HomeUpanishadsSarvasaraVerse 20

Verse 20

Sarvasara

नाहं भवाम्यहं देवो नेन्द्रियाणि दशैव तु ।

न बुद्धिर्न मनः शश्वन्नाहङ्कारस्तथैव च ॥

अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो बुद्ध्यादीनां हि सर्वदा ।

साक्ष्यहं सर्वदा नित्यश्चिन्मात्रोऽहं न संशयः ॥

नाहं कर्ता नैव भोक्ता प्रकृतेः साक्षिरूपकः ।

मत्सान्निध्यात्प्रवर्तन्ते देहाद्या अजडा इव ॥

स्थाणुर्नित्यः सदानन्दः शुद्धो ज्ञानमयोऽमलः ।

आत्माहं सर्वभूतानां विभुः साक्षी न संशयः ॥

ब्रह्मैवाहं सर्ववेदान्तवेद्यं नाहं वेद्यं व्योमवातादिरूपम् ।

रूपं नाहं नाम नाहं न कर्म ब्रह्मैवाहं सच्चिदानन्दरूपम् ॥

न । अहम् । भवामि । अहम् । देवः । न । इन्द्रियाणि । दश । एव । तु ।

न । बुद्धिः । न । मनः । शश्वत् । न । अहङ्कारः । तथा । एव । च ।

अप्राणः । हि । अमनाः । शुभ्रः । बुद्धि-आदीनाम् । हि । सर्वदा ।

साक्षी । अहम् । सर्वदा । नित्यः । चित्-मात्रः । अहम् । न । संशयः ।

न । अहम् । कर्ता । न । एव । भोक्ता । प्रकृतेः । साक्षि-रूपकः ।

मत्-सान्निध्यात् । प्रवर्तन्ते । देह-आद्याः । अजडाः । इव ।

स्थाणुः । नित्यः । सदा-आनन्दः । शुद्धः । ज्ञान-मयः । अमलः ।

आत्मा । अहम् । सर्व-भूतानाम् । विभुः । साक्षी । न । संशयः ।

ब्रह्म । एव । अहम् । सर्व-वेदान्त-वेद्यम् । न । अहम् । वेद्यम् । व्योम-वात-आदि-रूपम् ।

रूपम् । न । अहम् । नाम । न । अहम् । न । कर्म । ब्रह्म । एव । अहम् । सत्-चित्-आनन्द-रूपम् ।

nāhaṃ bhavāmy ahaṃ devo nendriyāṇi daśaiva tu |

na buddhir na manaḥ śaśvan nāhaṅkāras tathaiva ca ||

aprāṇo hy amanāḥ śubhro buddhyādīnāṃ hi sarvadā |

sākṣy ahaṃ sarvadā nityaś cinmātro ’haṃ na saṃśayaḥ ||

nāhaṃ kartā naiva bhoktā prakṛteḥ sākṣirūpakaḥ |

matsānnidhyāt pravartante dehādyā ajadā iva ||

sthāṇur nityaḥ sadānandaḥ śuddho jñānamayo ’malaḥ |

ātmāhaṃ sarvabhūtānāṃ vibhuḥ sākṣī na saṃśayaḥ ||

brahmaivāhaṃ sarvavedāntavedyaṃ nāhaṃ vedyaṃ vyomavātādirūpam |

rūpaṃ nāhaṃ nāma nāhaṃ na karma brahmaivāhaṃ saccidānandarūpam ||

ខ្ញុំមិនមែនជា «ការក្លាយជា» នេះទេ ខ្ញុំមិនមែនជាទេវតា ហើយក៏មិនមែនជាអិន្ទ្រីយ៍ទាំងដប់ដែរ។ ខ្ញុំមិនមែនជាបុទ្ធិ មិនមែនជាមនៈ ហើយក៏មិនមែនជាអហង្គារ។ ខ្ញុំលើសពីប្រាណ លើសពីចិត្ត ស្អាតបរិសុទ្ធ—ជាសាក្សីនៃបុទ្ធិ និងអ្វីៗទាំងអស់ជានិច្ច។ ខ្ញុំជាសាក្សីជានិច្ច អស់កាល ជាចិត្តដឹងសុទ្ធ—គ្មានសង្ស័យ។ ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកធ្វើ មិនមែនជាអ្នករីករាយផល; ខ្ញុំមានសភាពជាសាក្សីនៃប្រក្រឹតិ។ ដោយសារតែការស្និទ្ធស្នាលរបស់ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ រាងកាយ និងអ្វីៗផ្សេងទៀតដំណើរការ ដូចជាវត្ថុអចេតនាក៏អាចធ្វើសកម្មភាពបាន។ ខ្ញុំអចល និច្ច សុខានន្ទជានិច្ច បរិសុទ្ធ ជាចំណេះដឹងសុទ្ធ គ្មានមលិន។ ខ្ញុំជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ ពេញលេញទូទាំងលោក ជាសាក្សី—គ្មានសង្ស័យ។ ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះគឺព្រហ្មន៍ ដែលអាចដឹងតាមវេដាន្តទាំងមូល; ខ្ញុំមិនមែនជាវត្ថុឲ្យដឹងដែលមានរូបជាអាកាស ខ្យល់ និងដូច្នោះទេ។ ខ្ញុំមិនមែនជារូប មិនមែនជានាម មិនមែនជាកម្ម; ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះគឺព្រហ្មន៍ មានសភាពជា សត-ចិត-អានន្ទ។

I am not (this) becoming; I am not a god; nor am I the ten senses. I am neither intellect nor mind; likewise I am not the ego-sense. I am without vital-breath, indeed without mind, pure—ever the witness of intellect and the rest. I am always the witness, eternal, consciousness alone—without doubt. I am not the agent, nor indeed the enjoyer; I have the form of the witness of Prakṛti. By my mere presence the body and the rest function, as if non-insentient things (were acting). I am unmoving, eternal, ever-blissful, pure, made of knowledge, stainless. I am the Self of all beings, all-pervading, the witness—without doubt. I alone am Brahman, knowable through all Vedānta; I am not an object of knowledge having the form of space, wind, and the like. I am not form, I am not name, I am not action; I alone am Brahman, of the nature of existence-consciousness-bliss.

Ātman–Brahman identity; sākṣī; neti-neti; transcendence of nāma-rūpa-karmaMahavakya: Reinforces “ayam ātmā brahma” and “ahaṃ brahmāsmi”; also consistent with “tat tvam asi” as the implied identity of the inner ‘I’ with Brahman.AtharvaChandas: Mixed/late Upaniṣadic śloka style; largely anuṣṭubh-like with a concluding extended line; not a strictly Vedic metrical hymn.