Adhyaya 9

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः सप्तकुण्डान्सुविश्रुतान् । सर्वपापप्रशमनानृद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्

ព្រះប្រាហ្លាទបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ គួរទៅកាន់ស្រះបរិសុទ្ធប្រាំពីរដ៏ល្បីល្បាញ ដែលបំបាត់បាបទាំងអស់ និងបង្កើនសម្បត្តិ និងប្រាជ្ញាដ៏ត្រឹមត្រូវ។

Verse 2

आराधितः स च यदा हरिराविर्बभूव ह । संस्तूयमानो मुनिभिर्लक्ष्म्या सह जगत्पतिः

ហើយនៅពេលដែលបានបូជាអារាធនាព្រះហរិយ៉ាងសមគួរ ព្រះហរិបានបង្ហាញព្រះអង្គពិតប្រាកដ—ត្រូវបានសរសើរដោយមុនីទាំងឡាយ ជាព្រះម្ចាស់នៃលោក ព្រមជាមួយព្រះលក្ខ្មី។

Verse 3

अर्हणं च तदा चक्रुर्हरये सुरगङ्गया । वामपार्श्वे स्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम्

បន្ទាប់មក ពួកគេបានធ្វើអរហណបូជាដល់ព្រះហរិ ដោយទឹកគង្គាសួគ៌; ហើយបានឃើញព្រះបទ្មា (លក្ខ្មី) ឈរនៅខាងឆ្វេងព្រះអង្គ កំពុងត្រៀមលាបអភិសេកព្រះអង្គ។

Verse 4

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मनसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम्

សនក និងព្រះបុត្រព្រះព្រហ្មដទៃទៀត—មុនីកើតពីចិត្តប្រាំពីរនាក់ អ្នកទ្វិជៈ—បានបង្កើតស្រះបរិសុទ្ធផ្សេងៗគ្នា ហើយបានព្រួសព្រះនាងកើតពីសមុទ្រ (លក្ខ្មី) ដើម្បីបរិសុទ្ធស្រះទាំងនោះ។

Verse 5

ततो लक्ष्मीह्रदाः प्रोक्ता देव्या नात्रैव संज्ञिताः । प्राप्ते तु द्वापरस्यांते रुक्मिणीसंश्रयेण तु

ដូច្នេះ ស្រះទាំងនោះត្រូវបានហៅថា «ស្រះលក្ខ្មី»; នៅទីនេះ ព្រះនាងមិនត្រូវបានហៅដោយនាមផ្សេងទៀតឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដល់ចុងយុគទ្វាបរ ដោយការភ្ជាប់ជាមួយព្រះរុក្មិណី ពួកវាបានទទួលអត្តសញ្ញាណជាព្រះនាង។

Verse 6

रुक्मिणीह्रदमित्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम्

ដូច្នេះ ក្នុងយុគកលិ ពួកវាបានល្បីឈ្មោះឡើងវិញថា «រុក្មិណី-ហ្រទ»។ ហើយព្រោះព្រះឥសីភೃគុបានមកសេវា ទីនោះត្រូវបានចងចាំថា «ភೃគុ-ទីរថ»។

Verse 7

तस्मिन्गत्वा महाभागाः प्रक्षाल्य चरणौ मृदा । आचम्य च कुशान्गृह्य प्राङ्मुखो नियतः शुचिः

ទៅដល់ទីនោះហើយ អ្នកមានភាគល្អគួរលាងជើងដោយដី (និងទឹក) បន្ទាប់មកធ្វើអាចមនៈ; កាន់ស្មៅកុសា បែរមុខទៅទិសកើត មានវិន័យ និងបរិសុទ្ធ (ហើយបន្តពិធី)។

Verse 8

संपूर्णं चार्घ्यमादाय फलपुष्पाक्षतादिभिः । रजतं च शिरे कृत्वा मन्त्रमेतमुदीरयेत्

យកអរឃ្យពេញលេញ រួមជាមួយផ្លែឈើ ផ្កា អក្សត (អង្ករមិនបែក) និងអ្វីៗដទៃទៀត; ហើយដាក់ប្រាក់លើក្បាល រួចសូត្រមន្តនេះ។

Verse 9

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि ह्रदे रुक्मिणिसंज्ञिते । सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च

«ដោយសទ្ធា ខ្ញុំនឹងថ្វាយអរឃ្យនៅក្នុងហ្រទដែលមាននាមថា រុក្មិណី—ដើម្បីបំផ្លាញបាបទាំងអស់ និងដើម្បីឲ្យព្រះនាងរុក្មិណីពេញព្រះហឫទ័យ»។

Verse 10

स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्राः कृत्वा शिरसि तारकम् । देवान्मनुप्यान्सन्तर्प्य पितॄनथ विशेषतः

បន្ទាប់មក ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ គួរធ្វើស្នាន; ដាក់ «តារក» លើក្បាល ហើយថ្វាយតර්បណៈឲ្យព្រះទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ បន្ទាប់មក—ជាពិសេស—ដល់បិត្របុរស។

Verse 11

श्राद्धं ततः प्रकुर्वीत विप्रानाहूय भक्तितः । दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

បន្ទាប់មក គួរធ្វើពិធីស្រាទ្ធ (śrāddha) ដោយអញ្ជើញព្រាហ្មណ៍ដោយសេចក្តីភក្តី; ហើយបន្ទាប់មក គួរប្រគេនទក្ខិណា (dakṣiṇā) ជាប្រាក់ប្រាក់ និងមាសផងដែរ។

Verse 12

विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवन्ति च । दम्पत्योर्भोजनं दद्यान्मिष्टान्नेन द्विजोत्तमाः

ជាពិសេស គួរប្រគេនផ្លែឈើដែលមានទឹកច្រើន និងផ្អែមឆ្ងាញ់; ហើយព្រះទ្វិជល្អឥតខ្ចោះ គួរផ្តល់អាហារដល់គូស្វាមីភរិយា ដោយម្ហូបផ្អែម និងអាហារជ្រើសរើស។

Verse 13

विप्रपत्न्यस्तु संपूज्याः स्त्रियश्चान्याः स्वशक्तितः । कञ्चुकै रक्तवस्त्रैश्च रुक्मिणी प्रीयतामिति

គួរគោរពបូជាភរិយានៃព្រាហ្មណ៍ និងស្ត្រីដទៃទៀតផងដែរ តាមសមត្ថភាព; ដោយប្រគេនអាវកណ្ដាល និងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម ហើយអធិស្ឋានថា «សូមរុក្មីនី (Rukmiṇī) ព្រះនាងពេញព្រះហឫទ័យ»។

Verse 14

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति

ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ! ពេលធ្វើដូចនេះរួច នរណាម្នាក់ក្លាយជាអ្នកបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរួចរាល់; គាត់ទទួលបានបំណងទាំងអស់ ហើយទៅដល់លោកវិស្ណុ (Viṣṇuloka)។

Verse 15

वसते च सदा गेहे लक्ष्मीस्तस्य न संशयः । आरोग्यं मनसस्तुष्टिर्न चोद्वेगः कदाचन

ហើយនៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់គាត់ ព្រះលក្ខ្មី (Lakṣmī) ស្ថិតនៅជានិច្ច—មិនមានសង្ស័យឡើយ; មានសុខភាពល្អ ចិត្តស្ងប់សុខ និងមិនមានការរំខានក្តីភ័យព្រួយនៅពេលណាមួយ។

Verse 16

पितॄणामक्षया तृप्तिः प्रजा भवति निश्चला । हीनसत्त्वो नैव भवेद्दीर्घायुश्च भवेन्नरः

បិតាបុព្វជនទទួលបានសេចក្តីពេញចិត្តមិនអស់; កូនចៅនៅស្ថិតស្ថេរ និងមានសុវត្ថិភាព។ មនុស្សនោះមិនទន់ខ្សោយក្នុងចិត្តទេ ហើយមានអាយុយឺនយូរ។

Verse 17

आढ्यो भवति सर्वत्र यः स्नातो रुक्मिणी ह्रदे । न लक्ष्म्या मुच्यते विप्रा नालक्ष्म्या व्रियते नरः

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅស្រះរុក្មិណី នឹងក្លាយជាអ្នកមានសម្បត្តិគ្រប់ទីកន្លែង។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ គាត់មិនដែលឆ្ងាយពីព្រះលក្ខ្មីទេ ហើយអពមង្គលមិនអាចគ្រប់គ្រងគាត់បានឡើយ។

Verse 18

न वैरं कलहस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । गमनागमनं न स्यात्संसारभ्रमणं तथा

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅស្រះរុក្មិណី នឹងគ្មានសត្រូវ និងគ្មានការឈ្លោះប្រកែក។ សម្រាប់គាត់ មិនមាន “ទៅហើយត្រឡប់” ទៀតទេ—គ្មានការវង្វេងវង្វាន់ក្នុងសំសារ។

Verse 19

दुःखशोकौ कुतस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । सर्वपापविनिर्मुक्तो महाभयविवर्जितः

ទុក្ខ និងសោកមកពីណាសម្រាប់អ្នកដែលងូតទឹកនៅស្រះរុក្មិណី? គាត់បានរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយគ្មានការភ័យខ្លាចដ៏ធំឡើយ។

Verse 20

सर्वान्कामानिह प्राप्य याति विष्णुपदं नरः

បានសម្រេចបំណងទាំងអស់នៅទីនេះហើយ មនុស្សនោះទៅដល់ព្រះវិស្ណុបដ—លំនៅដ្ឋានដ៏អធិឋានរបស់ព្រះវិស្ណុ។