Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 27
श्यामलोवाच । किं तस्य मन्दभाग्यस्य अल्पपुण्यस्य दुर्मतेः । मा कुरुध्वं कथाः साध्व्यः कथां कथयताऽपराम्
śyāmalovāca | kiṃ tasya mandabhāgyasya alpapuṇyasya durmateḥ | mā kurudhvaṃ kathāḥ sādhvyaḥ kathāṃ kathayatā'parām
ស្យាមលៈបានពោលថា៖ តើនិយាយអំពីអ្នកសំណាងអាក្រក់ មានបុណ្យតិច និងចិត្តអាក្រក់នោះមានប្រយោជន៍អ្វី? ឱ នារីសុចរិតទាំងឡាយ កុំប្រាប់រឿងរបស់គាត់ឡើយ—ចូរនិយាយអំពីប្រធានបទផ្សេងវិញ។
Śyāmala
Tirtha: Dvārakā/Dvāravatī
Type: kshetra
Scene: Śyāmala, composed and gentle, raises a calming hand, urging the women to stop; the group’s agitation begins to settle.
FAQs
Speech is powerful; in grief one should redirect conversation toward what steadies the mind and nurtures devotion.
The passage belongs to Dvārakā-māhātmya, keeping Dvārakā as the sacred frame even when not named in the verse.
None; it is ethical guidance about discourse amid sorrow.