Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
स्तनं धयन्तीं सुस्निग्धां शिशोः क्षीरानुरागिणः । सा तेन विद्धा बाणेन सहसा नतपर्वणा
stanaṃ dhayantīṃ susnigdhāṃ śiśoḥ kṣīrānurāgiṇaḥ | sā tena viddhā bāṇena sahasā nataparvaṇā
មេក្តាន់នោះកំពុងបំបៅកូនដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ទន់ភ្លន់ណាស់ ហើយកូនក្តាន់ក៏ស្រឡាញ់ទឹកដោះម្តាយ។ តែភ្លាមៗ នាងត្រូវព្រួញរបស់ព្រះអង្គបាញ់ប៉ះ ដោយដងព្រួញមានចុងកោងនៅកន្លែងចង។
Paulastya
Tirtha: Arbuda
Type: peak
Scene: A doe suckles her fawn; the king’s arrow suddenly pierces her—tender intimacy shattered by abrupt violence, with the fawn clinging in helpless dependence.
FAQs
Violence ignores the sanctity of care and motherhood; the Purāṇa uses pathos to awaken conscience and foreshadow repentance.
The episode is part of the Kapilā Tīrtha māhātmya narrative cycle in Arbuda Khaṇḍa.
None; the verse narrates the harmful act that later necessitates purification.