Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
श्रीप्रह्लाद उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यं शृणु पौत्र मयोदितम् । शृण्वतो गदतश्चापि मुक्तिः कृष्णाद्भवेद्ध्रुवम्
śrīprahlāda uvāca | dvārakāyāśca māhātmyaṃ śṛṇu pautra mayoditam | śṛṇvato gadataścāpi muktiḥ kṛṣṇādbhaveddhruvam
ព្រះប្រាហ្លាទមានព្រះវាចា៖ ឱ ចៅអើយ ចូរស្តាប់មហិមារបស់ទ្វារកា ដែលខ្ញុំបានពោល។ អ្នកដែលស្តាប់ ហើយសូម្បីតែអ្នកដែលសូត្រឡើង ក៏បានមោក្សៈដោយព្រះក្រឹષ્ણា ជាអនិច្ចមិនខាន។
Śrī Prahlāda
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Pautra (grandson)
Scene: Prahlāda seated as elder teacher, addressing his grandson; a calm hermitage or temple courtyard; listeners attentive; behind them a symbolic vision of Dvārakā’s spires and the sea, indicating the narrated kṣetra.
FAQs
Śravaṇa (hearing) and kīrtana (recitation) of a holy site’s māhātmya, centered on Kṛṣṇa, are presented as direct means toward liberation.
Dvārakā, the sacred abode of Kṛṣṇa.
Śṛṇu/śṛṇvataḥ (listening) and gadataḥ (reciting/speaking) the Dvārakā Māhātmya.