Kuru's Consecration — Kuru’s Consecration and the Sanctification of Samantapañcaka (Kurukshetra)
कीर्तिश्च शाश्वती तुभ्यं भविष्यति न संशयः तत्रैव याजका यज्ञान् यजिष्यन्ति सहस्रशः
kīrtiśca śāśvatī tubhyaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ tatraiva yājakā yajñān yajiṣyanti sahasraśaḥ
ហើយសម្រាប់អ្នក នឹងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះអស់កល្បជានិច្ច—មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ហើយនៅទីនោះផងដែរ ព្រះសង្ឃអ្នកបូជាពិធី (យាជក) នឹងធ្វើយជ្ញៈរាប់ពាន់ដង។
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Dharma leaves a social footprint: the righteous act of surrender and generosity generates enduring reputation and inspires collective religiosity (yajñas). Personal virtue becomes communal uplift.
Vamśānucarita: a king’s story is used to explain why a particular place becomes ritually active and remembered—typical purāṇic linkage of character, merit, and later religious practice.
“Everlasting fame” is not mere worldly praise; it signifies dharmic memory encoded into sacred space and repeated ritual. The ‘thousands of yajñas’ indicates the transformation of a narrative moment into a living tradition.