Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 52
त्वद्भक्तिचेतसि जनेन विपत्तिलेशः क्लेशः क्व वानुभवती नतिकृत्सु पुंसु । त्वन्नामसंसृतिजुषां सकलायुषां क्व भूयः पुनर्जनिरिह त्रिपुरारिपत्नि
tvadbhakticetasi janena vipattileśaḥ kleśaḥ kva vānubhavatī natikṛtsu puṃsu | tvannāmasaṃsṛtijuṣāṃ sakalāyuṣāṃ kva bhūyaḥ punarjaniriha tripurāripatni
ឱ ព្រះនាង ជាគូសព្វស្នេហ៍នៃព្រះសិវៈ អ្នកដុតទីក្រុងត្រីបុរៈ! អ្នកណាដែលចិត្តស្ថិតក្នុងភក្តិចំពោះព្រះនាង តើអាចមានស្រមោលនៃគ្រោះថ្នាក់ ឬទុក្ខវេទនា មកប៉ះពាល់ដូចម្តេច—ក្រៅតែបន្តិចបន្តួចដ៏តិចតួច? ហើយអ្នកដែលពេញមួយជីវិតអាស្រ័យលើលំហូរអ្នកសង្គ្រោះនៃព្រះនាមព្រះនាង តើនៅលោកនេះ—ជាពិសេសនៅកាសីដ៏បរិសុទ្ធ—មានកំណើតឡើងវិញនៅទីណាទៀត?
Skanda (deduced, Kāśī-khaṇḍa context: Skanda instructing Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A devotee in Kāśī, mind absorbed in Devī-bhakti, repeats the Goddess’s Name as the Ganga flows; the city’s ghats and temples glow, while shadows of calamity and rebirth dissolve like mist.
FAQs
Steady devotion and reliance on the Divine Name weaken suffering and lead one beyond saṃsāra; in the Kāśī-māhātmya frame, this points to liberation-oriented life through bhakti and nāma.
Kāśī (Vārāṇasī) is the implied sacred setting of the Kāśī-khaṇḍa, where the text repeatedly emphasizes liberation and the special potency of devotion and the Divine Name.
No external rite is prescribed in this verse; it highlights nāma-japa (living by/with the Divine Name) and bhakti as the central spiritual discipline.