Verse 21
Amritbindu
ज्ञाननेत्रं समाधाय चोद्धरेद्वह्निवत्परम् ।
निष्कलं निश्चलं शान्तं तद्ब्रह्माहमिति स्मृतम् ॥२१॥
ज्ञान-नेत्रम् । समाधाय । च । उद्धरेत् । वह्नि-वत् । परम् ।
निष्कलम् । निश्चलम् । शान्तम् । तत् । ब्रह्म । अहम् । इति । स्मृतम् ॥
jñāna-netraṃ samādhāya coddhared vahni-vat param |
niṣkalaṃ niścalaṃ śāntaṃ tad brahmāham iti smṛtam ||21||
ដោយដាក់ «ភ្នែកនៃប្រាជ្ញា» ក្នុងសមាធិ គេគួរលើកឡើងឲ្យដឹងច្បាស់នូវអធិព្រះដ៏លើស ដូចជាការបង្កើតភ្លើង។ ព្រះនោះគ្មានផ្នែក មិនរវើរវាយ ស្ងប់ស្ងាត់—ត្រូវបានចងចាំថា «ព្រះព្រហ្មនោះ ខ្ញុំជានោះ»។
Having fixed the eye of knowledge (jñāna-netra) in samādhi, one should lift up (realize) the Supreme, as (one would kindle) fire. That (Supreme) is partless, unmoving, and peaceful—(known as) “That Brahman am I,” so it is remembered (in tradition).