Verse 17
Sarvasara
नाहं भवाम्यहं देवो नेन्द्रियाणि दशैव तु ।
न बुद्धिर्न मनः शश्वन्नाहङ्कारस्तथैव च ॥
अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो बुद्ध्यादीनां हि सर्वदा ।
साक्ष्यहं सर्वदा नित्यश्चिन्मात्रोऽहं न संशयः ॥
नाहं कर्ता नैव भोक्ता प्रकृतेः साक्षिरूपकः ।
मत्सान्निध्यात्प्रवर्तन्ते देहाद्या अजडा इव ॥
स्थाणुर्नित्यः सदानन्दः शुद्धो ज्ञानमयोऽमलः ।
आत्माहं सर्वभूतानां विभुः साक्षी न संशयः ॥
ब्रह्मैवाहं सर्ववेदान्तवेद्यं नाहं वेद्यं व्योमवातादिरूपम् ।
रूपं नाहं नाम नाहं न कर्म ब्रह्मैवाहं सच्चिदानन्दरूपम् ॥
न । अहम् । भवामि । अहम् । देवः । न । इन्द्रियाणि । दश । एव । तु ।
न । बुद्धिः । न । मनः । शश्वत् । न । अहङ्कारः । तथा । एव । च ।
अ-प्राणः । हि । अ-मनाः । शुभ्रः । बुद्धि-आदीनाम् । हि । सर्वदा ।
साक्षी । अहम् । सर्वदा । नित्यः । चित्-मात्रः । अहम् । न । संशयः ।
न । अहम् । कर्ता । न । एव । भोक्ता । प्रकृतेः । साक्षि-रूपकः ।
मत्-सान्निध्यात् । प्रवर्तन्ते । देह-आद्याः । अ-जडाः । इव ।
स्थाणुः । नित्यः । सदा-आनन्दः । शुद्धः । ज्ञान-मयः । अमलः ।
आत्मा । अहम् । सर्व-भूतानाम् । विभुः । साक्षी । न । संशयः ।
ब्रह्म । एव । अहम् । सर्व-वेदान्त-वेद्यम् । न । अहम् । वेद्यम् । व्योम-वात-आदि-रूपम् ।
रूपम् । न । अहम् । नाम । न । अहम् । न । कर्म । ब्रह्म । एव । अहम् । सत्-चित्-आनन्द-रूपम् ।
nāhaṃ bhavāmy ahaṃ devo nendriyāṇi daśaiva tu |
na buddhir na manaḥ śaśvan nāhaṅkāras tathaiva ca ||
aprāṇo hy amanāḥ śubhro buddhyādīnāṃ hi sarvadā |
sākṣy ahaṃ sarvadā nityaś cinmātro ’haṃ na saṃśayaḥ ||
nāhaṃ kartā naiva bhoktā prakṛteḥ sākṣirūpakaḥ |
matsānnidhyāt pravartante dehādyā ajadā iva ||
sthāṇur nityaḥ sadānandaḥ śuddho jñānamayo ’malaḥ |
ātmāhaṃ sarvabhūtānāṃ vibhuḥ sākṣī na saṃśayaḥ ||
brahmaivāhaṃ sarvavedāntavedyaṃ nāhaṃ vedyaṃ vyomavātādirūpam |
rūpaṃ nāhaṃ nāma nāhaṃ na karma brahmaivāhaṃ saccidānandarūpam ||
ខ្ញុំមិនមែនជាអត្តភាពដែលកំពុង “ក្លាយជា”; ខ្ញុំមិនមែនជាទេវតា; ហើយក៏មិនមែនជាអិន្ទ្រីយៈទាំងដប់ដែរ។ ខ្ញុំមិនមែនជា បុទ្ធិ (ប្រាជ្ញា) មិនមែនជា មនស (ចិត្ត); ហើយក៏មិនមែនជា អហង្គារ (អារម្មណ៍ “ខ្ញុំ”)។ ខ្ញុំលើសពីប្រាណ និងលើសពីចិត្ត ជាបរិសុទ្ធភ្លឺថ្លា លើសពីការប្រែប្រួលនៃបុទ្ធិ និងអ្វីៗទាំងអស់ជានិច្ច។ ខ្ញុំជាសាក្សីជានិច្ច ជាអចិន្ត្រៃយ៍ ជាចិត្តសុទ្ធតែប៉ុណ្ណោះ—គ្មានសង្ស័យ។ ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកធ្វើ មិនមែនជាអ្នករីករាយផល; ខ្ញុំមានសភាពជាសាក្សីនៃប្រក្រឹតិ។ ដោយសារតែសាន្និធ្យរបស់ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ កាយ និងអ្វីៗផ្សេងទៀតដំណើរការ ដូចជាមិនមែនជាវត្ថុអសកម្ម។ ខ្ញុំអចល ជានិច្ច ជាសុខានន្ទជានិច្ច បរិសុទ្ធ ជាចំណេះដឹងសុទ្ធ ឥតមលិន។ ខ្ញុំជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ ពាសពេញទាំងសកល ជាសាក្សី—គ្មានសង្ស័យ។ ខ្ញុំជាប្រហ្មនតែមួយ ដែលវេដាន្តទាំងមូលបង្ហាញឲ្យដឹង; ខ្ញុំមិនមែនជាវត្ថុឲ្យដឹង ដូចជា អាកាស ខ្យល់ និងអ្វីៗដទៃ។ ខ្ញុំមិនមែនជារូប មិនមែនជានាម មិនមែនជាកម្ម; ខ្ញុំជាប្រហ្មនតែមួយ ដែលមានសភាពជា សត–ចិត–អានន្ទ។
I am not a becoming entity; I am not a god; nor am I the ten senses. I am not the intellect, not the mind; nor indeed the ego-sense. I am without vital-breath and without mind, pure, ever beyond (the modifications of) intellect and the rest. I am ever the witness, eternal, consciousness alone—without doubt. I am not the agent, nor the enjoyer; I am of the nature of the witness of Prakṛti. By my mere presence the body and the rest function, as though non-inert. I am immovable, eternal, ever-blissful, pure, consisting of knowledge, stainless. I am the Self of all beings, all-pervading, the witness—without doubt. I am Brahman alone, knowable through all Vedānta; I am not an object of knowledge such as space, wind, and the like. I am not form, not name, not action; I am Brahman alone, whose nature is Existence–Consciousness–Bliss.