Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 13
पद्भ्यामपि जलं स्पृष्ट्वा अस्मभ्यं किं न दास्यति । अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं यो नो दद्याज्जलांजलिम् । प्रभासक्षेत्रमासाद्य गोष्पदे तीर्थ उत्तमे
padbhyāmapi jalaṃ spṛṣṭvā asmabhyaṃ kiṃ na dāsyati | api syātsa kule'smākaṃ yo no dadyājjalāṃjalim | prabhāsakṣetramāsādya goṣpade tīrtha uttame
សូម្បីតែប៉ះទឹកដោយជើង ក៏តើមានអ្វីដែលគាត់មិនអាចប្រគេនដល់យើង—បិតរុ (បុព្វបុរស) បាន? សូមឲ្យមានអ្នកម្នាក់ក្នុងវង្សយើង ដែលនឹងថ្វាយទឹកមួយក្តាប់ (ជលាឞ្ជលិ) ដល់យើង—ក្រោយបានទៅដល់ប្រភាសក្សេត្រ នៅគោស្បទៈ ទីរថដ៏ប្រសើរ។
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Goṣpada (within Prabhāsa-kṣetra)
Type: kund
Scene: A devotee at Goṣpada in Prabhāsa: feet touching the sacred water at the bank, then offering a cupped handful (añjali) toward the Pitṛs; the ancestors appear satisfied, receiving the offering as luminous droplets.
FAQs
A small act done at a great tīrtha—especially water-offerings for ancestors—yields immense spiritual benefit.
Goṣpada, the excellent tīrtha within Prabhāsa-kṣetra.
Jalāñjali/tarpaṇa—offering a handful of water to the Pitṛs at Goṣpada tīrtha in Prabhāsa.