Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
संपूज्य पुष्पमालाभि धूपेन च सुगन्धिना । ददौ दक्षिणया सार्द्धं प्रतिविप्राय गां तदा । तांबूलसहितां भक्त्या विष्णुर्मे प्रीयतामिति
saṃpūjya puṣpamālābhi dhūpena ca sugandhinā | dadau dakṣiṇayā sārddhaṃ prativiprāya gāṃ tadā | tāṃbūlasahitāṃ bhaktyā viṣṇurme prīyatāmiti
បន្ទាប់ពីបានបូជាដោយកម្រងផ្កា និងធូបក្រអូប ទ្រង់បានប្រគេនគោមួយក្បាល និង ദក្សិណា ដល់ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ៗ។ ដោយក្តីគោរព ទ្រង់ក៏បានថ្វាយស្លាម្លូ ដោយពោលថា "សូមព្រះវិស្ណុទ្រង់ប្រោសប្រទានពរដល់ខ្ញុំ"។
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and ṛṣis (frame assumed; not explicit here)
Scene: A line of brāhmaṇas each receives a cow and dakṣiṇā; garlands and incense smoke curl upward; the king offers tāmbūla with folded hands, uttering ‘Viṣṇur me prīyatām’; a subtle Viṣṇu/Kṛṣṇa emblem or shrine appears behind.
FAQs
Charity becomes worship when offered with bhakti and the intention of pleasing Viṣṇu, not for personal fame.
Dvārakā Māhātmya—centered on Viṣṇu/Kṛṣṇa’s sacred domain—uses such acts to illustrate the dharma of that holy region.
Brāhmaṇa-pūjā with garlands and incense, followed by go-dāna with dakṣiṇā and tāmbūla offering.