Adhyaya 140

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं पुत्रो मानुषविग्रहः । भविष्यति यमस्यात्र कः संभूतः स सूतज

ពួកឥសីបាននិយាយថា៖ «អ្វីដែលលោកបានប្រកាសថា នៅទីនេះ ព្រះយមរាជនឹងមានកូនប្រុសក្នុងរូបមនុស្ស—កូននោះជានរណា ដែលបានកើតឡើងជាកូនរបស់ទ្រង់ ឱ កូនសូតា?»

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पुत्रः समुत्पन्नः पांडोः क्षेत्रे महीतले । युधिष्ठिर इति ख्यातः सर्वक्षत्रियपुंगवः

សូត្រាបានមានពាក្យថា៖ ព្រះរាជបុត្ររបស់ទ្រង់បានប្រសូត្រលើផែនដី ក្នុងវង្សក្សេត្ររបស់បណ្ឌុ; ទ្រង់ល្បីនាមថា យុធិષ્ઠិរ ជាមេដឹកនាំក្សត្រយោធាទាំងអស់។

Verse 3

राजसूयो मखो येन इष्टः सम्पूर्णदक्षिणः । सर्वान्भूमिपतीन्वीर्यात्संविधाय करप्रदान्

ដោយទ្រង់ បានប្រព្រឹត្តយញ្ញៈរាជសូយៈ ពេញលេញដោយទានដក្សិណាទាំងអស់; ហើយដោយវីរភាព ទ្រង់បានរៀបចំស្តេចលើផែនដីទាំងអស់ឲ្យស្ថិតក្នុងរបៀប ដោយឲ្យពួកគេបង់សួយ។

Verse 4

अश्वमेधाः कृताः पंच तथा सम्पूर्णदक्षिणाः । भ्रामयित्वा हयं भूमौ पश्चात्प्राप स सद्गतिम्

អશ્વមេធយញ្ញៈប្រាំបានប្រព្រឹត្ត ពេញលេញដោយទានដក្សិណាទាំងអស់; បន្ទាប់ពីឲ្យសេះបូជាចរាចរលើផែនដីហើយ ទ្រង់បានឈានដល់ស្ថានភាពដ៏ល្អប្រសើរ និងពិតប្រាកដ។

Verse 5

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

គួរតែប្រាថ្នាបុត្រច្រើន—បើសូម្បីតែម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ទៅកាយា; ឬប្រព្រឹត្តអશ્વមេធយញ្ញៈ; ឬលែងគោឈ្មោលពណ៌ខៀវជាទានបរិសុទ្ធ។

Verse 6

यदनेन वृतं मत्तः पुत्रित्वं सुमहात्मना । हयमेधान्महायज्ञान्कर्ता स्यादस्य वै सुतः

ព្រោះមហាត្មាដ៏អស្ចារ្យនេះ បានជ្រើសយកភាពជាបុត្រពីខ្ញុំ ដូច្នេះបុត្ររបស់ទ្រង់ នឹងក្លាយជាអ្នកប្រព្រឹត្តអશ્વមេធយញ្ញៈ និងយញ្ញៈធំៗផ្សេងទៀតជាក់ជាមិនខាន។

Verse 7

मन्येत कृतकृत्यत्वं येन पुत्रेण धर्मपः । अन्यैः पुत्रशतैः किं वा वंशानुद्धारकारकैः

ដោយកូនប្រុសបែបនេះ ព្រះអធិបតីនៃធម៌ នឹងគិតថា បានបំពេញកិច្ចទាំងអស់រួចហើយ; តើត្រូវការកូនប្រុសរាប់រយទៀតអ្វី ទោះបីអាចសង្គ្រោះ និងបន្តវង្សត្រកូលក៏ដោយ?

Verse 8

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसुतोद्भवम् । आख्यानं ब्राह्मणश्रेष्ठा धर्मवृद्धिकरं परम्

សូត្រាបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានប្រាប់ដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា អំពីការប្រសូត្ររបស់កូនព្រះធម៌រាជទាំងស្រុងហើយ។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ និទានដ៏អធិកនេះ ជាហេតុនាំឲ្យធម៌កើនឡើង»។

Verse 140

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजपुत्राख्यानवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तर शततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុងស្កន្ទមហាបុរាណដ៏បរិសុទ្ធ—ក្នុងសំហិតា៨១,០០០បទ—នៅសៀវភៅទី៦ នាគរខណ្ឌ ក្នុងមាហាត្ម្យនៃក្សេត្រសក្ការៈ ស្រីហាតកេឝ្វរ បញ្ចប់ជំពូកទី១៤០ ដែលមានចំណងជើង «ការពណ៌នានិទានអំពីកូនព្រះធម៌រាជ»។