Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 75
एषां शापो मया दत्तोऽनुग्रहीष्य ति शंकरः । नान्यस्त्रातुं भवेच्छक्तो विना पशुपतिं भवम् । तत्त्वं शीघ्रतरं गच्छ समाराधय शंकर
eṣāṃ śāpo mayā datto'nugrahīṣya ti śaṃkaraḥ | nānyastrātuṃ bhavecchakto vinā paśupatiṃ bhavam | tattvaṃ śīghrataraṃ gaccha samārādhaya śaṃkara
បណ្តាសានេះលើពួកគេ ត្រូវបានខ្ញុំប្រគល់ហើយ; ព្រះសង្ករ នឹងប្រទានព្រះគុណ។ គ្មានអ្នកណាអាចសង្គ្រោះបានទេ លើកលែងតែភវៈ ព្រះបសុបតិ អម្ចាស់សត្វទាំងឡាយ។ ដូច្នេះ ចូរទៅភ្លាមៗ ទៅឲ្យលឿន ហើយគោរពបូជាព្រះសង្ករដោយសមរម្យ។
Dakṣa
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra / Somnātha
Type: kshetra
Scene: A commanding sage/authority figure declares a curse already given, yet points the way to Śaṅkara’s favor; the devotee is urged to hurry toward a Śiva shrine.
FAQs
When bound by karmic consequence, the sure remedy is wholehearted worship of Śiva, the supreme giver of grace.
Within Prabhāsa-kṣetra’s māhātmya, the instruction to approach Śaṅkara aligns the story with the sanctity of the Prabhāsa sacred landscape.
Samārādhana (proper propitiatory worship) of Śaṅkara—devotional practice as the means to relief and purification.