Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ព្រះឥશ્વរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី ជាទីស្រឡាញ់ អ្នកគួរទៅកាន់ទេវគុប្តេឥશ્વរៈ។ នៅទីនោះ ក្នុងទិសលិច-ពាយ័ព្យ មានកន្លែងដែលព្រះសោមៈ (ព្រះចន្ទ្រ) បានធ្វើតបស្យា។

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

ដោយរងជំងឺកុស្ឋរោគ គាត់លាក់ខ្លួន ហើយដោយអៀនខ្មាស់បានឱនមុខចុះ ឈរនៅទីព្រះភាសក្សេត្រដ៏ប្រសើរ អស់ពាន់ឆ្នាំទេវៈ។

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

បន្ទាប់មក ព្រះសិវៈ ជាព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងអស់ បានបង្ហាញព្រះអង្គដោយផ្ទាល់។ ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានបញ្ចប់ការស្រកស្រាយរបស់ព្រះចន្ទ។

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

រួចមក ព្រះចន្ទបានរួចផុតពីជំងឺស្រកស្រាយ ហើយត្រូវបានគេហៅថា ម្រឹគលាញ្ឆនៈ។ ព្រះអង្គបានបង្កើតលិង្គដ៏មហិមា ដែលទេវ និងអសុរ ទាំងឡាយគោរពបូជា។

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

ព្រោះបានធ្វើតបស្យា ដោយលាក់លៀម ដូច្នេះទើបគេរំលឹកថា «គុប្តេស្វរៈ»។ ព្រះទេវតានោះបំបាត់កុស្ឋរោគទាំងអស់ ដោយគ្រាន់តែឃើញ និងសូម្បីតែប៉ះ។

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

ឱ ព្រះនាង! អ្នកណាដែលបូជាលិង្គនោះ ជាពិសេសនៅថ្ងៃចន្ទ—សូម្បីតែនៅក្នុងវង្សត្រកូលរបស់គាត់ ក៏មិនមាននរណាម្នាក់កើតមកជាកុស្ឋរោគឡើយ។

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី ៣៥៥ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ គុប្តេឝ្វរ» ក្នុង «ព្រះភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ភាគទីមួយ នៃ «ប្រភាសខណ្ឌ» សៀវភៅទី ៧ ក្នុង «ស្រី ស្កន្ទ មហាបុរាណ» ដែលមាន ៨១,០០០ គាថា។