Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
इत्युक्त्वा पंचविंशत्या ताडयामास केशवम् । अनंतं चाष्टभिर्बाणैर्हत्वाऽत्रेयं निरीक्ष्य तम् । ईश्वरांशं च तं दृष्ट्वा प्राह याहीति मा चिरम्
ityuktvā paṃcaviṃśatyā tāḍayāmāsa keśavam | anaṃtaṃ cāṣṭabhirbāṇairhatvā'treyaṃ nirīkṣya tam | īśvarāṃśaṃ ca taṃ dṛṣṭvā prāha yāhīti mā ciram
បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនេះហើយ គាត់បានបាញ់ព្រះកេសវៈដោយព្រួញចំនួនម្ភៃប្រាំ។ ហើយបន្ទាប់ពីបានបាញ់ព្រះអនន្តៈដោយព្រួញចំនួនប្រាំបី គាត់បានសម្លឹងមើលទៅព្រះអាត្រេយៈនោះ។ លុះឃើញទ្រង់ជាផ្នែកមួយនៃព្រះអម្ចាស់ គាត់ក៏និយាយថា «ចូរទៅចុះ កុំបង្អែបង្អង់ឡើយ»។
Narrator (with embedded direct speech by Kuśa at the end)
Tirtha: Dvārakā (context)
Type: kshetra
Scene: Kuśa releases volleys: twenty-five arrows at Keśava, eight at Ananta; then his gaze shifts—he perceives the opponent as īśvara-aṃśa and gestures a command: 'Go, do not delay.'
FAQs
Even amid conflict, recognition of divine presence (īśvarāṃśa) alters perception; the Purāṇa highlights the supremacy of the Lord’s manifestations.
The Dvārakā sacred theatre—centered on the Gomati–ocean confluence—where divine forces act to preserve liberating access.
None; it is martial narration with a theological note (īśvarāṃśa).