Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
वरं च व्रियतां वत्स परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । विनयात्सौहृदात्सर्वं दास्यामि यत्सुदुर्ल्लभम्
varaṃ ca vriyatāṃ vatsa parituṣṭo'smi te'nagha | vinayātsauhṛdātsarvaṃ dāsyāmi yatsudurllabham
កូនជាទីស្រឡាញ់ អ្នកចូរជ្រើសរើសពរ មួយ; ខ្ញុំពេញចិត្តចំពោះអ្នក ឱ អ្នកគ្មានទោស។ ដោយសារភាពទាបទន់ និងមេត្រីភាពរបស់អ្នក ខ្ញុំនឹងប្រទានសូម្បីតែអ្វីដែលរកបានលំបាកបំផុត។
Vasiṣṭha
Scene: Vasiṣṭha faces a respectful youth (Nandivardhana), who stands with folded hands; the sage’s right hand is raised in boon-giving gesture; the setting suggests an āśrama or royal courtyard, suffused with calm authority.
FAQs
Humility and sincere goodwill invite grace; spiritual authority responds by granting even rare attainments.
Indirectly the Arbuda sacred region: the boon that follows is tied to establishing lasting sanctity and presence at the locale.
No ritual; it is a boon-invitation (vara-vṛtti) within the narrative.