Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 52
गयाश्राद्धं करोत्येकः पितृपक्षे नृपोत्तम । पश्यत्यन्यो हृषीकेशं चातुर्मास्यं समाहितः
gayāśrāddhaṃ karotyekaḥ pitṛpakṣe nṛpottama | paśyatyanyo hṛṣīkeśaṃ cāturmāsyaṃ samāhitaḥ
ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ មនុស្សម្នាក់ ធ្វើ «គយា-ឝ្រាទ្ធ» ក្នុងពេល «បិត្របក្ស»; មនុស្សម្នាក់ទៀត ចិត្តផ្តោតសមាធិ មើលឃើញព្រះហ្រឹសីកេឝ ក្នុងកាលចាតុರ್ಮាស្យ—នេះត្រូវបានប្រកាសថា មានបុណ្យកុសលខ្ពស់ជាង។
Skanda (deduced; vocative nṛpottama indicates a king as listener, but not named here)
Tirtha: Hṛṣīkeśa-darśana (Cāturmāsya) contrasted with Gayā-śrāddha (Pitṛpakṣa)
Type: kshetra
Listener: nṛpottama (best of kings)
Scene: A royal listener addressed (‘nṛpottama’) while two scenes unfold: pilgrims performing Gayā-śrāddha with piṇḍa offerings on riverbank; and a composed devotee beholding Hṛṣīkeśa in temple during Cāturmāsya, suggesting a higher, more luminous fruit.
FAQs
Honoring ancestors is highly meritorious, yet devotion culminating in the Lord’s darśana is held to be the highest fruit.
Gayā is explicitly referenced for śrāddha; the verse ultimately glorifies Hṛṣīkeśa-darśana during Cāturmāsya.
Gayā-śrāddha performed in Pitṛpakṣa, contrasted with the Cāturmāsya practice of steady devotion leading to Hṛṣīkeśa’s vision.