Verse 13
Prashna
अहोरात्रो वै प्रजापतिः। तस्याहरेव प्राणो रात्रिरेव रयिः। प्राणं वा एते प्रस्कन्दन्ति ये दिवा रत्या संयुज्यन्ते। ब्रह्मचर्यमेव तद्यद्रात्रौ रत्या संयुज्यन्ते॥१३॥
अहः-रात्रः वै प्रजापतिः । तस्य अहः एव प्राणः । रात्रिः एव रयिः । प्राणम् वा एते प्र-स्कन्दन्ति ये दिवा रत्या सं-युज्यन्ते । ब्रह्मचर्यम् एव तत् यत् रात्रौ रत्या सं-युज्यन्ते ॥१३॥
ahorātro vai prajāpatiḥ | tasyāhar eva prāṇo rātrir eva rayiḥ | prāṇaṃ vā ete praskandanti ye divā ratyā saṃyujyante | brahmacaryam eva tad yad rātrau ratyā saṃyujyante ||13||
ពិតប្រាកដណាស់ ថ្ងៃ និង យប់ គឺជា ព្រាជាបតិ។ ក្នុងព្រះអង្គនោះ ថ្ងៃខ្លួនឯងគឺ ប្រាណ (ដង្ហើមជីវិត) ហើយ យប់ខ្លួនឯងគឺ រ៉យិ (សារធាតុ/អាហារ)។ អ្នកណាភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយសេចក្តីរីករាយនៅពេលថ្ងៃ គេពិតជាបង្ហូរប្រាណរបស់ខ្លួនចោល។ តែការភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយសេចក្តីរីករាយនៅពេលយប់—នោះហើយជាប្រហ្មចរិយា (វិន័យសុចរិត និងការសំរួល)។
Day-and-night, indeed, is Prajāpati. Of him, the day itself is Prāṇa, and the night itself is Rayi (matter/food). Those who unite with pleasure by day, indeed, squander (their) prāṇa. But that which is uniting with pleasure at night—that indeed is brahmacarya (regulated continence).