Verse 5
Akshi
विरागमुपयात्यन्तर्वासनास्वनुवासरम् । क्रियासूदाररूपासु क्रमते मोदतेऽन्वहम् ॥ ग्राम्यासु जडचेष्टासु सततं विचिकित्सते । नोदाहरति मर्माणि पुण्यकर्माणि सेवते ॥ अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते । पापाद्बिभेति सततं न च भोगमपेक्षते ॥ स्नेहप्रणयगर्भाणि पेशलान्युचितानि च । देशकालोपपन्नानि वचनान्यभिभाषते ॥
विरागम् उपयाति । अन्तः-वासना-आस्व् अनु-वासरम् । क्रिया-सूदार-रूपासु क्रमते । मोदते अन्वहम् ॥ ग्राम्यासु जड-चेष्टासु सततम् विचिकित्सते । न उदाहरति मर्माणि । पुण्य-कर्माणि सेवते ॥ अनन्य-उद्वेग-कारीणि मृदु-कर्माणि सेवते । पापात् बिभेति सततम् । न च भोगम् अपेक्षते ॥ स्नेह-प्रणय-गर्भाणि पेशलानि उचितानि च । देश-काल-उपपन्नानि वचनानि अभिभाषते ॥
virāgam upayāty antarvāsanāsv anuvāsaram | kriyāsūdārarūpāsu kramate modate 'nvaham || grāmyāsu jaḍaceṣṭāsu satataṃ vicikitsate | nodāharati marmāṇi puṇyakarmāṇi sevate || ananyodvegakārīṇi mṛdukarmaṇi sevate | pāpād bibheti satataṃ na ca bhogam apekṣate || sneha-praṇaya-garbhāṇi peśalāny ucitāni ca | deśa-kālopapannāni vacanāny abhibhāṣate ||
គាត់ឈានដល់ វិរាគៈ (ការមិនជាប់ចិត្ត) រៀងរាល់ថ្ងៃ ចំពោះវាសនាខាងក្នុងដែលលាក់លៀម។ គាត់ដើរតាមសកម្មភាពដែលបរិសុទ្ធ និងមានរបៀបរៀបរយ ហើយរីករាយរៀងរាល់ថ្ងៃ។ ក្នុងកិច្ចការពិភពលោកដ៏រឹងទទឹង គាត់តែងតែមានការវិនិច្ឆ័យ; គាត់មិននិយាយពាក្យប៉ះពាល់ចំណុចស្នូលទេ ហើយអនុវត្តកិច្ចការបុណ្យ។ គាត់ធ្វើសកម្មភាពទន់ភ្លន់ ដែលមិនបង្កការរំខានដល់អ្នកដទៃ; គាត់ខ្លាចការធ្វើខុសជានិច្ច ហើយមិនស្វែងរកការសប្បាយរីករាយ។ គាត់និយាយពាក្យដែលមានស្នេហា និងសេចក្តីប្រាថ្នាល្អ—ផ្អែមល្ហែម សមរម្យ និងសមតាមទីកន្លែងនិងពេលវេលា។
He attains dispassion day by day with respect to the latent tendencies within. He proceeds among actions that are pure and well-ordered, and rejoices daily. In worldly and inert activities he remains continually discerning; he does not utter words that strike at vital points; he practices meritorious deeds. He performs gentle actions that do not cause agitation to others; he continually fears wrongdoing and does not seek enjoyment. He speaks words containing affection and goodwill—pleasant, appropriate, and suited to place and time.