Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 27
स ज्ञात्वा तीर्थमाहात्म्यं परं पार्थिवसत्तमः । तत्र दारूणि चाहृत्य चितां कृत्वा ततो नृप । दानं दत्त्वा द्विजाग्रेभ्यः प्रविष्टो हव्यवाहनम्
sa jñātvā tīrthamāhātmyaṃ paraṃ pārthivasattamaḥ | tatra dārūṇi cāhṛtya citāṃ kṛtvā tato nṛpa | dānaṃ dattvā dvijāgrebhyaḥ praviṣṭo havyavāhanam
ព្រះមហាក្សត្រល្អបំផុតនោះ បានដឹងអំពីមហិមាដ៏អធិកអធមនៃទីរថ (tīrtha) នោះ។ នៅទីនោះ គាត់បាននាំឈើមក សង់ចិតា (ចង្ក្រានបូជាសព) ហើយបន្ទាប់មក ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ក្រោយប្រគេនទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ជាន់ខ្ពស់ គាត់បានចូលទៅក្នុងភ្លើងបូជាហវ្យវាហន (Agni)។
Sūta (deduced)
Tirtha: Raktabandha
Type: kund
Listener: King
Scene: At Raktabandha, the king gathers wood, builds a pyre, gives gifts to eminent brāhmaṇas, and enters the consecrated fire with resolve.
FAQs
Realizing a tīrtha’s greatness can culminate in radical renunciation—placing dharma, dāna, and liberation above royal life.
The Raktānubandha/Raktabandha tīrtha on Arbuda is the sacred setting whose māhātmya inspires the king’s final act.
Dāna to foremost Brāhmaṇas and a deliberate entry into fire (a form of final renunciation in Purāṇic narrative), framed by ritual preparation (citā).