Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
एवमस्त्विति तेनोक्तास्ते सर्वे विगतज्वराः । तल्लिंगानुकृतिं लिंगमीजिरे मुनयस्तथा । चक्रुस्ते मुनयः सर्वे स्तुतिं विगतमत्सराः
evamastviti tenoktāste sarve vigatajvarāḥ | talliṃgānukṛtiṃ liṃgamījire munayastathā | cakruste munayaḥ sarve stutiṃ vigatamatsarāḥ
ពេលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នោះហើយ» ពួកគេទាំងអស់ក៏រួចផុតពីក្តៅក្រហាយ។ បន្ទាប់មក ព្រះមុនីទាំងឡាយបានបូជាលិង្គមួយ ដែលបានបង្កើតតាមរូបលិង្គទេវីនោះ ហើយព្រះមុនីទាំងអស់—គ្មានចិត្តច嫉—បានតែងស្តូត្រសរសើរ។
Narrative context (Īśvara/Śiva speaking within the Prabhāsakṣetra Māhātmya frame)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Śiva’s brief assent radiates; the sages’ fever visibly subsides. They then fashion a replica liṅga and begin worship, followed by the collective composition of hymns, faces serene and free of rivalry.
FAQs
Śiva’s grace removes affliction, and pure, envy-free devotion expresses itself through worship and hymn.
Prabhāsa kṣetra (Prabhāsakṣetra), in the Skanda Purāṇa’s Prabhāsa Khaṇḍa.
Worship (pūjā) of a Śiva-liṅga and offering stuti (hymns of praise).