाच॥ एतच्छ्रुत्वा तु माहात्म्यं देव देववर प्रभो॥ मम चित्तस्य परमा जाता शान्तिरनुत्तमा॥
ធរណី (ផែនដី) បាននិយាយថា៖ «ក្រោយបានស្តាប់មហិមានេះ ឱ ព្រះជាម្ចាស់—ព្រះដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទេវតា—ក្នុងចិត្តខ្ញុំបានកើតមានសេចក្តីស្ងប់សុខដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ មិនមានអ្វីប្រៀបបាន»។
Verse 3
नाराचधारावरणासिधारी सुररिपुवधकारी धरणीधरः ॥ धृतशङ्खगदाब्जचक्रपाणिः स्वयमिह शास्त्रमुदावहत्प्रधानम् ॥
ព្រះអង្គកាន់ដាវដូចជាអាវុធការពារពីភ្លៀងព្រួញ ជាអ្នកសម្លាប់សត្រូវនៃទេវតា និងជាព្រះអ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី; ដោយព្រះហស្តកាន់សង្ខៈ គទា បទ្ម និងចក្រ ព្រះអង្គផ្ទាល់នៅទីនេះបានប្រកាសសាស្ត្រដ៏ប្រសើរបំផុត។
Verse 4
एवं हि गुणमाहात्म्यं स्तुतस्वामिनि मच्छ्रुतम् ॥ अस्माच्छेदं परं श्रेष्ठं तन्मे वद कृपानिधे ॥
ដូច្នេះហើយ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរឲ្យសរសើរ ខ្ញុំបានស្តាប់អំពីមហិមាគុណរបស់ព្រះអង្គ។ ឥឡូវនេះ សូមព្រះអង្គ—ឱ និធានករុណា—ប្រាប់ខ្ញុំអំពីអ្វីដែលខ្ពស់ជាង និងប្រសើរបំផុត លើសពីការពិពណ៌នានេះ។
Verse 5
श्रीवराह उवाच ॥ एवं भूमे वरं श्रेष्ठे फुल्लपङ्कजमालिनि ॥ कथयिष्यामि चान्यत्ते गुह्यं पापभयापहम् ॥
ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នោះហើយ ឱ មាតាភូមិ—ឱ អ្នកប្រសើរ តុបតែងដោយកម្រងផ្កាបទ្មកំពុងរីក។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីរឿងមួយទៀត៖ គោលធម៌សម្ងាត់ដែលបំបាត់ភ័យកើតពីបាបកម្ម»។
Verse 6
द्वापरं युगमासाद्य यादवाणां कुलोद्वहः ॥ शौरीति तत्र विख्यातो भविष्यति पिता मम ॥
ពេលដល់យុគទ្វាបរ អ្នកលើកតម្កើងវង្សយាទវៈ—ដែលនៅទីនោះល្បីថា «សៅរី»—នឹងក្លាយជាព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ។
Verse 7
द्वारकेति च विख्याता पुरी तत्र स्थिता अभवत् ॥ या च देवपुरी रम्या विश्वकर्मविनिर्मिता ॥
នៅទីនោះមានទីក្រុងមួយល្បីថា ទ្វារកា ឈរមានស្ថាន—ស្រស់ស្អាតដូចទីក្រុងទេវតា—ដែលវិશ્વកರ್ಮន៍បានសាងសង់។
Verse 8
पञ्चयोजनविस्तारा दशयोजनमायता ॥ वसाम्यत्र वरारोहे शतपञ्चसमास्तथा ॥
ទីនោះមានទទឹងប្រាំយោជន៍ និងប្រវែងដប់យោជន៍។ ឱ នារីមានត្រគាកស្រស់ស្អាត ខ្ញុំស្នាក់នៅទីនោះរយៈពេលមួយរយប្រាំឆ្នាំ។
Verse 9
भारावतरणं कृत्वा देवानां सुमहत्प्रियम् ॥ पुनरप्यागमिष्यामि स्वर्लोकं प्रति सुन्दरि ॥
ក្រោយពីបានបំពេញកិច្ច ‘ការបន្ថយ/ដកចេញនូវភារៈ’ ដែលជាការប្រព្រឹត្តដ៏មហិមា និងជាទីពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងរបស់ទេវតា ឱ នារីស្រស់ស្អាត ខ្ញុំនឹងត្រឡប់ទៅកាន់ស្វರ್ಗលោកម្តងទៀត។
Verse 10
तस्य शापाभिसन्तापाद्द्वारकावासिनो धरे ॥ वृष्ण्यन्धकाश्च भोजाश्च गमिष्यन्ति यमक्षयम् ॥
ដោយសារការឈឺចាប់ពីបណ្តាសានោះ ឱ ព្រះធរណី អ្នកស្នាក់នៅទ្វារកា—វ្រឹṣṇិ អន្ធក និងភោជ—នឹងទៅកាន់យមលោក ជាទីស្ថានរបស់យម។
Verse 11
चन्द्रपाण्डुरसङ्काशो वनमाली हलायुधः ॥ हलेनाकृष्य नगरं समुद्रं गमयिष्यति ॥
មានពណ៌សភ្លឺស្រអាប់ដូចពន្លឺព្រះចន្ទ ពាក់កម្រងផ្កាព្រៃ អ្នកកាន់នង្គ័ល (ហលាយុធ) នឹងប្រើនង្គ័លអូសទីក្រុង ហើយបញ្ជូនវាចូលទៅក្នុងសមុទ្រ។
Verse 12
नारायणवचः श्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥ उभौ तौ चरणौ गृह्य पुनः पप्रच्छ माधवी ॥
ក្រោយពីបានស្តាប់ព្រះវាចនៈរបស់នារាយណៈ វសុន្ធរា ដែលប្រាថ្នាធម្ម បានកាន់ជើងទាំងពីររបស់ព្រះองค์; បន្ទាប់មក មាធវី បានសួរឡើងម្តងទៀត។
Verse 13
धरण्युवाच ॥ लोकनाथोऽसि सर्वेषां देव मायाकरण्डक ॥ शपिष्यति कथं तत्र दुर्वासास्तद्वदस्व मे ॥
ព្រះធរណីមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះទេវៈ អ្នកជាព្រះនាថនៃលោកទាំងអស់ ដូចជាប្រអប់ផ្ទុកអំណាចមាយាអស្ចារ្យ។ ក្នុងបរិបទនោះ ទុរវាសៈនឹងដាក់បណ្តាសាយ៉ាងដូចម្តេច? សូមប្រាប់ខ្ញុំ»
Verse 14
श्रीवराह उवाच ॥ तत्र जाम्बवती नाम मम पत्नी भविष्यति ॥ रूपयौवनसम्पन्ना मम भोगसमन्विता ॥
ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះវាចា៖ «នៅទីនោះ ស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ ជាម្បវតី នឹងក្លាយជាព្រះភរិយារបស់យើង—ពេញលេញដោយសម្រស់ និងយុវវ័យ ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងសេចក្តីសុខសម្បត្តិ (ភោគ) របស់យើង»
Verse 15
तस्याः पुत्रो महाभागो रूपयौवनदर्पितः ॥ साम्ब इत्यभिविख्यातो ममैव सततं प्रियः ॥
«កូនប្រុសរបស់នាង នឹងជាមហាសំណាង មានមោទនភាពដោយសម្រស់ និងយុវវ័យ; ល្បីល្បាញដោយនាម ‘សាម្ប’ ហើយជាទីស្រឡាញ់របស់យើងជានិច្ច»
Verse 16
तेनैव क्रीडमानेन कृत्वा गर्भमतथ्यतः ॥ स पृष्टः परमश्रेष्ठ ऋषिरेषा प्रसोष्यति ॥
«នៅពេលគាត់កំពុងលេងកម្សាន្តដូច្នោះ គាត់បានបង្កើតរឿងពោះក្លែងក្លាយ។ បន្ទាប់មក បានសួរព្រះឥសីដ៏ប្រសើរបំផុតថា៖ ‘ស្ត្រីនេះនឹងសម្រាលកូនឬ?’»
Verse 17
पुत्रकामा त्वियं बाला मुने तत्प्रब्रवीहि मे ॥ साम्बोऽयमिति च ज्ञात्वा स मुनिः कोपमूर्च्छितः ॥
«ពួកគេនិយាយថា៖ ‘ឱ មុនី ក្មេងស្រីនេះប្រាថ្នាចង់បានកូនប្រុស សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីរឿងនោះ’។ ហើយពេលដឹងថា ‘នេះគឺ សាម្ប’ មុនីនោះក៏ត្រូវកំហឹងគ្របដណ្តប់»
Verse 18
उवाच तर्हि ते गर्भान्मुसलं कुलनाशनम् ॥ येन वृष्ण्यन्धकाः सर्वे गमिष्यन्ति यमक्षयम् ॥
បន្ទាប់មក គាត់បាននិយាយថា៖ «ពីផ្ទៃពោះរបស់អ្នក នឹងកើតមាន “មុសល” (ដំបង) ដែលបំផ្លាញវង្សត្រកូល; ដោយវា វ្រឹෂ್ಣី និងអន្ធកៈទាំងអស់ នឹងទៅដល់ទីស្ថានរបស់យមៈ (មរណភាព)»។
Verse 19
ततस्तानागतान्दृष्ट्वा कुमारान्पृष्टवानहम् ॥ ते च मामब्रुवन्सर्वे यथावृत्तं समुत्सुकाः ॥
បន្ទាប់មក ពេលឃើញយុវកទាំងនោះមកដល់ ខ្ញុំបានសួរពួកគេ; ហើយពួកគេទាំងអស់បានប្រាប់ខ្ញុំដោយក្តីរំភើប អំពីហេតុការណ៍ដែលបានកើតឡើង។
Verse 20
तच्च तेषां वचः श्रुत्वा प्रोक्तवानस्मि तच्छृणु ॥ भविष्यति न सन्देहो दुर्वासा यदुवाच ह ॥
ពេលបានស្តាប់ពាក្យរបស់ពួកគេ ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ចូរស្តាប់។ អ្វីដែលទុរវាសៈបានប្រកាស នឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ—គ្មានសង្ស័យឡើយ»។
Verse 21
एवं ते कथितं भूमे वृष्ण्यादेः शापकाणम् ॥ तत्र स्थानानि मे भूमे कथ्यमानानि मे शृणु ॥
ដូច្នេះហើយ ឱ មាតាភូមិ ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកអំពីមូលហេតុនៃបណ្តាសាលើវ្រឹෂṇី និងអ្នកដទៃ។ ឥឡូវនេះ ឱ មាតាភូមិ សូមស្តាប់ ខណៈខ្ញុំនឹងពណ៌នាអំពីទីសក្ការៈបូជារបស់ខ្ញុំនៅទីនោះ។
Verse 22
द्वारकायां महाभागे वैष्णवानां सुखावहे ॥ अस्ति पञ्चसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥
នៅក្នុងទ្វារកា ឱ អ្នកមានភាគល្អ—ដែលនាំសុខសាន្តដល់ពួកវៃષ્ણវៈ—មានក្សេត្រធម្មយាត្រារបស់ខ្ញុំមួយ ដែលសម្ងាត់ និងសក្ការៈបំផុត មាននាមថា «បញ្ចសរៈ»។
Verse 23
समुद्रतीरमुत्सृज्य मम कर्मसुखावहम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥
ក្រោយទៅដល់ឆ្នេរសមុទ្រ—ដែលនៅក្នុងដែនបរិសុទ្ធរបស់ខ្ញុំ បង្កើតផលរីករាយនៃកម្ម—បុរសម្នាក់គួរតែស្នាក់នៅទីនោះរយៈពេល៦កាលពិធី ហើយធ្វើស្នានបរិសុទ្ធនៅទីនោះ។
Verse 24
मोदते नाकपृष्ठे तु अप्सरोगणसंकुले ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्क्षेत्रे पञ्चसरे मम ॥
គាត់រីករាយនៅលើលំនៅសួគ៌ ដែលពោរពេញដោយក្រុមអប្សរា; ហើយបើគាត់លះបង់ដង្ហើមជីវិតនៅទីនេះ ក្នុងក្សេត្របរិសុទ្ធរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ‘បញ្ចសារ’ នោះផលនោះក៏បានសម្រេច។
Verse 25
देवलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ प्लक्षो वै तत्र सुश्रोणि शतशाखो महाद्रुमः ॥
ដោយលះបង់ទេវលោក គាត់ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅក្នុងលោករបស់ខ្ញុំ។ ហើយនៅទីនោះ ឱ នារីមានចង្កេះស្រស់ស្អាត មានដើមផ្លក្ស (plakṣa) មហាដើម មានសាខារយ។
Verse 26
सुफलैः शोभनैः कुम्भाकृतिभिर्बहुभिः फलैः ॥ बहवस्तत्र गच्छन्ति लाभलौल्येन मानवाः ॥
នៅទីនោះមានផ្លែច្រើនយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ស្រស់ស្អាត មានរាងដូចកុម្ភៈ (ក្អម/ក្រឡ)។ ដោយសារក្តីលោភចង់បានលាភ មនុស្សជាច្រើនទៅទីនោះ។
Verse 27
फलं न लभते कश्चिन्मुक्त्वा भागवतं नरम् ॥ लभन्ते ये फलं तत्र मुक्ताः पापेन कर्मणा ॥
នៅទីនោះ គ្មាននរណាទទួលបាន “ផល” ពិតប្រាកដឡើយ លើកលែងតែបុរសភាគវត (bhāgavata) អ្នកមានភក្តីចំពោះព្រះ។ អ្នកដែលទទួលបានផលនៅទីនោះ នឹងរួចផុតពីកម្មបាប។
Verse 28
मनुजा यं न पश्यन्ति रागलोभसमन्विताः ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चभक्तोषितो नरः ॥
សច្ចធម៌/ទីសក្ការៈដែលមនុស្សជាប់ដោយរាគៈ និងលោភៈមិនអាចឃើញបាន—នៅទីនោះ បុរសគួរធ្វើស្នានបរិសុទ្ធ បន្ទាប់ពីស្នាក់នៅដោយគោរពវិន័យភក្តិប្រាំប្រការ។
Verse 29
मोदते सप्तद्वीपेषु गुह्यानि च स गच्छति ॥ अथ चेन्मुञ्चते प्राणान्प्रभाते गतकिल्बिषः ॥
គាត់រីករាយនៅលើទ្វីបទាំងប្រាំពីរ ហើយក៏ទៅដល់លោកលាក់លៀម (អាថ៌កំបាំង) ផងដែរ។ ហើយបើនៅពេលព្រលឹម ដោយបានស្អាតពីបាបមលិន គាត់លះបង់ដង្ហើមជីវិត…
Verse 30
सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥
ដោយបោះបង់សម្ព័ន្ធ/ការចងចិត្តទាំងអស់ គាត់ទៅកាន់លោករបស់យើង។ ឥឡូវនេះ ឱ មហាភាគៈ សូមស្តាប់អ чуд្ឆរិយៈមួយនៅទីនោះ តាមដែលយើងកំពុងពោលប្រាប់។
Verse 31
प्रभासे यत्र शृण्वन्ति सागरे न म (ग) रं प्रति ॥ मकरास्तत्र दृश्यन्ते भ्रममाणा इतस्ततः ॥
នៅប្រភាសៈ—នៅក្បែរសមុទ្រ ដែលគេឮសំឡេង/ពាក្យមួយមិនបានបញ្ជូនទៅកាន់មករៈ—នៅទីនោះ មករៈទាំងឡាយត្រូវបានឃើញ កំពុងវង្វេងទៅមក។
Verse 32
॥ न किञ्चिदपराध्यन्ति स्नायमाना जले ततः ॥ अथात्र प्रक्षिपेत्पिण्डान्प्रसन्ने सलिले नरः ॥
អ្នកដែលស្នាននៅក្នុងទឹកនោះ មិនប្រព្រឹត្តកំហុសអ្វីឡើយ។ បន្ទាប់មក នៅទីនេះ បុរសគួរបោះពិណ្ឌៈ (បូជាសម្រាប់បុព្វបុរស) ចូលទៅក្នុងទឹកស្អាត និងស្ងប់ស្ងាត់។
Verse 33
असम्प्राप्ते च गृह्णन्ति एवमेतन्न संशयः ॥ पापकर्मरतस्यापि न गृह्णन्ति जलं प्रति ॥
ពេលបានទាន/បូជាតាមវិធីព្រះធម៌ គេយកទទួល—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលជាប់ចិត្តក្នុងអំពើបាប គេមិនទទួលសូម្បីតែទឹកជាទានទេ។
Verse 34
धर्मात्मनां च गृह्णन्ति पिण्डमेव न संशयः ॥ पञ्चपिण्डमिति ख्यातं तस्मिन्गुह्यं परं मम ॥
ហើយពីអ្នកមានចិត្តធម៌ គេយកទទួលទានបិណ្ឌ (piṇḍa) ដោយពិត—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ វាល្បីថា ‘បិណ្ឌប្រាំ’; នៅក្នុងនោះមានសេចក្តីសម្ងាត់ខ្ពស់បំផុតនៃការបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ។
Verse 35
अगाधस्याप्यपारस्य क्रोशविस्तार एव च ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥
ទោះបី(ទឹកនោះ)ជ្រៅមិនអាចវាស់ និងគ្មានព្រំដែន ក៏វាលាតសន្ធឹងប្រវែងមួយក្រូស (krośa)។ នៅទីនោះ បុរសដែលបានគោរព ‘ប្រាំកាល’ រួច គួរធ្វើអភិសេក គឺស្នានពិធី។
Verse 36
मोदते शक्रलोके स एवमेतन्न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्पञ्चकुण्डे यशस्विनि ॥
គាត់រីករាយនៅក្នុងលោករបស់សក្រក (ឥន្ទ្រា)—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ បន្ទាប់មក ឱ អ្នកមានកិត្តិយស នៅទីកន្លែង ‘កុណ្ឌប្រាំ’ នេះ គាត់លះបង់ប្រាណ គឺដង្ហើមជីវិត។
Verse 37
न पश्येत्पापकर्मा वै शुभकर्मैव पश्यति ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे ॥
អ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបមិនឃើញវាទេ; មានតែអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើល្អប៉ុណ្ណោះដែលឃើញ។ នៅថ្ងៃទិថិទី ២៤ និងទិថិទី ១២ ហើយនៅពេលថ្ងៃត្រង់ ពេលព្រះអាទិត្យស្ថិតលើកំពូល…
Verse 38
रौप्यं सुवर्णकं पद्मं दृश्यते नात्र संशयः ॥ क्षेत्रं संगमनं नाम तस्मिंस्तीर्थे परं मम ॥
នៅទីនោះឃើញផ្កាឈូកធ្វើពីប្រាក់ និងមាស—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ក្សេត្របរិសុទ្ធនោះមាននាម ‘សង្គមន’; នៅទីរថៈនោះមានព្រះធម៌បង្រៀនដ៏ឧត្តមរបស់ខ្ញុំ។
Verse 39
चतुर्धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरगिरिं श्रिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः ॥
នៅទីនេះមានស្ទ្រីមទឹកបួនសាយធ្លាក់ចុះ ដោយអាស្រ័យលើភ្នំមណិបូរ។ នៅទីនោះ មនុស្សដែលបានគោរពវិន័យភក្តិទាំងបួនកាល គួរធ្វើអភិសេក គឺការងូតទឹកពិធីសាសនាដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 40
वैखानसेषु लोकेषु मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम भक्तिपरायणः ॥
គាត់រីករាយនៅក្នុងលោកវៃខានស—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ បន្ទាប់មក នៅទីនេះគាត់លះបង់ប្រាណ ដោយតាំងចិត្តជាប់លាប់ក្នុងភក្តិចំពោះខ្ញុំ។
Verse 41
त्यक्त्वा वैखानसान् लोकान्मम लोकं स गच्छति ॥ तत्रापि परमाश्चर्यं कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥
ក្រោយពីលះបង់លោកវៃខានស គាត់ទៅកាន់លោករបស់ខ្ញុំ។ ហើយនៅទីនោះផង សូមស្តាប់ខ្ញុំ ខណៈខ្ញុំរៀបរាប់អច្ឆរិយៈដ៏ឧត្តម។
Verse 42
दृश्यन्ते यानि कुण्डेषु मणिपूरगिरौ तथा ॥ प्रक्षीयमाणे पापे तु नयते तज्जलं भुवि ॥
អ្វីៗដែលឃើញនៅក្នុងកុណ្ឌៈទាំងឡាយ នៅលើភ្នំមណិបូរ—នៅពេលបាបកំពុងត្រូវកាត់បន្ថយ ទឹកនោះនាំយកអានុភាពនៃផលទៅលើផែនដី។
Verse 43
स्नायमानेषु पापेषु न पतॆत्तद्यथा पुरा ॥ हंसकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥
នៅពេលអំពើបាបកំពុងត្រូវបានលាងសម្អាតដោយការងូតទឹកបរិសុទ្ធ មនុស្សមិនធ្លាក់ត្រឡប់ទៅក្នុងបាបដូចមុនទៀតឡើយ។ ទីសក្ការៈដ៏អធិកអធមរបស់យើងនោះល្បីថា «ហংসកុណ្ឌ»។
Verse 44
धारा चैका पतत्यत्र मणिपूरगिरौ श्रिता ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥
នៅទីនេះមានស្ទឹងតែមួយធ្លាក់ចុះ ហើយស្ថិតលើភ្នំមណិពូរគិរិ។ អ្នកណាដែលស្នាក់នៅទីនោះគ្រប់ប្រាំមួយកាលពិធី គួរធ្វើអភិសេក (ពិធីលាងសម្អាតបរិសុទ្ធ) នៅទីនោះ។
Verse 45
मुक्तसङ्गो महाभागे मोदते वरुणालये ॥ अथात्र मुंचते प्राणान् हंसकुण्डे वरानने ॥
ឱអ្នកមានភាគធំ ដោយរួចផុតពីការចងក្រងនៃកិលេស គាត់រីករាយនៅក្នុងទីស្ថានរបស់ព្រះវរុណ។ ហើយឱអ្នកមានមុខស្រស់ បើគាត់នៅទីនេះ ក្នុងហংসកុណ្ឌ បោះបង់ដង្ហើមជីវិត នោះគេនិយាយថានាំទៅកាន់ស្ថានភាពនោះ។
Verse 46
शुद्धाः पश्यन्ति मनुजाः पापकर्मा न पश्यति ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे ॥
មនុស្សបរិសុទ្ធអាចឃើញ (វា) ប៉ុន្តែអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបមិនអាចឃើញទេ—នៅថ្ងៃទិថីទី២៤ និងទិថីទី១២ ហើយនៅពេលថ្ងៃត្រង់ពេលព្រះអាទិត្យកំពុងភ្លឺចែងចាំង។
Verse 47
हंसाश्चैवात्र दृश्यन्ते चन्द्रकुण्डसमप्रभाः ॥ हंसान्पश्यति यस्तत्र भ्रममाणानितस्ततः ॥
ហើយនៅទីនេះក៏ឃើញហង្សពិតប្រាកដ មានពន្លឺស្មើនឹងចន្ទ្រកុណ្ឌ។ អ្នកណាដែលនៅទីនោះឃើញហង្សទាំងនោះដើរលេងទៅមកទីនេះទីនោះ—
Verse 48
लभन्ते ते परां सिद्धिं धरे नास्त्यत्र संशयः ॥ कदम्बमिति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥
ឱ អ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី! ពួកគេពិតជាទទួលបានសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ដែនបរិសុទ្ធដ៏ប្រសើររបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេស្គាល់ថា «កដំប (Kadamba)»។
Verse 49
मोदते ऋषिलोकॆषु पुण्यात्मा वै न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥
បុគ្គលមានបុណ្យពិតជារីករាយនៅក្នុងលោករបស់ឥសីទាំងឡាយ មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ហើយបើនៅទីនេះ គាត់លះបង់ដង្ហើមជីវិត បន្ទាប់ពីបានប្រព្រឹត្តកិច្ចការដ៏លំបាកខ្លាំង,
Verse 50
वृष्णयो यत्र वै शुद्धाः संप्राप्ताश्च ममालयम् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुःकालोषितो नरः ॥
នៅទីដែលពួកវ្រឹṣṇi ដែលបានបរិសុទ្ធ បានទៅដល់ដំណាក់របស់ខ្ញុំ នៅទីនោះ បុគ្គលដែលបានស្នាក់នៅគ្រប់បួនកាល (ពេលពិធី) គួរធ្វើអភិសេក (ពិធីស្រង់ទឹកបរិសុទ្ធ)។
Verse 51
ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥
ដោយលះបង់លោករបស់ឥសីទាំងឡាយ គាត់ទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះ ឱ មហាភាគ! សូមស្តាប់អំពីអស្ចារ្យដែលខ្ញុំកំពុងពោលទាក់ទងនឹងរឿងនោះ។
Verse 52
कदम्बात्पतते धारा तत्र पूर्वविनिःसृता ॥ स कदम्बो महाभागे माघमासस्य द्वादशी ॥
ពីកដំប មានស្ទ្រីមទឹកធ្លាក់ចុះ ដែលបានហូរចេញនៅទីនោះតាំងពីបុរាណកាល។ ឱ មហាភាគ! កដំបនោះមានទំនាក់ទំនងពិសេសជាមួយទ្វាទសី (ថ្ងៃទី១២) នៃខែមាឃ។
Verse 53
पुष्पाणि वै प्रकटयत्युदयस्थे दिवाकरे ॥ ये वा लभन्ते तत्पुष्पं मम मार्गानुसारिणः ॥
ពេលព្រះអាទិត្យរះឡើង វាពិតជាធ្វើឲ្យផ្កាទាំងឡាយបង្ហាញខ្លួនរីកប៉ះ។ អ្នកដែលបានផ្កានោះ គឺជាអ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ។
Verse 54
ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥ चक्रतीर्थमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥
ពួកគេបានសម្រេចសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់—ដូច្នេះហើយ មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ទីនោះល្បីថា ‘ចក្រតីរថ’ ហើយក្នុងក្សេត្រពិសិដ្ឋនោះ មានព្រះស្ថានដ៏ឧត្តមរបស់ខ្ញុំ។
Verse 55
दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः ॥
អស់រយៈពេលដប់ពាន់ឆ្នាំ គាត់រីករាយនៅក្នុងសួគ៌លោក។ បន្ទាប់មក នៅទីនេះ ដោយគ្មានលោភ និងមោហៈ គាត់បោះបង់ព្រលឹងដង្ហើមជីវិត។
Verse 56
सर्वान्स्वर्गान्समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥
បោះបង់សួគ៌ទាំងអស់ ហើយគាត់ទៅកាន់លោករបស់ខ្ញុំ។ នៅទីនោះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីអស្ចារ្យមួយ—ចូរស្តាប់ពាក្យដែលខ្ញុំកំពុងប្រាប់។
Verse 57
अन्यथैतन्न पश्यन्ति मम कर्मपरायणाः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यामर्द्धरात्रे यशस्विनि ॥
អ្នកបម្រើដែលឧទ្ទិសចំពោះកិច្ចការរបស់ខ្ញុំ មិនឃើញវាផ្សេងពីនេះឡើយ។ ឱ អ្នកមានកិត្តិយស នៅតិថីទី២៤ និងទី១២ នៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ វាបង្ហាញ/កើតមាន។
Verse 58
श्रूयते तत्र निर्घोषो मनःकर्णसुखावहः ॥ सुगन्धो वहते वायुर्बहुमाल्यसमन्वितः ॥
នៅទីនោះមានសំឡេងកង្វក់លាន់ឮ ដែលនាំសុខដល់ចិត្ត និងត្រចៀក។ ខ្យល់ក្រអូបបក់មក ពោរពេញដោយក្លិនពីកម្រងផ្កាច្រើន។
Verse 59
दुर्ल्लभः पापिनां चैव सुलभः पुण्यकर्मिणाम् ॥ तस्य चोत्तरपार्श्वेन अशोकश्च महाद्रुमः ॥
វាពិបាកទទួលបានសម្រាប់អ្នកមានអំពើបាប ប៉ុន្តែងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកប្រព្រឹត្តកុសលកម្ម។ ហើយនៅខាងជើងរបស់វា មានដើមអសោក (Aśoka) ធំមហិមា។
Verse 60
पुष्प्यते सोऽथ तत्रापि सूर्ये चाभ्युदिते सति ॥ ये तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारिणः ॥
ដើមឈើនោះក៏រីកផ្កានៅទីនោះដែរ ពេលព្រះអាទិត្យរះឡើង។ អ្នកណាដែលបានផ្កានៅទីនោះ—អ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ—(នឹងទទួលផលដូចបានបញ្ជាក់)។
Verse 61
ते लभन्ते परां सिद्धिं एवं भूमे न संशयः ॥ अस्ति रैवतकम् नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥
ពួកគេឈានដល់សិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត—ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះធរណី; គ្មានសង្ស័យឡើយ។ នៅក្នុងក្សេត្រនោះ មានទីកន្លែងឈ្មោះ រైవតក (Raivataka); នៅតំបន់បរិសុទ្ធនោះ មានស្ថាន/សាន្និធ្យដ៏ឧត្តមរបស់ខ្ញុំ។
Verse 62
सर्वलोकेषु विख्यातं यत्र विक्रीडितं मया ॥ बहुगुल्मलताकीर्णं बहुपुष्पैश्च शोभितम् ॥
ទីនោះល្បីល្បាញក្នុងលោកទាំងអស់ ជាទីដែលខ្ញុំបានលេងលីឡា។ វាពោរពេញដោយគុម្ពោត និងវល្លិជាច្រើន ហើយតុបតែងស្រស់ស្អាតដោយផ្កាជាច្រើន។
Verse 63
बहुवर्णशिलापङ्क्तिर्गुहाश्चापि दिशो दश ॥ वाप्यश्च कन्दराश्चैव देवानामपि दुर्लभाः
នៅទីនោះមានជួរថ្មពណ៌ចម្រុះ និងរូងភ្នំផងដែរ ដែលលាតសន្ធឹងទៅទាំងដប់ទិស; មានស្រះទឹក និងជ្រោះភ្នំផង—អ្វីៗទាំងនេះគេថា សូម្បីតែព្រះទេវតាក៏កម្របាន។
Verse 64
अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ सोमलोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते
បន្ទាប់មក នៅទីនេះ អ្នកដែលមាំមួនក្នុងវត្តនិងកិច្ចប្រតិបត្តិដែលខ្ញុំបានបញ្ញត្តិ នឹងលះបង់ដង្ហើមជីវិត; ក្រោយឆ្លងផុតសោមលោកា គេនឹងទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។
Verse 65
तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥ पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामाः न संशयः
នៅទីនោះ ឱអ្នកមានភាគ្យ សូមស្តាប់អំពីអស្ចារ្យដែលខ្ញុំនឹងប្រាប់៖ មនុស្សទាំងអស់ដែលប្រាថ្នាធម៌ នឹងបានឃើញវា—គ្មានសង្ស័យឡើយ។
Verse 66
पतन्ति सर्ववृक्षाणां पत्राणि सुबहून्यपि ॥ एकं चापि न दृश्येत प्रसन्नं याति तज्जलम्
ស្លឹកពីដើមឈើទាំងអស់ធ្លាក់ចុះជាច្រើនណាស់; ប៉ុន្តែមិនឃើញសូម្បីស្លឹកមួយ (លើផ្ទៃវា) ទេ—ទឹកនោះនៅតែថ្លាស្អាត។
Verse 67
स च पूर्वेण पार्श्वेन शोभते वै महाद्रुमः ॥ अपरो मम पार्श्वेन देवानामपि दुर्लभः
ហើយនៅខាងកើត ពិតប្រាកដមានដើមឈើធំមួយឈររុងរឿងស្រស់ស្អាត; នៅខាងខ្ញុំមានមួយទៀត ដែលកម្របានសូម្បីក្នុងចំណោមព្រះទេវតា។
Verse 68
पञ्चक्रोशसुविस्तारः शोभते वै महाद्रुमः ॥ पद्मैश्चैवोत्पलैश्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह
ដើមឈើមហាធំនោះ ពង្រីកទូលាយដល់ប្រាំក្រូសា ពិតជាបង្ហាញភាពរុងរឿងស្រស់ស្អាត—គ្របដណ្តប់ដោយផ្កាបទ្ម និងផ្កាអុត្បល ព្រមទាំងផ្កាក្រអូបផ្សេងៗ។
Verse 69
बहुमत्स्यजलाकीर्णं सर्वतस्तु फलान्वितम् ॥ शिलातलगुहाच्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह
ទីនោះពោរពេញដោយត្រីជាច្រើន និងទឹក; គ្រប់ទិសមានផ្លែឈើសម្បូរ—គ្របដណ្តប់ដោយផ្ទៃថ្ម និងរូងភ្នំ ព្រមទាំងផ្កាក្រអូប។
Verse 70
तत्राभिषेकं कुर्वीत अष्टभक्तोषितो नरः ॥ मोदते नन्दने दिव्ये अप्सरोभिः समन्विते
នៅទីនោះ បុរសដែលបានពេញចិត្តដោយវិន័យប្រាំបីប្រការ គួរធ្វើពិធីអភិសេក; គាត់រីករាយនៅក្នុងសួននន្ទនាដ៏ទេវីយ៍ ដោយមានអប្សរាជាមួយ។
Verse 71
अत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥ पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामाः न संशयः
ឱ មហាភាគៈ នៅទីនេះមានអស្ចារ្យមួយ សូមស្តាប់តាមដែលខ្ញុំប្រាប់; មនុស្សទាំងអស់ដែលប្រាថ្នាធម៌ នឹងបានឃើញវា ដោយគ្មានសង្ស័យ។
Verse 72
मध्याह्ने च पुनः पूर्णश्चार्धरात्रे समो वहेत् ॥ वर्धते क्षीयते चैव यथैव च महोदधिः
នៅពេលថ្ងៃត្រង់ វាក្លាយជាពេញម្តងទៀត ហើយនៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ វាហូរយ៉ាងស្មើ; វាកើន និងថយ ដូចមហាសមុទ្រ។
Verse 73
पश्येत् तु शुभकर्मा च पापकर्मा न पश्यति ॥ दृश्यते च महाभागे अस्तमेते दिवाकरे ॥
អ្នកប្រព្រឹត្តកុសលអាចឃើញវា ប៉ុន្តែអ្នកប្រព្រឹត្តបាបមិនឃើញទេ។ ឱ មហាភាគៈ វាត្រូវបានឃើញនៅពេលព្រះអាទិត្យកំពុងលិច។
Verse 74
यस्तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारकः ॥ स लभेत परां सिद्धिमेवं भूमे न संशयः ॥
អ្នកណាម្នាក់នៅទីនោះបានទទួលផ្កាមួយ ដោយជាអ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ នោះគាត់នឹងបានសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ឱ ព្រះធរណី មិនមានសង្ស័យឡើយ។
Verse 75
विष्णुसंक्रमणं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ विद्धोऽस्मि यत्र व्याधेन स्वमूर्त्तिं चास्थितः पुनः ॥
នៅក្នុងក្សេត្របរិសុទ្ធដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ខ្ញុំ មានទីកន្លែងមួយឈ្មោះ ‘វិṣṇុ-សំក្រាមណៈ’។ នៅទីនោះខ្ញុំត្រូវអ្នកប្រមាញ់ចាក់ប៉ះ ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំបានទ្រង់ទ្រាយរូបរបស់ខ្ញុំវិញ។
Verse 76
तत्र कुण्डं महाभागे मणिपूरगिरा श्रुतम् ॥ धारा चैका पतत्यत्र लाभालाभविवर्जितः ॥
នៅទីនោះ ឱ មហាភាគៈ មានអាងទឹកមួយល្បីឈ្មោះថា ‘មណិពូរគិរា’។ ហើយនៅទីនោះមានស្ទ្រីមតែមួយហូរធ្លាក់ចុះ—ដោយអ្នកសក្ការៈរួចផុតពីការព្រួយបារម្ភអំពីចំណេញនិងខាត។
Verse 77
सूर्यलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि विष्णुं शत्रुगणेश्वरम् ॥
ដោយលះបង់សូរ្យលោក មនុស្សម្នាក់ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅក្នុងលោករបស់ខ្ញុំ។ នៅទីនោះ ខ្ញុំនឹងពោលអំពីអស្ចារ្យមួយ៖ ព្រះវិṣṇុ ជាព្រះអម្ចាស់លើក្រុមសត្រូវទាំងឡាយ។
Verse 78
पापिनां यस्तु दुर्दर्शः सुदृश्यः पुण्यचारिणाम् ॥ तस्य दक्षिणपार्श्वेन अश्वत्थो वै महाद्रुमः ॥
អ្វីអស្ចារ្យដែលមនុស្សបាបមើលឃើញបានលំបាក នោះវិញបង្ហាញច្បាស់ដល់អ្នកប្រព្រឹត្តបុណ្យ។ នៅខាងត្បូងរបស់វា មានដើមអស្វត្ថ (ពោធិ៍/ពិពល) ជាដើមឈើធំមហិមា។
Verse 79
चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने तु दिवाकरे ॥ फलते स यथान्यायं सर्वभागवतप्रियम् ॥
នៅតិថីទីម្ភៃបួន គឺទ្វាទសី នៅពេលថ្ងៃត្រង់ព្រះអាទិត្យស្ថិតលើក្បាល វាបង្កើតផ្លែតាមលំដាប់ត្រឹមត្រូវ—ជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកភក្តិទាំងអស់ចំពោះព្រះ។
Verse 80
उच्चश्चैव विशालश्च मनोज्ञश्चैव शीतलः ॥ ये लभन्ते फलं तत्र मम मार्गानुसारिणः ॥
វាទាំងខ្ពស់ទាំងទូលាយ ទាំងគួរឱ្យរីករាយទាំងត្រជាក់ស្រួល។ អ្នកណាដែលទទួលបានផ្លែនៅទីនោះ គឺជាអ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ។
Verse 81
ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥ तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे तिष्ठामि चोत्तरामुखः ॥
ពួកគេឈានដល់សិទ្ធិដ៏ខ្ពស់បំផុត—ដូច្នេះហើយ មិនមានសង្ស័យឡើយ។ នៅក្នុងក្សេត្រដ៏មហាមង្គលនោះ ឱអ្នកមានភាគ្យ ខ្ញុំស្ថិតនៅដោយបែរមុខទៅទិសជើង។
Verse 82
त्रयस्तत्रैव तिष्ठामो द्वारकायां यशस्विनि ॥ तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे त्रयो मोदामहे वयम् ॥
ឱអ្នកមានកិត្តិយស ពួកយើងបីរូបស្ថិតនៅទីនោះពិតប្រាកដ នៅទ្វារកា។ នៅក្នុងក្សេត្រដ៏មហាមង្គលនោះ ឱអ្នកមានភាគ្យ ពួកយើងបីរូបរីករាយ។
Verse 83
त्रिंशद्योजनविस्तारः सर्वतस्तु दिशो दश ॥ तत्र गत्वा वरारोहे ये मां द्रक्ष्यन्ति भक्तितः ॥
វាមានទទឹងសាមសិបយោជន៍ ហើយពាសពេញទៅគ្រប់ទិសទាំងដប់។ ឱ នារីមានត្រគាកស្រស់ស្អាត កាលទៅដល់ទីនោះ អ្នកណាដែលឃើញខ្ញុំដោយភក្តី…
Verse 84
अदीर्घेणैव कालेन प्राप्नुवन्ति परां गतिम् ॥ आख्यानानां महाख्यानं शान्तीनां शान्तिरुत्तमा ॥
ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងពេលមិនយូរទេ ពួកគេឈានដល់គតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ នេះជាមហាអាខ្យានក្នុងចំណោមអាខ្យានទាំងឡាយ និងជាសន្តិដ៏ឧត្តមក្នុងចំណោមសន្តិទាំងពួង។
Verse 85
धर्माणां परमो धर्मो द्युतिनां परमा द्युतिः ॥ लाभानां परमो लाभः क्रियाणां परमा क्रिया ॥
ក្នុងចំណោមធម៌ទាំងឡាយ នេះជាធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; ក្នុងចំណោមពន្លឺទាំងឡាយ នេះជាពន្លឺដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; ក្នុងចំណោមលាភទាំងឡាយ នេះជាលាភដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; និងក្នុងចំណោមពិធីកម្ម និងសកម្មភាពទាំងឡាយ នេះជាកិច្ចការដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។
Verse 86
यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम लोकं स गच्छति ॥ य एतत्पठते भद्रे कल्यमुत्थाय मानवः ॥
បើអ្នកណាប្រាថ្នាសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គេនឹងទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។ ឱ នាងដ៏មង្គល មនុស្សដែលភ្ញាក់នៅពេលអរុណោទ័យ ហើយសូត្រអត្ថបទនេះ (នឹងទទួលផលនោះ)។
Verse 87
सकुल्यास्तारितास्तेन सप्त सप्त च सप्त च ॥ एतत्ते कथितं भद्रे द्वारकायाः सुनिश्चितम् ॥
ជាមួយនឹងសាច់ញាតិរបស់គាត់ ពួកគេត្រូវបានគាត់ជួយឲ្យឆ្លងផុត—ប្រាំពីរ ប្រាំពីរ និងប្រាំពីរ (ជំនាន់)។ ឱ នាងដ៏មង្គល នេះបានប្រាប់ដល់អ្នកហើយ ជាសេចក្តីសន្និដ្ឋានដ៏ប្រាកដអំពី ទ្វារកា (Dvārakā)។
Verse 88
उचितेनोपचारेण किमन्यत्परिपृच्छति ॥
ដោយការគោរពបូជាដោយសមគួរ និងការយកចិត្តទុកដាក់ត្រឹមត្រូវ តើនៅមានអ្វីទៀតត្រូវសួរឬ?
Verse 89
श्रुतीनां परमं श्रेष्ठं तपसा च परं तपः ॥ एतन्मरणकालेऽपि मा कदाचित्तु विस्मरेत् ॥
ក្នុងចំណោមព្រះវចនៈ (ស្រុតិ) ទាំងឡាយ នេះជាកំពូលនៃភាពប្រសើរ; ហើយក្នុងចំណោមតបៈទាំងឡាយ នេះជាតបៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ទោះនៅពេលជិតស្លាប់ ក៏កុំភ្លេចវាឡើយ។
Verse 90
भविष्यति वरारोहे ईश्वरः सदृशो मम ॥ दुर्वासा इति विख्यातः शपिष्यति कुलं मम ॥
ឱ នាងមានចង្កេះនិងត្រគាកស្រស់ស្អាត នឹងមានបុរសមួយរូបមានអំណាចដូចព្រះឥស្វរ ស្មើនឹងខ្ញុំ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះថា «ទុរវាសា»; គាត់នឹងដាក់សាបលើវង្សត្រកូលរបស់ខ្ញុំ។
Verse 91
श्रुत्वा दुर्वाससः शापं ते च सर्वे कुमारकाः ॥ शापेन संतप्तधियो मामूचुर्भयसंयुताः ॥
ពេលបានឮសាបរបស់ទុរវាសា ក្មេងប្រុសទាំងអស់នោះ—ចិត្តរងកម្ដៅដោយសាប—បាននិយាយមកខ្ញុំដោយភ័យខ្លាច។
Verse 92
ते लभन्ते परां सिद्धिं मम कर्मणि संस्थिताः ॥ प्रभासमिति विख्यातं तस्मिंस्तीर्थे परे मम ॥
ដោយស្ថិតនៅក្នុងកិច្ចប្រតិបត្តិ/វ្រតរបស់ខ្ញុំ ពួកគេបានទទួលសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ មានទីរថៈដ៏ប្រសើរបំផុតរបស់ខ្ញុំ ដែលល្បីឈ្មោះថា «ប្រភាស»។
Verse 93
शक्रलोकं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥
ដោយបោះបង់លោករបស់ឥន្ទ្រ (Śakra) គាត់ទៅដល់លោករបស់យើង។ ឱ មហាភាគី សូមស្តាប់អំពីអស្ចារ្យនៅទីនោះ ដូចដែលយើងនឹងពោលប្រាប់។
Verse 94
वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि हंसकुण्डे यशस्विनि ॥
ដោយចាកចេញពីលោករបស់វរុណ (Varuṇa) គាត់ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងក្នុងលោករបស់យើង។ ឱ អ្នកមានកិត្តិយស នៅហំសកុណ្ឌ (Haṃsakuṇḍa) យើងនឹងពណ៌នាអស្ចារ្យនៅទីនោះ។
Verse 95
पञ्च धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरसमाश्रिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥
នៅទីនេះមានស្ទឹងទឹកប្រាំធ្លាក់ចុះ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមណិបូរ (Maṇipūra)។ បុរសណាដែលស្នាក់នៅបានប្រាំកាលពិធី គួរធ្វើអភិសេក (ពិធីស្រង់ទឹក) នៅទីនោះ។
Verse 96
तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥ गच्छेत्तु सोमलोकं तु कृतकृत्यो न संशयः ॥
បុរសណាដែលស្នាក់នៅបានប្រាំមួយកាលពិធី គួរធ្វើអភិសេកនៅទីនោះ។ គាត់នឹងទៅដល់លោករបស់សោម (Soma) ដោយបានសម្រេចកិច្ចទាំងអស់—មិនមានសង្ស័យឡើយ។
Verse 97
तस्य पश्चिमपार्श्वे तु बिल्वश्चैव महाद्रुमः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां स पुष्यति च निष्कलम् ॥
នៅខាងលិចរបស់ទីនោះ មានដើមបិល្វ (bilva) មួយដើម ជាមហាវೃក្សពិតប្រាកដ។ នៅថ្ងៃទ្វាទសី (Dvādaśī) លើកទី២៤ វារីកផ្កាពេញលេញ ដោយគ្មានកំហុស។
Verse 98
सर्वभागवतप्रीतिं समुद्रतटमाश्रितः ॥ अहं रामेण सहितः सा चाप्येकादशी शुभा ॥
ដោយស្នាក់នៅលើឆ្នេរសមុទ្រ ទីកន្លែងនេះនាំមកនូវសេចក្តីរីករាយដល់ភក្តិទាំងអស់នៃព្រះភគវាន។ ខ្ញុំនៅទីនោះជាមួយព្រះរាម ហើយថ្ងៃឯកាទសីនោះក៏ជាមង្គលផងដែរ។
The text links moral disposition to ritual efficacy and perceptibility: those characterized as puṇyakarman (ethically disciplined) can access the chapter’s promised ‘visions’ and fruits of tīrtha practice, while pāpakarman are described as unable to perceive or obtain certain results. The instruction is framed as disciplined conduct expressed through regulated pilgrimage, restraint from raga/lobha, and correct performance of snāna/abhiṣeka and offerings within designated sacred ecologies (trees, kuṇḍas, sea-shores).
Multiple rites are keyed to caturviṁśati-dvādaśī (the 24th dvādaśī) and specific times such as madhyāhna (midday), ardharātra (midnight), and astamita divākara (sunset). A māsika marker appears with Māgha-māsa dvādaśī in connection with the Kadamba site. Ekādaśī is also mentioned in association with Varāha’s presence with Rāma (Balarāma) at the sea-shore.
Pṛthivī’s role as interlocutor frames sacred space as an ethical landscape: the narrative maps merit onto specific ecological features—springs (dhārā), ponds/kuṇḍas, groves and keystone trees (plakṣa, aśoka, bilva, aśvattha), and the sea margin—treating them as regulated zones where human action (bathing, offering, restraint) yields social and cosmic outcomes. The city’s movement toward the sea and the emphasis on clean, calm waters also encode a discourse of terrestrial vulnerability and place stewardship through disciplined use.
The chapter references the Yādava lineage and the groups Vṛṣṇi, Andhaka, and Bhoja; the sage Durvāsas as the agent of the curse; Jāmbavatī as Varāha’s future wife in the narrative frame; Sāmba as their son and the catalyst for the curse episode; and Balarāma (Halāyudha) as the figure who draws the city toward the sea. Viśvakarman is named as the divine architect associated with Dvārakā’s construction.