Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 201
यक्षविद्याधराणां च तानि चक्रे स विश्वकृत् । ततः षोडशमं भागं बिभर्त्ति भगवान्रविः । तत्तेजो रविभागश्च खस्थो विचरति प्रिये
yakṣavidyādharāṇāṃ ca tāni cakre sa viśvakṛt | tataḥ ṣoḍaśamaṃ bhāgaṃ bibhartti bhagavānraviḥ | tattejo ravibhāgaśca khastho vicarati priye
សកលសិប្បករ ព្រះអង្គបានបង្កើតវត្ថុទាំងនោះសម្រាប់យក្ស និងវិទ្យាធរ ផងដែរ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាវិ (ព្រះអាទិត្យ) ដ៏មានព្រះគុណ ទ្រទ្រង់ភាគទីដប់ប្រាំមួយនៃពន្លឺនោះ។ ហើយពន្លឺនោះ—ភាគរបស់រាវិ—ដើរតាមមេឃ ឱ ស្រីជាទីស្រឡាញ់។
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: priye (addressed as ‘O beloved’ within the verse)
Scene: Viśvakṛt fashions ornaments/weapons for Yakṣas and Vidyādharas; above, Sūrya bears a ‘sixteenth portion’ of tejas, moving across the sky in a controlled, beneficent blaze.
FAQs
Even cosmic brilliance is regulated and apportioned for the welfare of beings—divine power is tempered into a form the world can bear.
Prabhāsakṣetra, whose māhātmya frames this cosmological account.
None directly; the verse explains a doctrinal/cosmological transformation of solar radiance.