Adhyaya 173

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अहो बत महाश्चर्यं विश्वामित्रस्य सन्मुनेः । मंत्रप्रभावतो येन तत्तोयं रुधिरीकृतम्

ព្រះឥសីទាំងឡាយបានពោលថា៖ «អហោ! អស្ចារ្យយ៉ាងមហិមា នៃមុនីសុចរិត វិશ્વាមិត្រ; ដោយអานุភាពមន្ត្រ ទឹកនោះបានក្លាយជាឈាម!»

Verse 2

ततःप्रभृति संप्राप्तं कथं तोयं प्रकीर्तय । सरस्वत्या महाभाग सर्वं विस्तरतो वद

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ទឹកនោះបានមកដល់សភាពដូចម្តេច? សូមប្រកាសឲ្យដឹង។ ឱ អ្នកមានភាគល្អ សូមប្រាប់យើងទាំងអស់ដោយលម្អិត អំពីសរស្វតី។

Verse 3

सूत उवाच । बहुकालं प्रवाहः स सरस्वत्या द्विजोत्तमाः । महान्रक्तमयो जातो भूतराक्षससेवितः

សូតបានពោលថា៖ «ឱ ព្រះទ្វិជោត្តមទាំងឡាយ អស់រយៈពេលយូរ ស្ទ្រីមនៃសរស្វតីនោះបានក្លាយជាលំហូរឈាមដ៏ធំ ហើយត្រូវបានភូត និងរាក្សស មកសេវា។»

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य वसिष्ठो मुनिसत्तमः । अर्बुदस्थस्तया प्रोक्तो दीनया दुःखयुक्तया

«បន្ទាប់មក ក្រោយពេលមួយ វសិષ્ઠ មុនិសត្តមៈ ដែលស្នាក់នៅអរពុទៈ ត្រូវបាននាង—អ្នកទុក្ខសោក—និយាយទៅក្នុងភាពលំបាក។»

Verse 5

तवार्थाय मुने शप्ता विश्वामित्रेण कोपतः । रुधिरौघवहाजाता तपस्विजनवर्जिता

«ដើម្បីប្រយោជន៍របស់អ្នក ឱ មុនី ខ្ញុំត្រូវវិશ્વាមិត្រ ដាក់បណ្តាសាដោយកំហឹង; ខ្ញុំបានក្លាយជាអ្នកនាំលំហូរឈាម ហើយត្រូវបានអ្នកតបស្វីបោះបង់ចោល។»

Verse 6

तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा स्यात्सलिलं पुनः । प्रवाहे मम विप्रेन्द्र प्रयाति रुधिरं क्षयम्

ដូច្នេះ សូមព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ប្រោសប្រទានព្រះគុណដល់ខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យទឹកត្រឡប់មកវិញ; សូមឲ្យឈាមក្នុងលំហូររបស់ខ្ញុំ សាបសូន្យអស់ទៅ។

Verse 7

त्रैलोक्यकरणे विप्र संक्षये वा स्थितौ हि वा । नाशक्तिर्विद्यते काचित्तव सर्वमुनीश्वर

ឱ ព្រាហ្មណ៍ ក្នុងការបង្កើតលោកទាំងបី ឬក្នុងការលាយរលាយ ឬក្នុងការរក្សាទុក ក៏មិនមានអសមត្ថភាពណាមួយនៅក្នុងលោកទេ ឱ ព្រះអម្ចាស់ក្នុងចំណោមមុនីទាំងអស់។

Verse 8

वसिष्ठ उवाच । तथा भद्रे करिष्यामि यथा स्यात्सलिलं पुनः । प्रवाहे तव निर्याति सर्वं रक्तं परिक्षयम्

វសិષ્ઠបានមានពាក្យថា៖ «ដូច្នោះហើយ នាងដ៏មង្គល; ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យទឹកត្រឡប់មកវិញ ហើយក្នុងលំហូររបស់នាង ឈាមទាំងអស់នឹងចាកចេញ ទៅដល់ការសាបសូន្យពេញលេញ»។

Verse 9

एवमुक्त्वा स विप्रर्षिरवतीर्य धरातले । गतः प्लक्षतरुं यस्मा दवतीर्णा सरस्वती

និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះឥសីព្រាហ្មណ៍នោះ បានចុះមកលើផែនដី ហើយទៅកាន់ដើមផ្លក្ខ ដែលជាកន្លែងដែលព្រះសរស្វតីបានចុះមកបង្ហាញ។

Verse 10

समाधिं तत्र संधाय निविष्टो धरणीतले । संभ्रमं परमं गत्वा विश्वामित्रस्य चोपरि

នៅទីនោះ លោកបានចូលសមាធិ អង្គុយលើដី; ហើយបានឈានទៅកាន់ភាពតានតឹងវិញ្ញាណដ៏អធិកអធម សូម្បីលើសពីវិશ્વាមិត្រ។

Verse 11

वारुणेन तु मन्त्रेण वीक्ष यन्वसुधातलम् । ततो निर्भिद्य वसुधां भूरितोयं विनिर्गतम्

ដោយសូត្រមន្តវារុណៈ ហើយសម្លឹងមើលផ្ទៃដី គាត់បានបំបែកដីនោះ ហើយទឹកច្រើនបានផុសឡើងយ៉ាងលើសលប់។

Verse 12

रन्ध्रद्वयेन विप्रेन्द्रा लोचनाभ्यां निरीक्षणात् । एकस्य सलिलं क्षिप्रं यत्र जाता सरस्वती

ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ដោយការសម្លឹងតាមរន្ធទាំងពីរនៃភ្នែក ទឹកបានហូរចេញយ៉ាងឆាប់រហ័សពីរន្ធមួយ នៅទីដែលព្រះសរស្វតីបានបង្ហាញខ្លួន។

Verse 13

प्लक्षमूले ततस्तस्य वेगेनापहृतं बलात् । तद्रक्तं तेन संपूर्णं ततस्तेन महानदी

បន្ទាប់មក នៅឫសដើមផ្លក្សា ឈាមរបស់នាងត្រូវចរន្តលឿនបោកបក់យកទៅដោយកម្លាំង។ ពេញដោយឈាមនោះ ទន្លេធំមួយបានកើតឡើងពីវា។

Verse 14

द्वितीयस्तु प्रवाहो यः संभ्रमा त्तस्य निर्गतः । सा च साभ्रमती नाम नदी जाता धरातले

ឯចរន្តទីពីរ ដែលផុសចេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើលរបស់នាង នោះបានក្លាយលើផែនដីជាទន្លេមាននាមថា សាភ្រមតី។

Verse 15

एवं प्रकृतिमापन्ना भूय एव सरस्वती । यत्पृष्टोऽस्मि महाभागाः सरस्वत्याः कृते द्विजाः

ដូច្នេះ ព្រះសរស្វតីបានត្រឡប់ទៅសភាពដើមរបស់នាងម្តងទៀត។ ហើយឥឡូវនេះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏មានភាគល្អ ខ្ញុំបានឆ្លើយអំពីព្រះសរស្វតី តាមដែលអ្នកបានសួរ។

Verse 16

एतत्सारस्वतं नाम व्याख्यानमतिबुद्धिदम् । यः पठेच्छ्रणुयाद्वापि मतिस्तस्य विवर्द्धते । सरस्वत्याः प्रसादेन सत्यमेतन्म योदितम्

សេចក្តីពន្យល់នេះមាននាមថា «សារស្វត» ហើយប្រទានប្រាជ្ញាវៃឆ្លាត។ អ្នកណាអាន ឬស្តាប់ក៏ដោយ ការយល់ដឹងរបស់គាត់កើនឡើង។ ដោយព្រះគុណនៃព្រះនាង សរស្វតី នេះជាសេចក្តីពិតដែលខ្ញុំបានប្រកាស។

Verse 173

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सरस्वत्युपाख्याने सरस्वती शापमोचनसाभ्रमत्युत्पत्तिवृत्तान्तवर्णनंनाम त्रिसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយចិតសិបបី «ពិពណ៌នាអំពីការដោះសាបព្រះនាង សរស្វតី ពីបណ្តាសា និងការកើតឡើងនៃ សាប្រាមតី» ក្នុងរឿងព្រះនាង សរស្វតី នៃ «មាហាត្ម្យៈ ក្សេត្រៈ ស្រីហាដកេឝ្វរ» ក្នុងនាគរខណ្ឌ ទី៦ នៃ ស្កន្ទមហាបុរាណ ក្នុងសំហិតា «ឯកាឝីតិសាហស្រី»។