Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 76
पुलस्त्य उवाच । एवं संभाष्य तं वत्समवघ्राय च मूर्द्धनि । स्वमातरं सखीवर्गं ततो द्रष्टुं समागता
pulastya uvāca | evaṃ saṃbhāṣya taṃ vatsamavaghrāya ca mūrddhani | svamātaraṃ sakhīvargaṃ tato draṣṭuṃ samāgatā
ពុលស្ត្យៈបានមានព្រះវាចា៖ នាងបាននិយាយដូច្នេះហើយ ក៏ឱបថើបក្បាលកូនជាទីស្រឡាញ់ដោយក្តីមេត្តា បន្ទាប់មកនាងទៅជួបម្តាយរបស់នាង និងក្រុមសហាយស្រីរបស់នាង។
Pulastya
Listener: Purāṇic audience (likely addressed to a sage interlocutor in frame कथा)
Scene: A tender farewell: a motherly figure affectionately kisses/smells the child’s head; then she walks toward an elder woman (her mother) with a group of companions.
FAQs
It frames the dharmic counsel within a compassionate family moment, highlighting affection alongside duty and discipline.
No tīrtha is mentioned in this narrative line.
None; it is a narrative connective verse.