Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
ततो गच्छेन्महादेवि दुर्वासादित्यमुत्तमम् । यत्र दुर्वाससा तप्तं तपो वर्षसहस्रकम् । निराहारो जिताहारः सूर्याराधनतत्परः
tato gacchenmahādevi durvāsādityamuttamam | yatra durvāsasā taptaṃ tapo varṣasahasrakam | nirāhāro jitāhāraḥ sūryārādhanatatparaḥ
បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ទីសក្ការៈដ៏ប្រសើរនាម «ទុរវាសាទិត្យ» ដែលព្រះឥសី ទុរវាស បានធ្វើតបស្យា១ពាន់ឆ្នាំ ដោយអត់អាហារ គ្រប់គ្រងការបរិភោគ ហើយឧទ្ទិសចិត្តទាំងស្រុងក្នុងការបូជាព្រះអាទិត្យ។
Deductive (Prabhāsakṣetramāhātmya narrator addressing Devī)
Tirtha: Durvāsāditya
Type: temple
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: A radiant Āditya shrine stands near the coastal sacred zone; sage Durvāsas, austere and fiery, performs long tapas—standing or seated in meditation—while the rising Sun casts golden light; pilgrims approach with arghya vessels.
FAQs
Steadfast tapas, self-restraint, and focused devotion (here to Sūrya) sanctify a place and make it a powerful destination for seekers.
Durvāsāditya—an eminent Sūrya-associated tīrtha within Prabhāsa Kṣetra.
A yātrā instruction is given (“one should go”), and the model practice highlighted is fasting/regulated diet and Sūrya worship.