Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 20
दमः प्रसादो माधुर्यं मृदुतेति यमा दश । शौचं स्नानं तपो दानं मौनेज्याध्ययनं व्रतम्
damaḥ prasādo mādhuryaṃ mṛduteti yamā daśa | śaucaṃ snānaṃ tapo dānaṃ maunejyādhyayanaṃ vratam
ការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ភាពស្ងប់សុខ ភាពផ្អែមល្ហែមនៃពាក្យសម្តី និងភាពទន់ភ្លន់—ទាំងនេះត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងយមៈដប់។ ភាពបរិសុទ្ធ ការងូតទឹកបរិសុទ្ធ តបៈ ការធ្វើទាន មោនៈ ការបូជា (អិជ្យា) ការសិក្សាសាស្ត្រ និងការរក្សាវ្រត—ទាំងនេះគឺជាវិន័យដែលគាំទ្រធម្មៈ។
Unspecified (Dharmāraṇyakhaṇḍa narrative voice; traditionally framed within Sūta’s discourse in Purāṇic setting)
Scene: A calm forest hermitage where a teacher enumerates dharmic disciplines; a riverbank nearby suggests snāna; students hold palm-leaf manuscripts; a small altar indicates worship and vows.
FAQs
Dharma is stabilized through inner restraints (yama) and daily disciplines (niyama-like practices) such as purity, study, worship, charity, and vows.
No single tīrtha is named in this verse; it presents universal dharma-principles suitable for any sacred place and pilgrimage.
Snāna (ritual bathing), ijyā (worship), adhyayana (scriptural study), dāna (charity), and vrata (vowed observance) are explicitly mentioned.