Adhyaya 144

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयं पुष्करं महत् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे । कनीयः संस्मृतं कुंडं पुष्करंनाम नामतः

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូល៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ បុស្ស្ករ ទីបី ដ៏មហិមា។ នៅទិសខាងកើតរបស់វា បន្តិចទៅទិសឥសាន មានស្រះតូចមួយ ដែលគេរំលឹកដោយនាម ‘បុស្ស្ករ’»។

Verse 2

यत्र मध्याह्नसमये ब्रह्मणा समुपासिता । सन्ध्या त्रैलोक्यजननी प्रतिष्ठार्थं गतेन च

នៅទីនោះ ក្នុងពេលថ្ងៃត្រង់ សន្ធ្យា មាតានៃលោកទាំងបី ត្រូវបានព្រះព្រហ្ម ធ្វើបូជាដោយគោរព ដោយព្រះអង្គបានទៅដើម្បីបង្កើតស្ថាបនាព្រះនាង។

Verse 3

तत्र यः कुरुते स्नानं पौर्णमास्यां समाहितः । सम्यक्कृतं भवेत्तेन स्नानं तत्रादिपुष्करे

អ្នកណាដែលមានចិត្តប្រមូលផ្តុំ ធ្វើស្នាននៅទីនោះ ក្នុងថ្ងៃពេញចន្ទ—ដោយកិច្ចនោះ ស្នានរបស់គេត្រូវបានចាត់ថាបានប្រព្រឹត្តយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ នៅទីរថីរថា ពុស្ករ ដើមកំណើត។

Verse 4

हिरण्यं तत्र दातव्यं सर्वपापापनुत्तये

នៅទីនោះ គួរបរិច្ចាគមាស ដើម្បីបំបាត់អំពើបាបទាំងអស់ឲ្យអស់សព្វគ្រប់។

Verse 5

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं तव पौष्करम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामप्रदं तथा

ដូច្នេះ ខ្ញុំបាននិយាយដោយសង្ខេប អំពីមាហាត្ម្យៈ ពុស្ករ របស់អ្នក។ ពេលបានស្តាប់ វាបំបាត់បាបរបស់មនុស្ស និងផ្តល់គ្រប់បំណងប្រាថ្នាទាំងអស់ផងដែរ។

Verse 144

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्य वर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ចប់ជំពូកទី ១៤៤ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាអំពីមហិមា នៃស្រះពុស្ករ» ក្នុងប្រភាសខណ្ឌា នៃ «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ក្នុង ស្កន្ទមហាបុរាណ ដ៏គួរគោរព ក្នុងសំហិតា ៨១,០០០ បទ។