Adhyaya 150

Verse 1

सूत उवाच । शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्

សូត្រាបាននិយាយ៖ ព្រះសុក្របានស្តាប់ពាក្យនោះ ហើយមានមេត្តាក្នុងចិត្ត បន្ទាប់មកបានទៅកាន់ក្សេត្រពិសិដ្ឋហាដកេឝ្វរៈ ដែលប្រទានសិទ្ធិ (សិទ្ធិ)។

Verse 2

चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्

នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានធ្វើហោមតាមវិធីវិន័យ ដាក់បូជាឲ្យភ្លើងដ៏ភ្លឺចាំងដោយសាច់របស់ខ្លួន ហើយប្រើមន្តអថರ್ವណដ៏កាច ស្ថាបនាគុណ្ឌត្រីកោណ។

Verse 3

एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा । यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा

ពេលព្រះសុក្របូជាដូច្នេះតាមវិធីនោះ នៅពេលនោះទេវី កេលីឝ្វរី បានពេញព្រះហឫទ័យ ដូចដែលមុននេះ ព្រះរុទ្រ បានធ្វើឲ្យនាងពេញចិត្ត។

Verse 4

तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् । मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्

នាងបានមកដល់យ៉ាងឆាប់ ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះសុក្រជាបុរោហិតនៃដៃត្យៈថា៖ «ឱ សីហ៍ក្នុងវង្សភារគវៈ កុំធ្វើឲ្យសាច់របស់អ្នកស្ដើងស្លាប់ឡើយ»។

Verse 5

भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते

«ខ្ញុំត្រូវបានព្រះអម្ចាស់មានព្រះនេត្របី ប្រទានអំណាចហើយ ដូច្នេះ ចូរប្រាប់មក—ខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីសម្រាប់អ្នក?»

Verse 6

शुक्र उवाच । यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे । अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम

សុក្របានមានព្រះវាចា៖ «ឱ នាងមានមង្គល ដូចដែលអ្នកបានជួយព្រះរុទ្រានៅទីនេះ ដូច្នោះដែរ អ្នកត្រូវធ្វើសម្រាប់អន្ធកៈ។ នេះហើយជាព្រះពររបស់ខ្ញុំ»។

Verse 7

ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः । अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्

«ដានវៈណាណាដែលជាសមាជិកកងទ័ពនេះ ត្រូវបានលេបស៊ី ឬត្រូវបានបំផ្លាញក្នុងសង្គ្រាម សូមឲ្យពួកគេទាំងអស់រស់ឡើងវិញដោយឆាប់រហ័ស»។

Verse 8

देव्युवाच । जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे । नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे

ព្រះនាងទេវីមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ ខ្ញុំនឹងឲ្យដានវៈទាំងអស់ដែលត្រូវសម្លាប់ក្នុងសង្គ្រាមរស់ឡើងវិញ ទោះជាអ្នកដែលទើបត្រូវលេបស៊ី ហើយបានចូលទៅក្នុងមាត់យោគិនីរួចហើយក៏ដោយ»។

Verse 9

एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना । नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः

នាងទេវីបានមានព្រះវាចាដូច្នោះហើយ ដោយព្រះមុខរីករាយភ្លឺថ្លា បានប្រទានវិទ្យាសក្ការៈឈ្មោះ «អម្រឹតវតី» ដល់គាត់ ដែលដោយវា សូម្បីអ្នកស្លាប់ក៏រស់ឡើងវិញបាន។

Verse 10

ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह । सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम

បន្ទាប់មក សុក្រមានចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង បានទៅរកអន្ធកៈ ហើយនិយាយថា៖ «ទេវីកេលីឥશ્વរី បានសម្រេចសិទ្ធិ និងមិនខកខានឡើយ—ដូចដែលនាងជារបស់សម្ភូ (សិវៈ) ដូច្នោះដែរ នាងក៏ជារបស់ខ្ញុំ»។

Verse 11

तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये । तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते

វិទ្យាដ៏មង្គលដែលនាងបានប្រទានឲ្យខ្ញុំ ដោយអานุភាពរបស់វា ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យដៃត្យាទាំងអស់ដែលបានស្លាប់ រស់ឡើងវិញ។

Verse 12

त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम । अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा

ឱ ដានវដ៏ប្រសើរ អ្នកត្រូវរក្សាភក្តិចំពោះនាងជានិច្ច ជាពិសេសនៅថ្ងៃអෂ្ដមី និងនៅថ្ងៃចតុរទសីជានិច្ច។

Verse 13

एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् । केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन

នាងគឺជាឥទ្ធិពលដ៏អធិមហា ដែលពាសពេញលោកនេះទាំងមូល។ នាងអាចសម្រេចបានតែដោយភក្តិប៉ុណ្ណោះ មិនអាចដោយការបង្ខំ ឬទណ្ឌកម្មឡើយ។

Verse 14

एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः । तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः

ពេលនោះ ព្រះអធិបតីដានវ ត្រូវបានសុក្រប្រាប់ដូច្នេះ ហើយបានបូជាទេវីនោះ ដោយមានភក្តិពីចិត្តជ្រាលជ្រៅ។

Verse 15

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् । तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्

បន្ទាប់ពីសរសើរនាងដោយស្តូត្រជាច្រើនប្រភេទ គាត់បាននិយាយដោយគោរព; ហើយដូចគ្នានោះ គាត់ក៏បានអំពាវនាវដល់មាតាទេវីទាំងអស់ផ្សេងទៀត តាមលំដាប់ចាស់ទុំ និងតាមលំដាប់ត្រឹមត្រូវ។

Verse 16

अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि । मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च

ឱ ព្រះនាងទេវី! កំហឹងដែលខ្ញុំបានបង្ហាញចំពោះព្រះនាងដោយអវិជ្ជា សូមព្រះនាងអត់ទោសឲ្យនៅថ្ងៃនេះ ព្រោះខ្ញុំជាមនុស្សទុក្ខលំបាក ហើយខ្ញុំកោតគោរពក្បាលចុះសម្របសម្រួល។

Verse 17

श्रीदेव्युवाच । परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च । वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम

ព្រះនាងទេវីដ៏មានព្រះសិរីមានព្រះបន្ទូលថា៖ កូនអើយ ខ្ញុំពេញចិត្តចំពោះអ្នក ដោយអานุភាព និងបុណ្យកុសលរបស់ភារគវ (សុក្រចារ្យ) ផងដែរ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកសុំពរ មិនឲ្យការបង្ហាញខ្លួនរបស់ខ្ញុំចំពោះអ្នកក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ឡើយ។

Verse 18

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः । पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव । तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता

អន្ធកបាននិយាយថា៖ សត្វមានកាយទាំងឡាយណាដែលសមាធិគិតដល់ព្រះនាងក្នុងរូបនេះឯង ហើយបានដំឡើងរូបបដិមារបស់ព្រះនាង រួចបូជាដោយភក្តីសុទ្ធ—ព្រះនាងគួរប្រទានសិទ្ធិផលដែលពួកគេចង់បានក្នុងចិត្ត។

Verse 19

देव्युवाच । यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः । तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः

ព្រះនាងទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ មនុស្សណាដែលដំឡើងខ្ញុំក្នុងរូបនេះឯង ខ្ញុំនឹងប្រទានមោក្សៈដល់គាត់ ទោះបីជាមានបាបក៏ដោយ មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 20

योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति । तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम

ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមដានវៈ! អ្នកណាដែលបូជាខ្ញុំនៅថ្ងៃអष्टមី និងចតុर्दશī នៃចន្ទគតិ ខ្ញុំនឹងប្រទានសួគ៌ដល់គាត់ ទោះបីជាមានបាបក៏ដោយ។

Verse 21

केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति । तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्

អ្នកណាម្នាក់គ្រាន់តែបានឃើញខ្ញុំ ឬសមាធិលើខ្ញុំ—ខ្ញុំនឹងប្រទានអធិបតេយ្យភាព និងសុខសម្បត្តិដែលកើតក្នុងលោកមនុស្សដល់គាត់។

Verse 22

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

នាងទេវីបានមានព្រះវាចាដូច្នេះហើយ បន្ទាប់មកក៏លាក់បាត់ពីទស្សនៈភ្លាមៗ—ជាមួយក្រុមមាតាអមតៈទាំងឡាយ—នៅខណៈដែលគាត់កំពុងមើលឃើញ ក្នុងពេលនោះតែម្តង។

Verse 23

शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः । मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्

បន្ទាប់មក សក្រនោះ (ឥន្ទ្រ) ក៏ដោយអំណាចដែលបានសម្រេចពេញលេញនោះ បានធ្វើឲ្យយោធាដានវទាំងអស់ដែលស្លាប់—ដៃត្យដែលទើបត្រូវលេប—រស់ឡើងវិញ។

Verse 24

तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्

ពេលបានជួបជុំជាមួយពួកគេវិញ អធិរាជដៃត្យនោះ—មានចិត្តខាងក្នុងរីករាយខ្លាំង—បានទៅដល់ទីក្រុងនោះ ហើយកាន់កាប់អធិបតេយ្យភាពរបស់សក្រទាំងថ្ងៃទាំងយប់។

Verse 25

तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः

មហាបលនោះ បានសមាធិគិតដល់ទេវី និងបូជានាងទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ហើយបានធ្វើជាពិសេសនៅថ្ងៃអष्टមី និងចតុर्दશី។

Verse 26

अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः । स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः

បន្ទាប់មក ដោយដឹងច្បាស់អំពីមហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់នាង អ្នកដែលកើតពីវ្យាស បានបង្កើតការតាំងបូជានាងនៅទីនេះ ហើយបានឈានដល់សិទ្ធិដ៏អធិក។

Verse 27

सूत उवाच एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी । तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः

សូត្រាបាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ កេលីឥશ્વរាទេវី បានក្លាយជាព្រះមហាទេវីដ៏អធិបតី។ ហេតុនេះ នាងគួរត្រូវបានតាំងស្ថាបនា បូជា និងសមាធិគិតដល់ ជាពិសេសបំផុត»។

Verse 28

एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा । वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा

ដូច្នេះ មនុស្សណាដែលអាន ឬស្តាប់រឿងរ៉ាវអំពីព្រះទេវីនេះ នៅពេលដែលគេអានឲ្យស្តាប់ នោះគេនឹងរួចផុតសូម្បីតែពីវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។

Verse 29

भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने । स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्

សូម្បីតែស្តេចដែលបាត់បង់រាជ្យ ក៏បើស្តាប់នៅថ្ងៃអष्टមី (ថ្ងៃទី៨នៃចន្ទគតិ) នឹងទទួលបានអធិបតេយ្យវិញ ពេញលេញ និងគ្មានមួលកន្ទុយ (ឧបសគ្គ) ទាំងអស់។

Verse 30

युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः । स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्

ហើយនៅពេលសង្គ្រាមមកដល់ មនុស្សណាដែលស្តាប់រឿងនេះ នឹងវាយបំបាក់កងសត្រូវ ហើយទទួលបានជ័យជម្នះ។