Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
एतत्पुण्यतमे क्षेत्रे धृत्वा सर्वे समाहिताः । अथोद्धृत्य सुराः सर्वे प्रभासं क्षेत्रमागताः
etatpuṇyatame kṣetre dhṛtvā sarve samāhitāḥ | athoddhṛtya surāḥ sarve prabhāsaṃ kṣetramāgatāḥ
ដោយដាក់វានៅក្នុងក្សេត្រដ៏បរិសុទ្ធបំផុតនោះ ពួកគេទាំងអស់បានសមាធិរួមចិត្ត ហើយបន្ទាប់មកបានលើកវាឡើង; ព្រះទេវាទាំងអស់បានមកដល់ក្សេត្រព្រះភាសា (Prabhāsa) ដ៏វិសុទ្ធ។
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Prabhāsakṣetramāhātmya)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Audience of the mahatmya (frame: sages)
Scene: The gods, concentrated and reverent, carry and lift the liṅga, placing it in the supremely holy kṣetra; a divine procession arrives at Prabhāsa.
FAQs
Approaching a tīrtha with collected mind (samāhita) is itself a dhārmic discipline that prepares one for worship and merit.
Prabhāsa Kṣetra, explicitly named as the destination of the gods.
Implied: carrying and placing the liṅga in a supremely holy kṣetra as a prelude to worship and establishment.