Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 131
एकं मे वल्लभं तत्र प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । तस्मिंश्चैव महाक्षेत्रे तीर्थैः सोमेन पूजितः । वरांस्तस्मै प्रदायाथ सदैकांते स्थितो ह्यहम्
ekaṃ me vallabhaṃ tatra prabhāsaṃ kṣetramuttamam | tasmiṃścaiva mahākṣetre tīrthaiḥ somena pūjitaḥ | varāṃstasmai pradāyātha sadaikāṃte sthito hyaham
ក្នុងចំណោមទាំងនោះ មានក្សេត្រមួយដ៏ឧត្តម ជាទីស្រឡាញ់បំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ—ព្រាភាសក្សេត្រ។ នៅក្នុងមហាក្សេត្របរិសុទ្ធនោះ សោមបានបូជាខ្ញុំរួមជាមួយទីរថទាំងឡាយ; ហើយក្រោយពីខ្ញុំប្រទានពរ ដល់គាត់ ខ្ញុំស្ថិតនៅទីនោះជានិច្ច ក្នុងការស្និទ្ធស្នាល។
Śiva
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A visionary tableau of Prabhāsa: Soma (Moon-god) worships Śiva along with personified tīrthas; Śiva grants boons and abides there in perpetual closeness.
FAQs
Prabhāsa is presented as uniquely dear to Śiva, where sincere worship yields divine boons and presence.
Prabhāsa-kṣetra, called the supreme and beloved sacred region.
Pūjā (worship) of Śiva at Prabhāsa, exemplified by Soma’s worship leading to boon-bestowal.