Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 41
राजोवाच । कल्पं हि तिष्ठते चास्थि यावद्भूमिविपर्ययः । उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्
rājovāca | kalpaṃ hi tiṣṭhate cāsthi yāvadbhūmiviparyayaḥ | uttiṣṭha vraja bhadraṃ te prabhāsaṃ kṣetramuttamam
ព្រះរាជាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពិតមែនហើយ ឆ្អឹងនោះនៅស្ថិតស្ថេរអស់មួយកប្ប រហូតដល់ផែនដីរលាយ។ ចូរក្រោកឡើង ហើយយើងទៅចុះ សូមឱ្យនាងបានសុខ ទៅកាន់ក្រុងប្រភាស ជាដែនដីដ៏ពិសិដ្ឋបំផុត»។
Rājā (the king)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: The king reassures: the bone remains for a kalpa until earth’s upheaval; he urges the queen to rise and go to Prabhāsa, the supreme kṣetra.
FAQs
The tīrtha’s greatness transcends ordinary time; sacred places endure and continue to grant merit across vast cycles.
Prabhāsa-kṣetra, praised as “kṣetram uttamam” (the supreme sacred region).
A call to undertake yātrā (pilgrimage) to Prabhāsa; no specific vow is detailed in this verse.