Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
श्रीवासुदेव उवाच । एष एव वरः श्लाघ्यो यत्त्वं तुष्टो महेश्वरः । न चापुण्यवतां देव त्वं तुष्टिमधिगच्छसि । अवश्यं यदि मे देयो वरो देवेश्वर त्वया
śrīvāsudeva uvāca | eṣa eva varaḥ ślāghyo yattvaṃ tuṣṭo maheśvaraḥ | na cāpuṇyavatāṃ deva tvaṃ tuṣṭimadhigacchasi | avaśyaṃ yadi me deyo varo deveśvara tvayā
ស្រីវាសុទេវមានពាក្យថា៖ ពរដ៏គួរឲ្យសរសើរបំផុតគឺតែនេះ—ដែលព្រះមហេស្វរ ព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ។ ព្រះអម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គមិនពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នកគ្មានបុណ្យទេ។ ទោះយ៉ាងណា ប្រសិនបើពរត្រូវផ្តល់ដល់ខ្ញុំដោយព្រះអង្គ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា…
Vāsudeva (Viṣṇu/Kṛṣṇa)
Type: kshetra
Listener: Maheśvara (Śiva)
Scene: Vāsudeva (Keśava) stands in reverent posture before Maheśvara, hands folded, declaring that Śiva’s satisfaction itself is the best boon; the setting suggests a sanctified tīrtha landscape.
FAQs
The highest blessing is divine pleasure itself; humility and merit-based living support true devotion.
No site is directly praised in this verse; it continues the theological dialogue within the Arbudakhaṇḍa.
None explicitly; the verse highlights inner discipline—humility and puṇya—as the ground for divine favor.