Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 19
नारीयं मम साध्वी च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मच्चित्ता मद्गतप्राणा नित्यं मम हिते रता । अनया चिंतितं ब्रह्मन्सर्वं विस्तरतो वद
nārīyaṃ mama sādhvī ca prāṇebhyo'pi garīyasī | maccittā madgataprāṇā nityaṃ mama hite ratā | anayā ciṃtitaṃ brahmansarvaṃ vistarato vada
ស្ត្រីនេះ—ភរិយាសុចរិតរបស់ខ្ញុំ—ស្រឡាញ់ខ្ញុំលើសជីវិត។ ចិត្តនាងជាប់លាប់លើខ្ញុំ ដង្ហើមនាងក៏ឧទ្ទិសដល់ខ្ញុំ ហើយនាងតែងរវល់ក្នុងប្រយោជន៍របស់ខ្ញុំ។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ សូមប្រាប់ខ្ញុំដោយលម្អិត អំពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលនាងបានគិតគ្រោងទុក។
Rājā (the King)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Vasiṣṭha (addressed as brāhmaṇa)
Scene: The king speaks tenderly of his queen; a dignified sādhvī stands modestly behind a curtain or at a respectful distance, hands in añjali; the sage listens, poised to explain her intention.
FAQs
It highlights household dharma: loyalty, virtue, and selfless concern for a spouse’s welfare as a praised ideal.
No tīrtha is named in this verse; the focus is on character and intent within the Arbuda-khaṇḍa story.
None explicitly; the verse requests an explanation of the wife’s intention/plan.