Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 71
त्रींल्लोकान्भावयामास स्वभासा भास्वतां वरः । तं सिनी च कुहूश्चैव द्युतिःपुष्टिः प्रभा वसुः
trīṃllokānbhāvayāmāsa svabhāsā bhāsvatāṃ varaḥ | taṃ sinī ca kuhūścaiva dyutiḥpuṣṭiḥ prabhā vasuḥ
ក្នុងចំណោមអ្នកភ្លឺរលោងទាំងឡាយ ព្រះអង្គជាអ្នកល្អបំផុត បានធ្វើឲ្យលោកទាំងបីរីករាយ និងចិញ្ចឹមថែរក្សា ដោយពន្លឺរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។ សិនី និង គុហូ ហើយក៏ ឌ្យុតិ ពុស្តិ ប្រភា និង វសុ បានបម្រើព្រះអង្គ។
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Soma, the moon-lord, stands luminous, his cool-white radiance bathing the three worlds; around him stand personified lunar phases and qualities—Sinī, Kuhū, Dyuti, Puṣṭi, Prabhā, Vasu—attending like a celestial court.
FAQs
Divine radiance is not merely illumination but nourishment and stability for all realms; Soma’s light is a form of cosmic dharma.
Prabhāsa Kṣetra, through whose māhātmya Soma’s cosmic stature is celebrated.
None; the verse lists attendants/personifications connected to Soma’s power.