Bhikshuka
ភិក្ខុក ឧបនិសទ គឺជាឧបនិសទប្រភេទសន្យាស ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអថර්វវេដា មានតែ៥មន្ត្រ ប៉ុន្តែសង្ខេបអត្តសញ្ញាណនៃជីវិត “ភិក្ខុក” អ្នកបោះបង់គ្រួសារ និងរស់ដោយទាន។ អត្ថបទមិនផ្តោតលើមេតាហ្វីស៊ីកយូរទេ ប៉ុន្តែផ្តោតលើវិន័យអនុវត្ត៖ អបរិគ្រៈ (មិនកាន់កាប់), ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងចិត្ត, និងភាពស្ងប់ស្ងាត់ខាងក្នុង។ សារសំខាន់គឺ គោលដៅរបស់ភិក្ខុកមិនមែនកិត្តិយសសង្គម ឬពិធីការណ៍ទេ ប៉ុន្តែជាចំណេះដឹងអំពីអាត្មាន ដែលនាំទៅមុខ្សៈ។ គាត់រក្សាសមភាពចំពោះសរសើរ-បន្ទោស បាន-បាត់ សុខ-ទុក្ខ ហើយបោះបង់អហង្គារ និងការចងចិត្ត។ ដូច្នេះ វៃរាគ្យ និងសមតា ត្រូវបានបង្ហាញថាជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការយល់ដឹងតាមវេដាន្ត
Start ReadingKey Teachings
- Bhikṣuka (mendicant renouncer) as an āśrama oriented solely to mokṣa (liberation)
- Radical non-possession (aparigraha) and dependence on alms as a discipline against craving
- Equanimity toward dualities (honor/dishonor
pleasure/pain
gain/loss)
- Restraint of speech
mind
and senses; inner silence as the ground of insight
- Dispassion (vairāgya) and abandonment of egoic identity and social status
- Living simplicity as a support for Self-knowledge (Ātma-jñāna) and Brahman-realization
- Compassionate non-harming and unobtrusive conduct as marks of the true renouncer
Verses of the Bhikshuka
5 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.
Verse 1
ॐ अथ भिक्षूणां मोक्षार्थिनां कुटीचकबहूदकहंसपरमहंसाश्चेति चत्वारः॥१॥
ឱំ។ ឥឡូវនេះ សម្រាប់ភិក្ខុ/អ្នកបួសដែលប្រាថ្នាមោក្សៈ មាន ៤ ប្រភេទ គឺ កុទីចក បហូទក ហំស និង បរមហំស។
Moksha (liberation) and Sannyasa (renunciation) typologyVerse 2
कुटीचका नाम गौतमभरद्वाजयाज्ञवल्क्यवसिष्ठप्रभृतयोऽष्टौ ग्रासान् श्वरन्तो योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥२॥
អ្នកដែលហៅថា កុទីចក ដូចជា គោតម បរទ្វាជ យាជ្ញវល្ក្យ វសិષ્ និងអ្នកដទៃៗ ទទួលអាហារត្រឹមតែ ៨ មាត់ ហើយលើមាគ៌ាយោគៈ ប្រាថ្នាមោក្សៈតែប៉ុណ្ណោះ។
Vairāgya (dispassion) and disciplined living as support for MokṣaVerse 3
अथ बहूदका नाम त्रिदण्डकमण्डलुशिखायज्ञोपवीतकाषायवस्त्रधारिणो ब्रह्मर्षिगृहे मधुमांसं वर्जयित्वाष्टौ ग्रासान् भैक्षाचरणं कृत्वा योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥३॥
ឥឡូវ អ្នកដែលហៅថា បហូទក ពាក់កាន់ឈើច្រត់បី (ត្រីទណ្ឌ) កមណ្ឌលុ (ប៉ាន់ទឹក) កន្ទុយសក់ ខ្សែព្រះ (យជ្ញោបវីត) និងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌កាសាយៈ។ ពួកគេវៀរចៀសទឹកឃ្មុំ និងសាច់ នៅផ្ទះព្រះឥសីព្រាហ្មណ៍ ហើយធ្វើការដើរទទួលបិណ្ឌបាត ដោយទទួលតែ ៨ មាត់; លើមាគ៌ាយោគៈ ពួកគេប្រាថ្នាមោក្សៈតែប៉ុណ្ណោះ។
Sannyāsa-dharma (renunciant discipline) and purity as support for MokṣaVerse 4
अथ हंसा नाम ग्रामे एकरात्रं नगरे पञ्चरात्रं क्षेत्रे सप्तरात्रं तदुपरि न वसेयुः । गोमूत्रगोमयाहारिणो नित्यं चान्द्रायणपरायणा योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥४॥
ឥឡូវ អ្នកដែលហៅថា ហំស នៅភូមិស្នាក់ ១ យប់ នៅទីក្រុង ៥ យប់ នៅទីបរិសុទ្ធ ៧ យប់; លើសពីនេះ មិនគួរស្នាក់នៅទេ។ ពួកគេរស់ដោយទឹកនោមគោ និងលាមកគោ ហើយឧស្សាហ៍ប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងវត្ត ចន្ទ្រាយណៈ; លើមាគ៌ាយោគៈ ពួកគេប្រាថ្នាមោក្សៈតែប៉ុណ្ណោះ។
Vairāgya and aparigraha (non-attachment/non-accumulation)Verse 5
अथ परमहंसा नाम संवर्तकारुणिश्वेतकेतुजडभरतदत्तात्रेयशुकवामदेवहारीतकप्रभृतयोऽष्टौ ग्रासान् श्वरन्तो योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते । वृक्षमूले शून्यगृहे श्मशानवासिनो वा साम्बरा वा दिगम्बरा वा । न तेषां...
ឥឡូវ អ្នកដែលហៅថា បរមហំស ដូចជា សំវរត ការុណិ ស្វេតកេតុ ជឌភរត ទត្តាត្រេយៈ សុក វាមទេវ ហារីតក និងអ្នកដទៃៗ ទទួលអាហារត្រឹម ៨ មាត់ ហើយលើមាគ៌ាយោគៈ ប្រាថ្នាមោក្សៈតែប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេស្នាក់នៅក្រោមឫសឈើ ក្នុងផ្ទះទទេ ឬនៅទីបូជាសព; អាចស្លៀកពាក់ ឬជាឌិគម្បរ (អាកាសជាសម្លៀក) ក៏បាន។ សម្រាប់ពួកគេ មិនមានការចែកថ្នាក់ធម៌–អធម៌ ចំណេញ–ខាត បរិសុទ្ធ–មិនបរិសុទ្ធទៀតឡើយ; ពួកគេឆ្លងផុតទ្វ័យភាព ហើយមើលដុំដី ថ្ម និងមាសស្មើគ្នា។ បន្ទាប់ពីធ្វើបិណ្ឌបាតក្នុងគ្រប់វណ្ណៈ ពួកគេឃើញតែអាត្មានតែមួយគត់នៅគ្រប់ទីកន្លែង។ បន្ទាប់មក ពាក់អ្វីដែលបានមកដូចជាចៃដន្យ មិនជាប់គូប្រឆាំង គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិ ប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងសមាធិបរិសុទ្ធ តាំងនៅក្នុងអាត្មាន; ដើម្បីថែរក្សាព្រលឹងដង្ហើម ពួកគេទទួលបិណ្ឌបាតតាមពេលកំណត់ប៉ុណ្ណោះ។ ដើរទៅក្នុងផ្ទះស្ងាត់ វិហារ/ទេវាល័យ កំនរចំបើង រូងសត្វល្អិត (វល្មីក) ក្រោមឫសឈើ រោងជាងធ្វើផើង សាលាពិធីយជ្ញៈ មាត់ទន្លេ រូងភ្នំ ប្រហោង ចន្លោះថ្ម ទឹកជ្រោះ និងដីទទេ—នៅទីនោះ ពួកគេសម្រេចពេញលេញលើមាគ៌ាព្រះព្រហ្ម មានចិត្តបរិសុទ្ធ ដោយអាកប្បកិរិយាបរមហំស និងសន្យាស បោះបង់រាងកាយ។ អ្នកដូច្នេះហៅថា បរមហំស—នេះជាព្រះបន្ទូលនៃឧបនិសដ។
Atman-Brahman non-duality (Advaita), jīvanmukti ideal, aparigraha, samatva