Adhyaya 239

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यापार्श्वतः स्थितम् । प्रत्युक्तं नागरादित्यं सर्वव्याधिविनाशनम्

ព្រះអ៊ីશ્વរៈមានព្រះបន្ទូល៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ នាគរាទិត្យ ដែលស្ថិតនៅជិតទន្លេហិរណ្យា។ អាទិត្យដ៏គួរគោរពនោះ ល្បីថា ជាអ្នកបំផ្លាញរោគទាំងអស់»។

Verse 2

पुरा सत्राजिता राज्ञा द्वारवत्यां गतेन तु । आराधितो भास्करोऽभूद्यादवेन महात्मना

កាលពីបុរាណ ព្រះរាជាយាទវៈដ៏មហានុភាព សត្រាជិត បានទៅកាន់ ទ្វារវតី ហើយបានបូជាព្រះភាស្ករៈ (ព្រះអាទិត្យ) ដោយសទ្ធា; ព្រះអាទិត្យក៏ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះការភក្តិនោះ។

Verse 3

महाव्रतमुपास्थाय निघ्नपुत्रेण धीमता । तस्य तुष्टस्तदा भानुः स्यमन्तकमणिं ददौ

ដោយបានប្រកាន់វ្រតដ៏ធំ មហាវ្រតៈ បុត្ររបស់និឃ្នៈដ៏មានប្រាជ្ញា បានអនុវត្តពិធីនោះ។ ពេលនោះ ព្រះភានុ (ព្រះអាទិត្យ) ពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានប្រទាន មណីស្យមន្តកៈ ដល់គាត់។

Verse 4

स मणिः सवते नित्यं भारानष्टौ दिनेदिने सुवर्णस्य सुशुद्धस्य भक्त्या व्रततपोयुतः

មណីនោះបញ្ចេញផលជានិច្ច រៀងរាល់ថ្ងៃ បានមាសសុទ្ធបំផុត៨ ភារៈ ជាផលដល់អ្នកមានភក្តី វ្រត និងតបៈ។

Verse 5

भूयोऽपि भानुना प्रोक्तो वरं ब्रूहि वरानने । स चाह देवदेवेशं भास्करं वारितस्करम्

បន្ទាប់មកទៀត ភានុបានមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរប្រាប់ពរ មុខស្រស់អើយ»។ នោះសត្រាជិតបានទូលដល់ភាស្ករ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ អ្នកបណ្តេញចោរ។

Verse 6

यदि तुष्टोऽसि मे देव वरदानं करोषि च । अत्रैव चाश्रमे पुण्ये नित्यं संनिहितो भव

«បើព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ ព្រះទ្រង់ប្រទានពរផង សូមស្នាក់នៅទីនេះ ក្នុងអាស្រមបរិសុទ្ធនេះ ជានិច្ចជានិរន្តរ៍»។

Verse 7

एवं भविष्यतीत्युक्त्वा सूर्यः सत्राजितं नृपम् । अभिनंद्य वरं तस्य तत्रैवादर्शनं गतः

ព្រះសូរ្យបានមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នោះហើយ» ហើយទ្រង់សរសើរ និងគោរពព្រះរាជាសត្រាជិត និងពររបស់គាត់; បន្ទាប់មក នៅទីនោះឯង ព្រះអាទិត្យបានលាក់ខ្លួនពីទស្សនៈ។

Verse 8

तेनापि निघ्नपुत्रेण देवदेवस्य भास्वतः । स्थापिता प्रतिमा शुभ्रा तत्रैव वरवर्णिनि

ហើយសត្រាជិត កូននៃនិឃ្នា ក៏បានដំឡើងរូបបដិមាភ្លឺរលោង និងមង្គល នៃព្រះទេវទាំងទេវដ៏ភ្លឺចែងចាំង (សូរ្យ) នៅទីនោះឯង មុខពណ៌ស្រស់អើយ។

Verse 9

शंखदुंदुभिनिर्घोषैर्ब्रह्मघोषैश्चपुष्कलैः । ततस्तुनागरान्सर्वान्समाहूय द्विजोत्तमान् । अब्रवीत्प्रणतो भूत्वा दत्त्वा वृत्तिमनुत्तमाम्

ក្នុងសូរស័ង្ក និងស្គរដុនដុបដ៏កក្រើក ព្រមទាំងសំឡេងវេទមន្តដ៏សម្បូរបែប នោះគាត់បានហៅប្រជាជនទាំងអស់ និងព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ។ គាត់កោតគោរពក្បាលចុះ ហើយបានប្រទានជីវភាពល្អឥតខ្ចោះ រួចទើបនិយាយ។

Verse 10

युष्मत्पादप्रसादेन सूर्यस्यानुग्रहेण वै । साधयित्वा तपश्चोग्रं स्थापिता प्रतिमा मया

«ដោយព្រះគុណនៃព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ និងដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ព្រះអាទិត្យផងដែរ ខ្ញុំបានបំពេញតបស្យាដ៏តឹងរឹង ហើយបានដំឡើងព្រះបដិមានេះដោយដៃខ្ញុំ»។

Verse 11

इंद्रलोकादिहानीता जित्वा शक्रं सुरारिणा । दशाननस्य पुत्रेण लंकायां स्थापिता पुरा

កាលពីមុន បន្ទាប់ពីបានឈ្នះឥន្ទ្រ (សក្រក) សត្រូវនៃទេវតាបាននាំវាចេញពីលោកឥន្ទ្រ ហើយយូរមកហើយ បានដំឡើងវានៅលង្កា ដោយកូនប្រុសរបស់ទសានន (រាវណ)។

Verse 12

तं निहत्य तु रामेण लक्ष्मणानुगतेन वै । अयोध्यायां समानीता सौमित्रिजयलक्षिका

បន្ទាប់ពីព្រះរាម—មានព្រះលក្ខ្មណៈតាមដាន—បានសម្លាប់គាត់ វាត្រូវបាននាំទៅអយោធ្យា ជាសញ្ញាដែលមើលឃើញនៃជ័យជម្នះរបស់សោមិត្រី (លក្ខ្មណៈ)។

Verse 13

मित्रावरुणपुत्राय वसिष्ठाय समर्पिता । तेनापि मम तुष्टेन द्वारकायां निवेदिता

វាត្រូវបានប្រគល់ជូនវសិષ્઎្ឋ ព្រះបុត្ររបស់មិត្ត្រ និងវរុណ; ហើយគាត់ផងដែរ—ពេញចិត្តចំពោះខ្ញុំ—បាននាំទៅថ្វាយនៅទ្វារកា។

Verse 14

मयापि स्थापिता चात्र ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । किमत्र बहुनोक्तेन भवद्भिः सर्वथैव हि

ខ្ញុំផងដែរ បានស្ថាបនាវានៅទីនេះ ដោយដឹងថា ក្សេត្រ​នេះលើសលប់។ តើត្រូវនិយាយច្រើនអ្វីទៀត? ពិតប្រាកដថា វាល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់លោកអ្នកគ្រប់យ៉ាង។

Verse 15

परिपाल्या प्रयत्नेन यावच्चंद्रार्कतारकम् । तस्माद्युष्माकमादिष्टा प्रतिमेयं मया शुभा

វាគួរត្រូវបានការពារយ៉ាងខិតខំ ដរាបណាព្រះចន្ទ ព្រះអាទិត្យ និងផ្កាយនៅតែមាន។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានបង្គាប់ដល់លោកអ្នក អំពីរូបបដិមាដ៏មង្គលនេះ—ឲ្យថែរក្សា និងអភិរក្ស។

Verse 16

नागराणां तु विप्राणां सोमेशपुरवासिनाम् । तस्मान्नाम मया दत्तं नागरादित्यमेव हि

ដោយព្រោះវាពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះព្រាហ្មណ៍នាគរា ដែលស្នាក់នៅសូមេឝបុរៈ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានប្រទាននាមថា «នាគរាទិត្យ» ពិតប្រាកដ។

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वमेव करिष्यामो देवस्य परिपालनम् । यावन्मही च चंद्रार्कौ यावत्तिष्ठति सागरः । तावत्ते ह्यक्षया कीर्तिः स्थाने चास्मिन्भविष्यति

ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «យើងខ្ញុំនឹងធ្វើគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីការពារ និងថែរក្សាព្រះអម្ចាស់។ ដរាបណាផែនដី ព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យនៅតែមាន ដរាបណាសមុទ្រនៅតែស្ថិត។ ដរាបនោះ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់លោកនឹងមិនរលាយ ហើយនឹងស្ថិតនៅទីនេះផងដែរ»។

Verse 18

एवमुक्त्वा तु ते सर्वे नागरा द्विजपुंगवाः । राजापि तुष्टः प्रययौ तदा द्वारवतीं पुरीम्

និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះព្រាហ្មណ៍នាគរាទាំងអស់ ដែលជាអ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមទ្វិជៈ ក៏បានចាកចេញ។ ព្រះរាជាក៏ពេញចិត្ត ហើយនៅពេលនោះ បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងទ្វារវតី។

Verse 19

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि तस्मिन्दृष्टे तु यत्फलम् । गोशतस्य प्रयागेषु सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति नागरार्कस्य दर्शनात्

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ «ស្តាប់ទៅ ព្រះនាង; ខ្ញុំនឹងប្រាប់ផលនៃការមើលឃើញនោះ។ បុណ្យដែលកើតពីការបរិច្ចាគគោមួយរយក្បាលដោយត្រឹមត្រូវនៅព្រាយាគៈ បុគ្គលទទួលបានបុណ្យដូចគ្នានោះ ដោយទស្សនានាគរារកៈ»។

Verse 20

दारिद्र्यदुःखशोकार्त्तेः कोन्योस्ति हरणक्षमः । प्रभासे पावने क्षेत्रे मुक्त्वा नागरभास्करम्

អ្នកណាអាចដកហូតភាពក្រីក្រ ទុក្ខវេទនា សោកសៅ និងការឈឺចាប់បានទៀត—ជាពិសេសនៅក្នុងក្សេត្រប្រភាសៈដ៏បរិសុទ្ធ—ក្រៅពីព្រះនាគរភាស្ករៈ?

Verse 21

बंधकुष्ठादिकं दुःखं ये भजंत्यल्पबुद्धयः । तत्र ते नैव जानंति वैद्यं नागरभास्करम्

អ្នកមានបញ្ញាតិច ដែលរងទុក្ខដូចជា ការចងក្រង (ពន្ធនៈ) និងជំងឺកុស្ឋៈជាដើម—នៅក្នុងសភាពនោះឯង ពួកគេមិនស្គាល់វេជ្ជបណ្ឌិតពិតទេ គឺព្រះនាគរភាស្ករៈ (ព្រះអាទិត្យ) ដែលអាចព្យាបាលបាន។

Verse 22

स्नात्वा हिरण्यातोयेन यस्तं पूजयते नरः । कल्पकोटिसहस्राणि सूर्यलोके महीयते

បុរសណាដែលងូតដោយ «ទឹកមាស» ហើយបូជាព្រះអង្គនោះ នឹងត្រូវគេគោរពលើកតម្កើងនៅក្នុងលោកព្រះអាទិត្យ អស់ពាន់កោដិកល្បៈ។

Verse 23

शुक्लपक्षे तु सप्तम्यां यदा संक्रमते रविः । महाजया तदा ख्याता सप्तमी भास्करप्रिया

នៅថ្ងៃសប្តមី នៃសុក្លបក្សៈ ពេលដែលព្រះរាវិ (ព្រះអាទិត្យ) ចូលសង្ក្រាន្តទៅរាសីថ្មី នោះសប្តមីត្រូវបានគេហៅថា «មហាជយា» ជាសប្តមីដែលព្រះភាស្ករៈស្រឡាញ់។

Verse 24

स्नानं दानं जपो होमः पितृदेवाभिपूजनम् । सर्वं कोटिगुणं प्रोक्तं भास्करस्यवचो यथा

ការងូតទឹក ការធ្វើទាន ការសូត្រមន្ត ការថ្វាយហោម និងការគោរពបូជាបិត្រទេវតា និងទេវៈទាំងឡាយ—ទាំងអស់នេះ ត្រូវបានប្រកាសថា កើនគុណកុដិដង តាមព្រះវាចារបស់ភាស្ករ។

Verse 25

एकं यो भोजयेत्तत्र ब्राह्मणं सूर्यसंनिधौ । कोटिभोज्यं कृतं तेन इत्याह भगवान्हरिः

អ្នកណាដែលនៅទីនោះ ក្នុងព្រះអាទិត្យស្ថិតជិតស្និទ្ធ បំបៅព្រះព្រាហ្មណ៍សូម្បីតែម្នាក់—ដោយគាត់ នោះដូចជាបំបៅបានកុដិម្នាក់; ព្រះហរិប្រកាសដូច្នេះ។

Verse 26

एतन्मया ते कथितं पुरा नोक्तं वरानने । यः शृणोति नरो भक्त्या स गच्छेद्भास्करं पदम्

នេះខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកហើយ ឱ ស្រីមុខស្រស់—អ្វីដែលមុននេះមិនធ្លាប់និយាយ។ មនុស្សណាស្តាប់ដោយសទ្ធា គេនឹងទៅដល់ព្រះបដ្ឋានរបស់ភាស្ករ។

Verse 27

सूर्यस्य देवि नामानि रहस्यानि शृणुश्व मे । अलं नामसहस्रेण पठस्वैनं शुभं स्तवम्

ឱ ទេវី សូមស្តាប់ខ្ញុំ—នាមសម្ងាត់របស់ព្រះសូរ្យ។ មិនចាំបាច់នាមពាន់ទេ; ចូរសូត្រស្តវៈដ៏មង្គលនេះវិញ។

Verse 28

विकर्त्तनो विवस्वांश्च मार्त्तंडो भास्करो रविः । लोकप्रकाशकः श्रीमांल्लोकचक्षुर्ग्रहेश्वरः

វិកর্ত្តន វិវស្វាន មារតណ្ឌ ភាស្ករ រាវិ—ព្រះអង្គជាអ្នកបំភ្លឺលោកទាំងឡាយ ជាព្រះមានពន្លឺរុងរឿង ជាចក្ខុរបស់សកលលោក និងជាព្រះអម្ចាស់នៃគ្រោះទាំងឡាយ។

Verse 29

लोकसाक्षी त्रिलोकेशः कर्त्ता हर्त्ता तमिस्रहा । तपनस्तापनश्चैव शुचिः सप्ताश्ववाहनः

ព្រះអាទិត្យជាសាក្សីនៃលោក ជាព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងបី ជាអ្នកបង្កើត និងអ្នកដកហូតវិញ ជាអ្នកបំផ្លាញភាពងងឹត; ជា តាបន និង តបន ព្រះបរិសុទ្ធ មានរថសេះប្រាំពីរទាញ។

Verse 30

गभस्तिहस्तो ब्रह्मा च सर्वदेवनमस्कृतः । एकविंशक इत्येष नागरार्कस्तवः स्मृतः

គេហៅថា «គភស្តិហស្ត» និង «ព្រះព្រហ្ម» ព្រះដែលទេវតាទាំងអស់គោរពនមស្ការ; ស្តវនេះត្រូវចងចាំថា «ឯកវិಂសក» គឺ «នាគរារក-ស្តវ» (ស្តវព្រះអាទិត្យនាគរា)។

Verse 31

स्तवराज इति ख्यातः शरीरारोग्यवृद्धिदः

វាត្រូវបានល្បីថា «ស្តវរាជ» ព្រះរាជានៃស្តវទាំងឡាយ ដែលប្រទានការកើនឡើងនៃសុខភាពកាយ និងការរួចផុតពីជំងឺ។

Verse 32

य एतेन महादेवि द्वे संध्येऽस्तमनोदये । नागरार्कं तु संस्तौति स लभेद्वांछितं फलम्

ឱ មហាទេវី អ្នកណាដែលដោយស្តវនេះ សរសើរ «នាគរារក» នៅសន្ធ្យាទាំងពីរ—ពេលថ្ងៃលិច និងពេលថ្ងៃរះ—នោះនឹងទទួលបានផលដែលប្រាថ្នា។

Verse 239

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नागरार्कमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទ មហាពុរាណ» ប្រមូល៨១,០០០ស្លោក នៅសៀវភៅទី៧ «ប្រភាសខណ្ឌ» ផ្នែកទី១ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ជំពូកទី២៣៩ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ នាគរារក» បានបញ្ចប់។