Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
देव्युवाच । इदं देयमिदं देयमिति प्रोक्तं तु यच्छ्रुतौ । दानादानविशेषांस्तु श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
devyuvāca | idaṃ deyamidaṃ deyamiti proktaṃ tu yacchrutau | dānādānaviśeṣāṃstu śrotumicchāmi tattvataḥ
ព្រះនាងមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងប្រពៃណីស្រ៊ុតិ គេនិយាយជាញឹកញាប់ថា ‘នេះគួរផ្តល់ នេះគួរផ្តល់’។ ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់ដោយសេចក្តីពិត អំពីភាពខុសគ្នាពិសេសនៃការបរិច្ចាគ និងអ្វីដែលមិនគួរផ្តល់»។
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A calm doctrinal dialogue: Devī, seated respectfully, asks Īśvara about the fine distinctions of what should and should not be given; the setting evokes Prabhāsa’s sanctity with a distant liṅga and sea-breeze ambience.
FAQs
Dharma requires discernment: charity must be understood in its proper forms, limits, and intentions—not merely performed mechanically.
The conversation is embedded in the Prabhāsakṣetra Māhātmya, the glorification-cycle of Prabhāsa.
An inquiry is raised about dāna/adāna classifications—preparing for detailed rules on charitable giving.