Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
ईश्वर उवाच । ततः शांतमना भूत्वा चंद्रमा विस्मयान्वितः । शंभुभक्त्या परीतात्मा प्रभासक्षेत्रमास्थितः
īśvara uvāca | tataḥ śāṃtamanā bhūtvā caṃdramā vismayānvitaḥ | śaṃbhubhaktyā parītātmā prabhāsakṣetramāsthitaḥ
ព្រះអីស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ចន្ទ្រាបានធ្វើចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ ពោរពេញដោយអស្ចារ្យ; ចិត្តខាងក្នុងរបស់គាត់ត្រូវបានលាបលាន់ដោយភក្តីចំពោះសម្ភូ ហើយបានស្ថិតនៅក្នុងក្សេត្រប្រភាសដ៏បរិសុទ្ធ។
Īśvara (Śiva) as narrator
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Implied purāṇic audience within the mahātmya frame
Scene: Candra arrives at Prabhāsa, now tranquil and amazed, suffused with devotion to Śambhu; the sacred coastal field feels luminous and still.
FAQs
Devotion to Śiva brings inner calm and steadiness, especially when one takes refuge in a sanctified tīrtha.
Prabhāsa Kṣetra, depicted as a refuge and transformative sacred field.
No explicit rite is stated here; the emphasis is on bhakti and taking abode in the kṣetra.