Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
देवा ऊचुः । प्राप्तः कामवरोऽस्माभिः सर्वतः कृपया विभो । सप्रेमा त्वत्पदांभोजे भक्तिर्भव्याऽनपायिनी
devā ūcuḥ | prāptaḥ kāmavaro'smābhiḥ sarvataḥ kṛpayā vibho | sapremā tvatpadāṃbhoje bhaktirbhavyā'napāyinī
ពួកទេវតាមានពាក្យថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអានុភាព ដោយព្រះករុណារបស់ព្រះអង្គគ្រប់ទិសទាំងអស់ យើងបានទទួលពរដ៏ល្អបំផុត។ សូមឲ្យភក្តីស្នេហាចំពោះព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ កើតឡើងក្នុងយើង—ជាមង្គល និងមិនចាកចេញឡើយ»។
Devas
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Śrī Kṛṣṇa
Scene: Devas in a semicircle offer a formal prayer to Kṛṣṇa, hands folded; the focus is on Kṛṣṇa’s lotus-feet (padāmbuja) with a soft glow, suggesting the ‘never-departing’ bond of devotion.
FAQs
The highest boon is not worldly gain but unwavering, love-filled devotion sustained by divine grace.
The immediate context is Dvārakā Māhātmya, where devotion to the Lord is linked to the sanctity of Śrī Dvārakā.
No explicit ritual is prescribed; the verse emphasizes inner attainment—steadfast bhakti—through grace.