Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 100
अर्चितः सविता दत्ते सुतान्पशुव सूनि च । व्याधीन्हरेद्ददात्यायुः पूरयेद्वांछितान्यपि
arcitaḥ savitā datte sutānpaśuva sūni ca | vyādhīnhareddadātyāyuḥ pūrayedvāṃchitānyapi
ពេលបូជាព្រះសវិត្រ (ព្រះអាទិត្យ) ដោយត្រឹមត្រូវតាមវិធី ព្រះអង្គប្រទានកូនប្រុស ការកើនឡើងនៃសត្វគោ និងការរីកចម្រើននៃពូជពង្ស។ ព្រះអង្គបំបាត់ជំងឺ ប្រទានអាយុវែង ហើយបំពេញបំណងដែលគេស្រឡាញ់សូម្បីតែបំណងជ្រាលជ្រៅ។
Vyāsa (deduced from immediate narrative context of Dharmāraṇya instructions)
Scene: A householder or pilgrim stands facing the rising Sun, offering arghya; behind him are symbols of prosperity—cows, children, and a healed body—signifying disease removed and life prolonged.
FAQs
Reverent daily worship of the Sun is upheld as a dharmic discipline that purifies life and yields both worldly welfare and protective grace.
No single tirtha is named in this verse; it emphasizes universal nityakarma within the Dharmāraṇya context.
Sūrya-arcana (worship of Savitṛ), implying regular devotional honoring with standard offerings and reverence.