Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 18
निमिषस्पर्शनांशेन फलं कृष्णस्य जागरे । यत्किंचित्कुरुते पापं कोटिजन्मसु मानवः । कृष्णस्य जागरे रात्रौ दहते नात्र संशयः
nimiṣasparśanāṃśena phalaṃ kṛṣṇasya jāgare | yatkiṃcitkurute pāpaṃ koṭijanmasu mānavaḥ | kṛṣṇasya jāgare rātrau dahate nātra saṃśayaḥ
សូម្បីតែភាគតិចនៃពេលមួយភ្លែត ដែលបានចំណាយក្នុងយាមរាត្រីនៃព្រះក្រឹෂ್ಣ ក៏ផ្តល់ផលធំមហិមា។ អំពើបាបណាដែលមនុស្សបានធ្វើក្នុងកំណើតរាប់កោដិ នឹងត្រូវដុតឆេះក្នុងរាត្រីនៃការយាម (ជាគារ) របស់ព្រះក្រឹෂ್ಣ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។
Skanda (deduced from Skanda Purāṇa context within Māhātmya narration)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-inquirer
Scene: A moonlit Dvārakā night: devotees keep vigil in a temple courtyard, lamps flicker, kīrtana and scripture recitation continue; a symbolic blaze consumes dark smoke labeled ‘pāpa’ to show sin-burning power of jāgaraṇa.
FAQs
Sincere night-vigil for Kṛṣṇa has extraordinary purifying power and is taught as a direct means for pāpa-kṣaya (destruction of sin).
Dvārakā, presented in the Dvārakā Māhātmya as a premier Vaiṣṇava sacred geography where such observances gain heightened merit.
Observing Kṛṣṇa-jāgaraṇa—remaining awake in devotional vigil through the night for Kṛṣṇa.