Verse 3
Paramahansa
सर्वान्कामान्परित्यज्य अद्वैते परमस्थितिः । ज्ञानदण्डो धृतो येन एकदण्डी स उच्यते ॥
काष्ठदण्डो धृतो येन सर्वाशी ज्ञानवर्जितः ।
स याति नरकान्घोरान्महारौरवसंज्ञकान् ॥
इदमन्तरं ज्ञात्वा स परमहंसः ॥ ३॥
सर्वान् । कामान् । परित्यज्य । अद्वैते । परम-स्थितिः । ज्ञान-दण्डः । धृतः । येन । एक-दण्डी । सः । उच्यते ॥
काष्ठ-दण्डः । धृतः । येन । सर्व-आशी । ज्ञान-वर्जितः ।
सः । याति । नरकान् । घोरान् । महा-रौरव-संज्ञकान् ॥
इदम् । अन्तरम् । ज्ञात्वा । सः । परमहंसः ॥ ३॥
sarvān kāmān parityajya advaitaṃ parama-sthitiḥ | jñāna-daṇḍo dhṛto yena eka-daṇḍī sa ucyate ||
kāṣṭha-daṇḍo dhṛto yena sarvāśī jñāna-varjitaḥ |
sa yāti narakān ghorān mahā-raurava-saṃjñakān ||
idam antaraṃ jñātvā sa paramahaṃsaḥ || 3 ||
ដោយបានបោះបង់បំណងប្រាថ្នាទាំងអស់ ស្ថានភាពខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតរបស់គាត់តាំងនៅក្នុងអទ្វ័យ។ អ្នកណាដែលកាន់ ‘ដំបងនៃចំណេះដឹង’ អ្នកនោះហៅថា ឯកដណ្ឌិន (អ្នកកាន់ដំបងតែមួយ)។ តែអ្នកណាដែលកាន់ដំបងឈើ—អ្នកដែលបរិភោគដោយមិនរើស និងគ្មានចំណេះដឹង—អ្នកនោះទៅកាន់នរកដ៏សាហាវដែលហៅថា មហារោរវ។ ដឹងច្បាស់ពីភាពខុសគ្នានេះហើយ ទើបគេហៅថា បរមហંសៈ។
Having abandoned all desires, his supreme abiding is in non-duality. He by whom the ‘staff of knowledge’ is borne is called the one-staff bearer (ekadaṇḍin). He by whom a wooden staff is borne—one who eats indiscriminately and is devoid of knowledge—he goes to dreadful hells called Mahāraurava. Knowing this distinction, he is a Paramahaṃsa.