Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 6
तस्यां सांनिध्यमेवास्तु तव देव जगत्पते । सांनिध्यं कुरुत चात्र यमुना दुहिता तव । त्वत्सुतस्तु महातेजा धर्मराजो महाबलः
tasyāṃ sāṃnidhyamevāstu tava deva jagatpate | sāṃnidhyaṃ kuruta cātra yamunā duhitā tava | tvatsutastu mahātejā dharmarājo mahābalaḥ
នៅក្នុងព្រះរូបនោះ សូមឲ្យព្រះសាន្និធ្យរបស់ព្រះអង្គស្ថិតនៅជានិច្ច ឱ ព្រះទេវៈ ជាព្រះអម្ចាស់នៃលោក។ ហើយនៅទីនេះផង សូមឲ្យយមុនា កូនស្រីរបស់ព្រះអង្គ បង្កើតសាន្និធ្យរបស់នាង; និងសូមឲ្យកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ—ធម្មរាជា អ្នកមានពន្លឺធំ និងកម្លាំងធំ—ស្ថិតនៅទីនេះផង។
Durvāsā
Tirtha: Durvāsā-Āditya with Yamunā–Dharmarāja sānnidhya (Prabhāsa)
Type: kshetra
Scene: Durvāsā requests a triad of presences at the shrine: Sūrya abiding in the image, Yamunā establishing presence, and Dharmarāja (mighty, radiant) also abiding—forming a sacred constellation of light, water, and law.
FAQs
A kṣetra becomes supremely meritorious when multiple divine powers are invited to abide for the welfare of pilgrims.
Prabhāsa-kṣetra, centered on the Durvāsā-Āditya installation and attendant divine presences.
The concept of establishing sānnidhya (abiding presence) of deities at a sacred spot is emphasized.