Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 14
उत्तंक उवाच । किंचिद्ग्राह्यं त्वया स्वामिन्सन्तोषो जायते मम । त्वत्प्रसादान्मुनिश्रेष्ठ विद्यापारंगतोऽस्म्यहम्
uttaṃka uvāca | kiṃcidgrāhyaṃ tvayā svāminsantoṣo jāyate mama | tvatprasādānmuniśreṣṭha vidyāpāraṃgato'smyaham
ឧត្តង្គៈបានមានព្រះវាចា៖ «ព្រះគ្រូម្ចាស់ សូមទទួលយកអ្វីមួយពីខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យចិត្តខ្ញុំបានសុខសាន្ត។ ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ខ្ញុំបានឈានដល់ភាពជំនាញក្នុងវិជ្ជា»។
Uttaṅka
Scene: A young brahmacārin Uttaṅka stands with folded hands before sage Gautama in a forest hermitage, requesting permission to offer a token of gratitude; the atmosphere is calm, reverent, and intimate.
FAQs
Knowledge is perfected through humility; gratitude seeks expression through giving, not mere words.
No; the verse is a personal dharma exchange within the Arbuda-khaṇḍa narrative.
The implied prescription is guru-dakṣiṇā—an offering to the teacher as closure to study.