Adhyaya 46
Prabhasa KhandaArbudha KhandaAdhyaya 46

Adhyaya 46

អធ្យាយនេះបង្ហាញជាការប្រាប់បង្រៀនរបស់ពុលស្ត្យៈ ដឹកនាំអ្នកស្តាប់ឲ្យធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ វ្យាសេឝ្វរ (Vyāseśvara) ស្ថានបូជាដែលព្រះវិយាសបានបង្កើត។ ពាក្យបញ្ជាដំបូង «បន្ទាប់មកគួរទៅកាន់ វ្យាសេឝ្វរ» បង្ហាញថា ការធម្មយាត្រាគឺជាលំដាប់ដំណើរនៅក្នុងផែនទីបរិសុទ្ធនៃអរពុដ (Arbuda)។ ចំណុចស្នូលគឺ «ទស្សនៈ» (darśana) ជាចំណេះដឹងបម្លែង៖ ការមើលឃើញព្រះ និងទីសក្ការៈនោះ នាំឲ្យកើត មេធា (medhā) ភាពច្បាស់លាស់នៃបញ្ញា, មតិ (mati) ការវិនិច្ឆ័យត្រឹមត្រូវ, និង សុចិ (śuci) ភាពបរិសុទ្ធ។ ចុងអធ្យាយមានកថាខណ្ឌបញ្ចប់ បញ្ជាក់ថាវាជាផ្នែកនៃ ស្កន្ទមហាបុរាណ ៨១,០០០ ស្លោក ក្នុង ព្រហ្ភាសខណ្ឌ ទី៧ និង អរពុដខណ្ឌ ទី៣ ហើយអធ្យាយនេះគឺទី៤៦ សម្រាប់ការអាន ស引用 និងការរក្សាទុកតាមក្បួន។

Shlokas

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा

ពុលស្ត្យៈបានមានពាក្យថា៖ បន្ទាប់មក គួរទៅកាន់ វ្យាសេស្វរៈ ដែលវ្យាសៈបានស្ថាបនាដោយពិត។ ដោយបានឃើញព្រះស្ថាននោះ មនុស្សស្លាប់ក៏ក្លាយជាអ្នកប្រាជ្ញ មានវិចារណញ្ញាណ និងបរិសុទ្ធ—ដូចព្រះវ្យាសៈបានមានវចនៈថា សម្រាប់ប្រាំពីរជាតិ។

Verse 46

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី៤៦ មានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ទីរថៈរបស់វ្យាសៈ» ក្នុងអរបុទខណ្ឌៈ ភាគទី៣ នៃប្រភាសខណ្ឌៈ ភាគទី៧ នៃ «ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ» ក្នុងឯកាសីតិសាហស្រី សំហិតា។